Vrijdag 18/10/2019

Hugo Broos: "Anderlecht liet mij doodbloeden. Toen ik hen nodig had, lieten zij mij vallen"

Beeld BELGA

Hugo Broos won vorige maand als eerste Belgische trainer in de geschiedenis de Africa Cup. Met Kameroen werd in de finale Egypte met 2-1 verslagen. In een recent verleden was Broos nog coach van Anderlecht (2002-2005), waar hij na een moeilijke periode voor het eerst in zijn carrière ontslagen werd. "Ik ben sinds mijn ontslag nooit meer een wedstrijd gaan zien van Anderlecht. Ik kan het niet", zegt Broos in een openhartig interview met De Zondag.

Als speler maakte Broos jarenlang het mooie weer bij Anderlecht waarna hij na 13 seizoenen de overstap maakte naar rivaal Club Brugge. "Voor mij lag dat niet gevoelig. En ook niet voor de supporters, denk ik. Ik was geen vedette op Anderlecht, hé. In het bestuur van Club zaten wel mensen die mij nooit als een echte Bruggeling hebben aanvaard. Burgemeester Van Maele bijvoorbeeld. Ik heb het aan hem te 'danken' dat ik later geen technisch directeur ben geworden. Hij bleef mij zien als die mauve."

Na zijn actieve loopbaan als speler begon hij zijn trainerscarrière bij RWDM. Na een passage bij blauw-zwart en Moeskroen kwam Broos in 2002 terecht bij zijn oude liefde Anderlecht. In het seizoen 2003/2004 loodste hij paars-wit naar de titel, maar één jaar later was het verhaal alweer ten einde. Na een dramatische Champions League-campagne en een wisselvallige competitiestart werd de Leuvenaar op 6 februari 2005 voor het eerst in zijn carrière ontslagen. "Dat was zuur. Ik voelde mij echt in de steek gelaten door het bestuur. Zij hebben mij laten doodbloeden. Als ik dan zie hoe ze later, en terecht, Vercauteren en Jacobs wél gesteund hebben, dat doet pijn. Op het einde was ik de schuldige van alles wat fout liep. Ook voor de pers trouwens. Toen Kompany eens te laat kwam op een interview, was ik de boeman. Dat voelt wrang aan. Nog altijd. Ik zeg dat eerlijk."

Beeld AP

"Ik ben sindsdien nooit meer een wedstrijd gaan zien"

Vandaag heeft Broos dat ontslag nog altijd niet helemaal verteerd. "Ik ben sindsdien nooit meer een wedstrijd gaan zien. Dat klinkt misschien belachelijk, maar ik kan het niet. Ik heb er meer dan vijftien jaar het beste van mezelf gegeven, als speler en als trainer. Maar toen ik hen nodig had, lieten zij mij vallen." Revanchegevoelens heeft de 64-jarige coach nu na zijn triomf op de Africa Cup niet. "Ik heb wel jaren tevergeefs werk gezocht in België. En dat was frustrerend. Op mij kleefde de stempel van ouderwets en duur. Onterecht. Maar hoe kom je daarvan los? Ik zal nooit van mezelf zeggen dat ik een goede trainer ben. Dat is misschien mijn fout geweest. Ik heb mezelf te weinig verkocht. Terwijl ik alles gewonnen heb wat er te winnen valt. Maar dat zit niet in mij. Waarom ben ik in 2014 een club gaan coachen in Algerije? Omdat ik thuis hopeloos werd. Ik heb me in dat avontuur gestort, zonder al te veel informatie in te winnen. En dat bleek fout."

En wat brengt de toekomst? Zijn trainerscarrière afsluiten bij Club Brugge? "Dat zou de cirkel misschien rond maken, ja. Mijn mooiste periode als trainer was bij Club (van 1991 tot 1997). Titels, bekers, twee keer trainer van het jaar. Al mag ik Moeskroen niet vergeten (van 1997 tot 2002). Was ook heel mooi. Maar goed, ik ben daar absoluut niet mee bezig. Ik denk ook niet dat dat zal gebeuren."

Beeld Benoit De Freine
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234