Woensdag 01/04/2020

Hoopvol slotakkoord voor EMI

EMI, een van de grote vier muziekmaatschappijen, is uit de etalage en werd prompt in twee gesplitst. De overname van de Britse platenfirma door grote rivalen Universal en Sony markeert het einde van een legendarische heerschappij, van The Beatles tot Coldplay.

'Voor mij als Brit, is EMI de platenmaatschappij waar ik mee opgroeide. Haar artiesten en muziek verzorgden de soundtrack bij mijn jeugd." Lucian Grainge, opperhoofd van Universal, preekte nostalgie bij de bekendmaking van de overname afgelopen vrijdag. En ambitie. Werd immers meteen aan de terugblik toegevoegd: "Daarom wil Universal zowel de culturele erfenis en de artistieke diversiteit bewaren als investeren om de groei te verzekeren."

Marktleider Universal, in handen van de Franse mediagroep Vivendi, betaalt 1,4 miljard euro, steekt daarmee grote concurrent Warner finaal de loef af en krijgt op die manier de recording-divisie van EMI in zijn portefeuille. Na Lady Gaga en Justin Bieber vinden nu dus ook artiesten als Katy Perry, Kylie Minogue en Coldplay onderdak bij Universal Music Group (UMG).

Tegelijk werd vrijdagavond een nieuwe eigenaar aangekondigd voor de rechtenportefeuille van EMI: een consort geleid door de Amerikaanse platenfirma Sony Music Entertainment. Een slordige 1,6 miljard euro betaalde die voor rechten op de liedjescatalogus van onder meer PJ Harvey, Abba en Ennio Morricone. Een en ander wacht nog op groen licht van de mededingsautoriteiten, maar met de overname verstevigt vooral Universal zijn heerschappij. Achtendertig procent van de wereldwijde markt bezit die nu, nipt onder de toegelaten antitrustlimiet. Niet onbelangrijk: de ultieme goedkeuring van de deal kan tot een jaar op zich laten wachten.

Het nieuws omtrent de overname van EMI leest niettemin nu al als de kroniek van een aangekondigd slotakkoord. De Amerikaanse bank Citigroup, sinds februari eigenaar van de Britse platenmaatschappij, onderhandelde al een hele tijd met verschillende partijen. Immers, vorige eigenaar Terra Firma kampte met hardnekkige financiële moeilijkheden en kon zijn schulden aan Citigroup niet afbetalen. Tel daarbij de impact van de welig tierende digitale piraterij en het vertrek van toonaangevende bands als David Bowie, The Rolling Stones en Radiohead en het is duidelijk:het ooit zo roemrijke vlaggenschip zwom de voorbije jaren in woelige waters.

Geruststellend signaal

Tot nu dus. "Dit is een erg positieve evolutie", reageerde Mick Jagger, die enkele jaren geleden de Rolling Stones-catalogus van EMI naar Universal verhuisde. "Ik ben enorm blij dat EMI opnieuw in handen is van mensen die muziek ook echt in hun bloed hebben." Universal liet bovendien reeds weten, ondanks geplande besparingen, beroemde EMI-labels als Capitol, Parlophone, Virgin Records en Blue Note te behouden. "Deze overname is een erg positief signaal", meent ook Olivier Maeterlinck, directeur van IFPI, de internationale federatie van de fonografische producers. "Het label komt opnieuw in handen van een bedrijf dat muziek als corebusiness heeft en dat op het vlak van het opnemen en uitbrengen van muziek al heel wat heeft bewezen. Dat is sowieso beter dan beheer door een bank of investeringsmaatschappij. Een geruststellende evolutie dus."

Geruststellend, ook voor Belgische artiesten als Absynthe Minded, Customs en Intergalactic Lovers, die recent in zee gingen met EMI. "Deze overname zal hoogstwaarschijnlijk weinig invloed hebben op bestaande afspraken en contracten", zegt Maeterlinck. Lucian Grainge beloofde alvast de legendarische opnamestudio's aan de Londense Abbey Road open te houden. "De Abbey Roadstudio's staan symbool voor EMI", zei hij. "Voor de Britse cultuur, en voor de creatieve gemeenschap die de maatschappij altijd is geweest en waar wij nu deel van uitmaken."

Geen holle woorden. Door de ontmanteling van EMI botst een tijdperk tegen zijn eindgrens aan. Met de splitsing als end of the road. Een lange en rijkgevulde weg, bovendien.

Opgericht in Londen in 1897 staat The Gramophone Company, zoals de maatschappij aanvankelijk heet, mee aan de wieg van de muziekindustrie. Twee jaar later wordt een schilderij gekocht: His Master's Voice, van de Engelse artiest Francis Barraud. Titel en logo, een hond met de neus in een grammofoon, worden geadopteerd en groeien uit tot iconische ijkpunten in het muzieklandschap. Tegen 1912 heeft His Master's Voice (HMV) afdelingen in acht landen, van Engeland tot Rusland, en platenwinkels in twaalf verschillende steden.

Love Me Do

Een derde en laatste naamsverandering volgt in 1931. HMV eet de Columbia Gramophone Company op en doopt zichzelf Electric and Musical Industries. EMI is geboren. Nog hetzelfde jaar zwaaien de Abbey Roadstudio's hun deuren open. De volgende decennia neemt EMI een hoge vlucht. Managers en muzikale scouts speuren volop naar nieuw Brits talent, maar ook de Amerikaanse concurrent Capitol Records wordt opgekocht. Gevolg: begin jaren zestig herbergt EMI het muzikale kruim aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Frank Sinatra en Nat King Cole zowel als Cliff Richards en Matt Monro.

Dé mijlpaal, echter, volgt voorjaar 1962. "Gitaargroepen zijn hun hoogtepunt voorbij", klinkt het bij Decca Records, anno 2011 onderdeel van Universal, over een veelbelovend viertal uit Liverpool. EMI reageert adequaat en strikt via haar Parlophone-label The Beatles. Single 'Love Me Do' wordt gelanceerd en de rest is geschiedenis. Ter illustratie van de heerschappij: in 1964 monopoliseert EMI 41 weken lang de top in de Britse charts. Bands als Queen, The Beach Boys, The Shadows en Pink Floyd verstevigen EMI's autoritaire positie in de jaren zestig en zeventig.

Met The Sex Pistols, hoe kan het ook anders, doen echter de eerste tekenen van verval intrede. De anarchistische punkers, onder hoede van manager Malcolm McLaren, blijken een ongeleid projectiel en besmeuren het succesvolle imago van de Britse platenfirma. EMI verstijft, twijfelt jarenlang om beginnende bands te tekenen en valt terug op oude gloriën. Pas in de jaren negentig, dankzij pophitwonders als Robbie Williams, de Spice Girls en Coldplay zwengelt de motor opnieuw aan.

Ondertussen had EMI in 1983 de allereerste compact discs, kortweg cd's, op de wereld losgelaten. En gereputeerde labels als Virgin Music en Intercord overgenomen. Meer dan 300 HMV-winkels telt het EMI-imperium bij haar vijfenzeventigste verjaardag in 1996.

Niettemin leeft de platenfirma sinds 1996 in constante overnamedreiging. Een beursgang blijkt nefast, het directiecomité panikeert. Miljoenendeals met Mariah Carey en Robbie Williams floppen, Beatles-label Apple Records lanceert een loodzware royalties-klacht. Het aandeel van EMI in de muziekmarkt keldert van 16 tot 9 procent en EMI belandt in 2007 in handen van Terra Firma. Een financiële holding is dat, die ongeveer 5 miljard euro neertelt. Ontgoocheld in hun nieuwe broodheren slaan ondermeer Radiohead en The Stones de deur bij EMI dicht, terwijl Terra Firma toegeeft te veel te hebben betaald voor EMI.

De Amerikaanse bank Citigroup schiet Terra Firma ter hulp, maar ziet zijn centen nooit terug. In juni 2011 wordt "een strategische herpositionering ten opzichte van de toekomst" aangekondigd, middels "een verkoop, financiële herstructurering of nieuwe beursgang". Het werd het eerste. En daarmee heeft de hond de grammofoon opgepeuzeld.

Of zoals The Sex Pistols in hun 'EMI' al zongen: "Unlimited edition/With an unlimited supply/That was the only reason/We all had to say goodbye".

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234