Zondag 26/01/2020

Opinie

"Hopelijk schaamt Bruno Tobback zich even hard als u en ik"

Beeld PHOTO_NEWS

Jeroen Wils is communicatie-expert bij Bepublic.

Toen Christopher Cerf, de bekende songschrijver van Sesamstraat, ontdekte dat zijn muziek gebruikt werd als foltertuig in de militaire 'kampen' van Guantanamo Bay, Irak en Afghanistan, wilde hij weten waarom zijn muziek zo gegeerd was als wapen. Hij maakte de documentaire Songs of War, over het gebruik van muziek als foltertuig.

Burgemeester Gino Debroux (sp.a) uit Landen moet met deze documentaire in zijn hoofd hebben gezeten toen hij eerder deze week tijdens een brainstormsessie op het gemeentehuis van Landen uitriep: "Laten we de zigeuners met luide muziek verjagen!" Applaus in de vergaderzaal, want zo'n goed idee hadden ze in jaren niet gehoord. Over de dj moesten ze niet lang nadenken. Op het trouwfeest van de nicht van de burgemeester speelde onlangs dj Jos, en die joeg alle aanwezigen naar huis met zijn beats.

Roepen tegen kinderen
We kunnen er eens smakelijk om lachen, en ongetwijfeld staat Vlaanderen vandaag weer prominent op de voorpagina's van de internationale kranten. Maar eigenlijk is het intriest en toont het aan op welk lamentabel niveau er in Vlaanderen soms aan lokale politiek wordt gedaan. Het probleem van de overlast die zigeuners soms veroorzaken, is een oud zeer. Er hebben zich de voorbije jaren al vele experten, veiligheidsdiensten en besturen gebogen over de complexe problematiek van woonwagenbewoners. In vele steden en gemeenten liggen dikke rapporten van universiteiten en specialisten waarin adviezen worden gegeven hoe best om te gaan met deze groep van mensen, die er een andere cultuur en gewoontes op nahouden.

Burgemeester Debroux zou het wel even op zijn manier oplossen. Hij kreeg de zigeuners niet op het afgesproken moment van zijn erf. In de eerste plaats heeft hier het overleg gefaald, de communicatie met de zigeuners. Noch de politie, noch de lokale bestuurslieden waren in staat om door dialoog tot een modus vivendi te komen. Neen, de zigeuners hadden aangegeven tot vrijdag te zullen blijven, en daar viel niets aan te doen.

Ongetwijfeld is de inzet van de politie overwogen, of zelfs van de algemene reserve van de federale politie. Maar neen, dat konden ze toch niet doen, zo agressief optreden tegen een culturele minderheid. Dan maar een 'zachtere' vorm van dwang, moeten ze daar in Landen gedacht hebben. Niemand heeft aangevoeld dat een installatie van 14.000 watt inzetten om de zigeuners te verdrijven wellicht veel mensonterender en vernederender is dan de inzet van democratische dwangmiddelen.

Naar de knoppen
De burgemeester had eens ergens gelezen dat deze tactiek haar doeltreffendheid al had bewezen toen in 1990 de Panamese dictator Noriega met hardrockmuziek uit de ambassade in de VS waar hij zich verschanst had, werd verjaagd. We moeten niet eens zo ver terug gaan. In Guantanomo Bay waren de voorbije jaren muziekfolteringen schering en inslag. Luitenant Ricardo Sanchez, een oud-commandant in Irak, keurde deze methode in 2003 goed om er naar eigen zeggen angst mee te creëren, gevangen te desoriënteren en de schok van de gevangenneming te verlengen.

Luide muziek spelen om iemand te verjagen is een beetje zoals hard roepen tegen een kind dat stout geweest is. In mijn cursussen pedagogie stond twintig jaar geleden al dat schreeuwen tegen ongehoorzame kinderen een teken van onmacht is. Met een megafoon in het midden van het marktplein gaan staan om je boodschap tot bij je doelgroepen te krijgen is evenmin een manier dat in moderne communicatie nog gebruikt wordt. Hier is het nog erger. De burgemeester etaleert hier niet alleen onmacht, maar bovenal een verregaande staat van wereldvreemdheid en domheid.

Het is bijna niet te geloven dat niemand in de entourage van Gino Debroux heeft gedacht: "Gino, is dat er nu niet een beetje over?" Het is onvoorstelbaar dat niemand de helderheid had om in te zien dat dit initiatief misschien de reputatie en het imago van de stad Landen voorgoed naar de knoppen kan helpen. "Ik ben heel fier op dat kleine, rode vlekje op de kaart van Vlaanderen", riep de burgemeester nog glunderend uit in de krant, toen na de verkiezingen bleek dat Landen, naast Gent, nog het enige rode bastion van Vlaanderen was. Hopelijk schaamt Bruno Tobback zich vandaag even hard als elke andere Vlaming, die op vakantie dit verhaal aan buitenlanders moet gaan uitleggen.

Wat er ook van zij, het laatste woord is hierover nog niet verteld en menig advocaat zet zich schrap om procedures in te spannen. Alvast die van Sabam om de auteursrechten op de muziek te claimen. Maar wie weet ook advocaat Griet Cnudde die zich opmaakt voor een nieuwe rechtszaak wegens burenhinder. En misschien ook de Dire Straits, wier muziek misbruikt werd als foltermuziek.

Dit is surreëler dan wat Paul Delvaux bedoeld heeft. Dit is intriest.

Beeld kos
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234