Woensdag 08/12/2021

Housiaux versus Beckers, de verscheurende keuze van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité

Velen, ook binnen het BOIC, zijn ervan overtuigd dat er wat moet veranderen in de muffe koepel, maar niet iedereen volgt de liga's in hun drastische overnamepolitiek

Revolutie, evolutie of status-quo

Met modder is er niet gegooid, net niet, maar achter de schermen was de strijd om het voorzitterschap van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité bikkelhard en hebben beide partijen elkaar van onoorbare praktijken beschuldigd. De inzet? De macht van de laatste unitaire sportkoepel, ook het tussenstation naar het olympische walhalla. Vanavond valt het doek.

Brussel

Van onze verslaggever

Hans Vandeweghe

Het staat nergens in het olympische charter maar het is een verzwegen voorrecht dat de IOC-voorzitter (Jacques Rogge) de voorzitter van zijn eigen nationaal olympisch comité (het BOIC) IOC-lid maakt. Dat zou aanstaande zomer moeten gebeuren in Singapore met Philippe Housiaux of Pierre-Olivier Beckers. Tenzij de eigenzinnige Rogge één Belg - hijzelf - in het IOC al genoeg vindt. De kwestie van het IOC-lidmaatschap zou niet direct hebben meegespeeld, maar wordt tegelijk zo heftig ontkend dat het minstens als kers op de taart heeft meegespeeld.

Pierre-Olivier Beckers, grote baas van Delhaize Group, weinig topsportkilometers, veel charisma, veel managementkwaliteiten en steun van het huidige BOIC, neemt het in het Sodehotel in Woluwe op in een verkiezing tegen Philippe Housiaux, ex-olympiër, ex-bondsvoorzitter, ex-zowat-alles in de topsport, ook veel charisma, veel ervaring en gesteund door de Vlaamse en Waalse liga's. De kiezers zijn de vertegenwoordigers van de sportbonden, die volgens hun belang meer of minder stemgewicht inbrengen.

De eigenlijke inzet van deze verkiezingen overstijgt de personele sfeer. Het gaat niet om Beckers tegen Housiaux, maar om de macht over de nationale topsport. Vroeger lag die bij het BOIC, maar de laatste jaren moest het die macht delen met de gemeenschappen. Recentelijk is daar nog een derde actor bijgekomen: de liga's, of de taalvleugels van de sportbonden. Zij beweren de dienst uit te maken in de sport, maar worden nauwelijks erkend en nog minder gewaardeerd in het BOIC. De koepel van de liga's in Vlaanderen heet de Vlaamse Sportfederatie (VSF). Met de komst van gymbaas Dirk Van Esser als voorzitter is de VSF toe aan een plotse bewustwording van haar macht. Van administratieve kelderorganisatie tot speler in het veld van de topsport, die plotse nieuwe ambitie verraste ook het BOIC.

Het is de laatste jaren niet moeilijk om het BOIC te verrassen. De meest prestigieuze sportbond in België lijdt aan sclerose, neemt traag beslissingen - aldus de teneur bij de partners met wie ze vaak aan tafel zit - en zag zich als voornaamste pleitbezorger van de topsporter links en rechts ingehaald door sportbonden en privé-initiatieven, maar vooral door de Vlaamse Gemeenschap met Bloso.

Op dat Vlaamse elan wilde de VSF doorgaan en ze vond in haar confederale verzuchting een partner in de AISF (de Waalse tegenhanger van de VSF). De VSF zocht een Vlaming als kandidaat voor het BOIC-voorzitterschap maar kwam uit bij de kandidaat van het AISF, Philippe Housiaux. Hun programma houdt in dat het BOIC zich als een topsportplatform gedraagt, waar liga's, bonden en gemeenschappen elkaar treffen bij het uittekenen van de topsportpolitiek. Dat heeft als gevolg dat het BOIC deels wordt uitgekleed en een nieuwe structuur krijgt. Het BOIC ziet dat niet zitten en stuurde al in mei zijn eigen kandidaat in de wei. Dat werd Beckers. Het huidige BOIC en Beckers willen wel aansluiting zoeken bij de liga's, maar de nationale sportkoepels zijn voorlopig leden van het BOIC en dat wil men zo houden.

In principe worden de nationale koepels bemand door afgevaardigden vanuit de taalliga's, maar dat geeft vanavond niet automatisch het voordeel aan die liga's of de VSF. Bobo's zijn het gewend om verschillende petten te dragen en als ze naar voren worden geroepen om te stemmen, zullen heel wat kiesgerechtigden hun persoonlijke belang laten primeren.

Housiaux spreekt liever over een evolutie als hij aan de macht komt, maar gezien het traditioneel immobilisme van de organisatie is revolutie een correctere inschatting van wat er te gebeuren staat als de liga's hun zin krijgen. Andersom eist ook Beckers het begrip evolutie op, maar status-quo ligt dichter bij de verzuchtingen van zijn achterban.

Velen, ook binnen het BOIC, zijn ervan overtuigd dat er wat moet veranderen in de muffe koepel, maar niet iedereen volgt de liga's in hun drastische overnamepolitiek. Bovendien zijn die er niet in geslaagd de beloofde raid op de raad van bestuur (wordt na de voorzitter verkozen) uit te voeren. Een nieuw leger potentiële nobody's heeft zich aangemeld. Het gebrek aan sporttalent in dit land vertaalt zich ook op bestuurlijk niveau.

De laatste weken is achter de schermen heftig gelobbyd en zelfs heel even gedreigd. Uit informatie die deze krant bereikte, blijkt dat niet de voorzitterskandidaten zelf zich bezondigden aan intimidatie maar wel de structuren achter de kandidaten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234