Zaterdag 24/07/2021

Humo's Rock Rally Preselecties: Velinx,

Tongeren, 29 maart

De loting van de eerste preselectie van Humo's Rock Rally was zwanger van symboliek. In het behoorlijk volgelopen cultureel centrum De Velinx in de Ambiorix-stad wees het lot een singer-songwriter als opener aan, een zuivere popgroep als afsluiter - het alfa en omega van de rock. Daartussen dong het hele gamma naar de gunst van het publiek, dat voornamelijk bestond uit tien clans: de tien fanclubs van evenveel kandidaten.

Als deelnemer was het dus altijd een beetje één tegen negen. Daarom alleen al was Marco Zanetton te prijzen. Slechts een stoel, een gitaar, een stem en een heleboel lef had de Hasselaar verhuisd vanuit zijn slaapkamer naar het grote podium. Het mocht niet helemaal baten. (6/10)

Later op de avond deed Jos Denver immers hetzelfde over, maar dan beter. Alleen, wat een lullige naam voor iemand die zich zodanig tot de essentie beperkt dat zijn bondige songs in een oogwenk voorbij vlogen. Met zo'n naam verwacht je immers enige humor en niet de romantische puberparabels die Joske uit Tienen ten berde bracht. (7/10)

Ook Koyle barstte van de ernst. Getormenteerde zang van een Schwarzenegger op Montignac-dieet en ritmische schoktherapieën bij de vleet. Als dit geen grunge uit Genk was. De Stone Gossard van dienst had voor de gelegenheid een Hard Rock Café T-shirt aangetrokken. Kortom, nog werk aan de présence en ervoor waken niet dood te lopen in het straatje van Pearl Jam of Soundgarden. Tenslotte heeft Kurt Cobain dat al voorgedaan. (7/10)

Originaliteit was echter zowat bij iedereen zoek. Tot natuurlijk een inleidende doedelzak opdook en een stelletje gajes van de richel zich hand in hand naar voren wurmde. Viel hier niet het spiegelbeeld te herkennen van The Fagots, die eerder al rel schopten tijdens Limbomania, bovendien met Stone Morris op drums? Hoe dan ook, The Cum Shots hengstten 'Cause I Said So' van The Godfathers de zaal in, deden een greep in het oeuvre van Boris Pasternak in 'Gay Like Keanu And Cool As The King' en braakten complete teringherrie over 'Quentin Is A Pussy'. Dit is Village People meets Marilyn Manson, een kruising van Theo Maassen met Urban Dance Squad, rockabilly én discopunk, het mannelijke (nou ja?!) antwoord op de Spice Girls. Is de winnaar van de Rock Rally '98 bij deze al bekend? The Cum Shots. (10/10) Meklar bracht vervolgens de nodige rust, triphop uit Sint-Truiden en chemical beats die iets luider mochten, want de zangeres geraakte niet echt van de grond in de schaduw van het zelfgemaakte filmpje. Te vroeg op de avond misschien want veeleer geschikt voor een after show-sfeertje. (7/10)

Nu volgde echter It, die de thuismatchfactor in Tongeren niet konden verzilveren. Na tien spannende en beresterke maten zakte het bepaald betonnen geheel zodanig als een pudding in elkaar dat niet alleen de pathetische zanger maar de gehele zaal stuurloos ronddoolde. Technisch onberispelijk ging dit absoluut nergens heen. Zonde van de moeite. Maar niet opgeven. (5/10)

De zoektocht naar een valabele groepsnaam mag trouwens nog even doorgaan. Zoals in het geval van Flurk bijvoorbeeld - in andere gedaanten, in andere bezettingen, in andere tijden een groep verzamelaars van Rock Rally preselecties. En het blijft mooi, zoals die bakkebaarden zich schikken naar Emmylou Harris op speed met een dubbelganger van Dwarskijker als frontman. (8/10)

Maar waarom zo'n ernst alom? Hern hadden werkelijk álles om uit te groeien tot de finale pastiche op een romance tussen Mike Flower's Pops en X-Legged Sally. Als Herman Brusselmans' De terugkeer van Bonanza ooit verfilmd wordt en dus een soundtrack nodig heeft, slechts één adres: Hern ergens in Herk-de-Stad. Voor zover de heren evenwel bereid zijn een lachkuur te volgen. (5/10)

Het kunnen natuurlijk ook de zenuwen zijn die tot verkramping aanleiding geven en/of de drummer van Fence het noorden lieten verliezen. Niet noodzakelijk een probleem, tenzij je achteraf vanuit Tongeren terug naar Hasselt moet, natuurlijk. Verder was Fence echter één en al Metal-Aha-Molly-Erlebnis. En dat trio was al geen lang leven beschoren. (6/10)

Tijdloos was daarentegen de laatste groep. Als Mama's & Papa's zonder Mama's, als Simon & Garfunkel maar dan met meer, brak Silly - de zoveelste complete kutnaam op rij - een lans voor pure pop. Meer moest dat echt niet zijn. Meer nog, ware het niet omwille van The Cum Shots, zouden we zeggen: de laatsten zullen de eersten zijn. (9/10)

De RReporter

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234