Woensdag 13/11/2019

Huizenruil voor designfreaks

Behomm is een nieuw platform voor huizenruil, maar alleen designliefhebbers met een fancy woning mogen meedoen. Klinkt elitair? Vond onze man ook... tot hij het probeerde.

Op vrijdagnamiddag 11 augustus sta ik na een veel te hete vakantie in Madrid weer thuis in mijn eigen woonkamer, rugzak voor mijn voeten, en valt het mij op hoe normaal alles voorkomt. Woonkamer, keuken, badkamer en slaapkamer bevinden zich in dezelfde staat als ik ze had achtergelaten. Niets zegt dat er hier iemand gewoond heeft tijdens mijn afwezigheid, met uitzondering van een half leeggegeten maxi-pack Special K-ontbijtgranen op het aanrecht, een witte fles Dove-bodymilk in de douche en een plantje op de vensterbank dat normaal niet op de vensterbank staat. Ana had de plant verplaatst omdat die er een beetje zielig uitzag. Ze is dan ook landschapsarchitecte en heeft groene vingers. Dat is eigenlijk zowat alles wat ik van Ana weet. Verder vermoed ik dat ze ongeveer vijftig jaar oud is en dat zij op haar lijn let.

Ana is net zoals ik een Behomm'er, als in: wij maken beiden gebruik van het internetplatform genaamd Behomm, een website die je in staat stelt om je woning te ruilen met mensen over heel de wereld. En zo besluiten Ana en ik om in de zomer enkele dagen van woning te ruilen. Ana bewoont voor de eerste keer een appartement in Borgerhout en ik verblijf met mijn vriendin in een weelderig appartement gelegen in de rustige Calle de Encarnación vlak bij het Koninklijk Paleis in Madrid. Het is een prachtig appartement dat het midden houdt tussen een Spaans boetiekhotel en een oriëntaalse binnentuin. Denk klassieke zuilen, kleurrijke tapijten, bosjes palmplanten, houten jaloezieën, etnische lampen, noem maar op. 's Nachts zetten wij op aanraden van Ana alle ramen open en voelen wij een heerlijke bries onze zweterige ruggen strelen.

In een half jaar heb ik zes keer van huis geruild: driemaal Berlijn, Amsterdam, Londen en Madrid. Kopenhagen, Parijs en Barcelona komen er ook aan. Dat komt omdat Behomm best eenvoudig werkt. Eens je lid bent van de 'community', wat het eerste jaar gratis is en vervolgens 100 euro per jaar kost, kun je eenvoudigweg scrollen, foto's bekijken en berichten sturen naar andere leden om te vragen of je hen met een huizenruil kunt verblijden. Alle regelingen gebeuren zoals jij ze afspreekt. Wanneer ik mijn huis ruil met José, laten we allebei de huissleutels bij de buren achter en met Iona spreek ik af in een Oost-Londense koffiebar om tijdens een babbel van sleutel te wisselen.

Koekenstad vs. Berlijn

Maar je hoeft niet altijd in precies dezelfde periode van huis te wisselen. Je kunt ook niet-simultaan van huis ruilen. Tijdens mijn zes dagen lange verblijf in Berlijn zit eigenaar Peter niet in Antwerpen, maar verblijft hij in zijn tweede woning in Hamburg. Hij heeft geen tijd voor plezier in de koekenstad en houdt mijn appartement tegoed voor een andere keer. Als hij mijn appartement komt claimen, zorg ik dat ik op vakantie ben of slaap ik bij vrienden.

Hoewel ik nu geniet van het huizenruilen, moet ik toegeven dat ik het platform meteen veroordeelde toen mijn vriendin ermee kwam aanzetten. Behomm is namelijk niet zomaar een huizenruilwebsite. De bedenkers, het Barcelonese koppel Agust Juste en Eva Calduch dat samen een grafisch bureau runt, deden al jaren aan huizenruil via andere sites, maar verloren veel tijd door woningen te zoeken van mensen met een gelijkaardige zin voor esthetiek. Dus startten zij in 2013 hun eigen gecureerde platform. Zij bepalen of jij deel wordt van hun community of niet. Om deel te nemen aan het Behomm-verhaal, moet je eerst door een (verre) kennis uitgenodigd worden en vervolgens door het platform goedgekeurd worden. Dat gebeurt op basis van je profiel en je woning. Alleen designers en designliefhebbers die een appetijtelijke woning bezitten, worden aanvaard.

In eerste instantie vond ik dit ronduit elitaire onzin: een huizenruilplatform enkel en alleen voor rijke snobs met een fancy woning. Op de website bulkt het van de meest waanzinnige interieurs: van een 400 vierkante meter grote natuurwoning in Thailand met zicht op zee tot een 200 vierkante meter grote loft in Brooklyn met piano en kussens in zebramotief. Ik heb geen zebrakussens en mijn ramen bieden zicht op de Turnhoutsebaan. Voor mij was het vrij eenvoudig: ik behoor niet tot de 'community' en ik wil er ook geen deel van uitmaken.

Het duurde dan ook enkele maanden voordat ik mijn vriendin foto's liet uploaden van onze woning om gekeurd te worden voor Behomm. Gek genoeg werd ons appartement zonder moeite aanvaard. Oké, onze woning telt 120 vierkante meter, heeft een parketvloer en is ietwat deftig ingericht met enkele grote kamerplanten en designstukken van Maarten Van Severen (stoel), Castiglioni (lamp) en Alvar Alto (driepotig tafeltje), maar een designwoning zou ik het niet noemen. Ook de afwerking laat te wensen over. Ieder stopcontact staat scheef, muurplinten ontbreken en onze keukenvloer bestaat uit een terrazzo uit 1967, vale cementvlekken incluis. Het is een appartement dat de gemiddelde tante en schoonmoeder zouden beschrijven als "Apart. Allez ja, het is eens iets anders".

Behomm blijkt dus niet zo ongelooflijk elitair te zijn. "Taste has nothing to do with luxury", staat er in de beschrijving op de website en dat lijkt te kloppen. Behomm wil mensen met een gelijkaardig beroep en een gelijkaardige zin voor smaak de mogelijkheid bieden om op een aangename, inspirerende en goedkope manier te reizen.

Kneusje

Nu, ik blijf wel het kneusje van Behomm. José, Peter, Teresa, Berndt en Ana hebben allemaal minstens tien jaar meer werkervaring op de teller en ongetwijfeld een beter gevulde bankrekening. Hun woningen overtreffen zowel budgettair als esthetisch ruimschoots de mijne. Het appartement van José telt bijvoorbeeld twee verdiepingen en biedt zicht op het prachtige Sarphatipark in Amsterdamse De Pijp, zowat de gezelligste buurt van de grachtenstad. Dat van Berndt, gelegen op Paul Linke Ufer in Kreuzberg, heeft een dakterras en over de hele woning zie je modefoto's en een levensgrote afdruk van de bekende poedelnaakten van Helmut Newton gehuld in stormtrooper-helmen. Er is een schommelstoel uit de jaren 60 in de vorm van een plastic ei.

Peter heeft een groene, fluwelen hoekzetel waar ik uren in heb gelegen en een eettafel in de vorm van een picknickbank. De plankenvloer van Teresa's appartement met twee keukens en twee badkamers in het hart van Kreuzberg wordt op een Instagram-waardige manier door de zon verlicht. Zo mooi dat ik er nog vaak aan terugdenk.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik behoorlijk zenuwachtig was bij de eerste ruil omdat ik niet kon geloven dat mensen met zulke mooie woningen in mijn appartement zouden kunnen aarden. Na alles spic en span achtergelaten te hebben, drink ik in de ruime woonkamer van José samen met mijn vriendin een glas witte wijn die de gastvrouw ons met een briefje heeft achtergelaten en vraag ik me af wat de dame nu van ons kleine stulpje zal vinden. Wel, José vindt het helemaal mooi en goed en leuk. Net zoals Teresa en Ana en Iona en Peter.

Het is opvallend hoe gemakkelijk een mens zichzelf kan verstikken in vooroordelen. Welgestelde designliefhebbers en hun kapsones, weet je wel? Uit mijn zes ervaringen kan ik stellen dat het designelitarisme amper onder de Behomm'ers leeft. José vindt de ruwe randjes van het appartement net interessant, Ana dweept met de Marokkaanse supermarkten in de straat, Teresa houdt van onze keramische kopjes en Peter vindt dat hij hier perfect op zijn gemak kan werken. Ik geef hen tips en zij verkennen de stad vanuit mijn standpunt. We beleven beiden een ander leven, voor eventjes, en dat werkt enorm inspirerend.

Veiligheid

Het grote voordeel van een huizenruil hoef ik niet te stipuleren: je verblijft gratis en je hebt een keuken tot je beschikking waardoor je niet drie maaltijden per dag buitenshuis hoeft te nuttigen. Dat is natuurlijk bij ieder huizenruilplatform het geval. Maar bij Behomm vind je sneller een woning die je bevalt. En belangrijker: het feit dat het platform gecureerd is, biedt een gevoel van veiligheid. Je ruilt met andere designerliefhebbers en niet met een of andere onbekende schlemiel die misschien wel op zondagochtend na een avondje zuipen de inhoud van zijn maag op je vloer ledigt. In een interview vertelt oprichter Calduch dat er zich maar enkele kleine incidenten hebben voorgedaan: eerder vergissingen.

Behomm maakt reizen betaalbaarder. Want Airbnb, het platform dat verblijven aanbiedt aan democratische prijzen, kan soms toch wat tegenvallen. Zo zijn de prijzen voor een verblijf in populaire steden zoals Amsterdam, Parijs en Barcelona bijzonder sterk gestegen. Een kamer in Amsterdam bijvoorbeeld zou me onlangs 150 euro per nacht gekost hebben. Waarom? Omdat de verhuurders weten dat het kan. Vaak gaat het ook niet meer om personen zoals jij en ik met een kamer op reserve, maar om vastgoedmakelaars die panden opkopen om vervolgens hotel te spelen. Dat soort praktijken komt helaas steeds vaker voor. Laatst boekte ik samen met vrienden een lastminutereis naar Parijs en eindigde ik op een Airbnb-appartement. Tijdens het uitchecken stond er op een trap een Aziatische familie geduldig te wachten op ons vertrek. "Airbnb brengt mensen met elkaar in contact voor een unieke reiservaring", staat er op de website te lezen. We hebben inderdaad met enkele vriendelijke woorden de sleutel overhandigd.

Maar Behomm lost niet alles op. Je dient toch zeker een maand op voorhand een ruil aan te vragen, wat maakt dat Airbnb en de hotelsector best wel sneller werken. Het platform telt iets meer dan 2.000 woningen in 66 landen: dat dekt niet iedere uithoek van de wereld. Ook krijg je soms het deksel op de neus. Ruilen met een Japanner uit Tokio bijvoorbeeld is tot mijn grote spijt nog niet gelukt - een appartement in Antwerpen kent zijn beperkingen op de huizenruilmarkt. Wel werkt Behomm het gevoel van fernweh in de hand en is het enorm verslavend. Laatst nog kwam mijn vriendin aanzetten met een mailtje uit Amsterdam. Een ruil voor volgende week lukt eigenlijk niet, maar het aanbod afslaan gaat al even moeilijk. We kijken naar de foto's: fancy loft in Oud-West. Een niet-simultane ruil dan? Waarom niet. Een Amsterdammertje op reserve kan immers nooit kwaad.

Een zetel om 'u' tegen te zeggen in het appartement van Berndt in Berlijn.

Dit is dan weer de living die ondergetekende in ruil kan bieden. Ligging: Turnhoutsebaan, Borgerhout.

Het appartement van Ana in Madrid is een zalig toevluchtsoord op hete dagen.

Boven: Ontbijten in

alle rust, thuis bij Teresa

in Berlijn.

Onder: Ook José uit Amsterdam heeft een keuken vol zonlicht te bieden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234