Maandag 23/09/2019

Honderdtachtig audiokanalen om 'Vrooaaaaar' te zeggen

Philippe Graton is zowat een broertje van Michel Vaillant. Scenarist en stripfiguur hebben in elk geval dezelfde vader: Jean Graton, die bijna vijftig jaar geleden de bekendste autopiloot van de strip bedacht. Nadat Graton junior weinig aanlokkelijke aanbiedingen van Amerikaanse producers had gekregen, besloot hij zelf naar Frans wonderkind Luc Besson te stappen. Besson had trouwens al ervaring met snelheidsduivels, als producer van de Taxi-films.

Philippe Graton: "Maar dat is nog altijd iets anders dan autoraces. Je kunt het wel sport noemen (grijnst) maar de omstandigheden om te filmen zijn heel anders. Besson wilde echt de best mogelijke film van Michel Vaillant maken. Dat heeft me aangenaam verrast."

Er zitten nog andere motorsporten in, maar vooral die 24 uur van Le Mans, waaraan de makers echt deelnamen met twee wagens, moet behoorlijk indrukwekkend zijn geweest.

"Daarvoor alleen werden 27 camera's en een helikopter gebruikt. Op de wagens werden heuse filmcamera's gemonteerd, niet zo'n klein videodingetje zoals in de Formule 1. Die scènes zijn ook niet versneld in de film. Probleem: als je sneller reed dan 250 kilometer per uur begon de hele boel te trillen."

U bedoelt dat regisseur Couvelaire die scènes gedraaid heeft met een snelheid van...

"Driehonderd per uur, ja. Ze hebben er iets op gevonden om dat trillen te stoppen. De races in Driven, de film met Stallone, zijn gedraaid met 80 per uur en dan versneld. Ik kan je verzekeren dat de herfstbladeren op de weg héél anders opwaaien als zo'n bolide in een razende vaart voorbijscheurt.

"De filmband in een 35-millimetercamera is goed voor vier minuten beeldmateriaal. Eén rondje op Le Mans duurt 4 minuten en 20 seconden. De wagens moesten tijdens de opnames dus elke ronde stoppen om de filmrol te vervangen. De organisatie ging ermee akkoord dat tijdens de race gefilmd werd, maar dat wilde niet zeggen dat de twee wagens zomaar wat tussen de rest door konden laveren. Zij moesten zich aan hetzelfde reglement houden als de reguliere wedstrijdwagens. Daarin is bijvoorbeeld vastgelegd dat je wordt uitgesloten als je op een bepaald moment - als ik me niet vergis - geen 75 procent meer haalt van het aantal rondjes van de eerste. We waren dus verplicht echt te racen tijdens het filmen. Anders was het de wagen aan de kant, en geen beelden meer.

"Ieder jaar zijn er zo'n tweehonderd aanvragen, maar er zijn slechts 48 plaatsen voor de 24 uur. De twee wagens moesten zich ook zo kwalificeren. Wat mijn vader en mij echter stoorde, was dat door de film twee professionele equipes minder hun kans konden gaan. Het aantal deelnemers ligt immers vast omdat er maar 48 stands zijn. Daarom werd beslist twee extra stands te bouwen. Zo waren er vorig jaar voor het eerst in de geschiedenis van de wedstrijd 50 deelnemers. En nu de stands er eenmaal staan, zullen er altijd vijftig deelnemers zijn, dankzij Michel Vaillant."

Reden de filmmakers met ontwerpen van uw vader, uit de strips?

"Nee, met een Lola Judd als Vaillante en een Panoz voor het team van Michels eeuwige rivaal Leader, waarvan de uiterlijke kenmerken wat veranderd zijn. We wilden wel wagens ontwerpen, met Luc Donckerwolcke, de Belg die de Audi TT tekende, de Lamborghini Murcielago en de Audi R8's die Le Mans gewonnen hebben. Hij is de grootste automobielontwerper van het moment. Voor een Michel Vaillant-film wilde hij absoluut de wagens ontwerpen, als het moest zelfs gratis. Besson wilde echter nog hetzelfde jaar filmen, waardoor er geen tijd was om nog een wagen te ontwikkelen."

U bent zelf scenarist, voor de Michel Vaillant-strips. Was u of uw vader in die zin betrokken bij de film?

"Het verhaal, het basisidee is van Besson. Dat was een conditio sine qua non in het contract, dat Besson het scenario schreef. Ik wilde echt zien wat hij met Michel Vaillant kon doen. Het moest bovendien een nieuw verhaal zijn, geen bewerking van een album."

Heeft het resultaat u verrast?

"Ja. Filmproducers drukken je voortdurend op het hart: 'Luister, het is een bewerking. Je moet dus niet geschokt zijn als bepaalde dingen er anders uitzien.' Op een bepaald moment zat ik echt met de piepers. (lacht) Wat gaan ze in godsnaam doen? Besson had me ook direct gezegd wat hem interesseerde: Michel zelf, zijn vriend Steve Warson en de Leader. 'De rest', zei hij me, 'ga ik niet gebruiken.' Uiteindelijk bleek dat hij alles en iedereen gebruikt had: vader, moeder en broer Vaillant, Julie Wood, de dochter van de Leader, de fabriek, de mecanicien... Alles. Hij bleef veel dichter bij het origineel dan ik had durven te eisen."

Ik herinner me dat sommige albums met de Leader sterke James Bond-trekjes hadden. Komt dat terug in de film?

"Nee, en het is ook absoluut geen film over autoraces. Dat is niet het verhaal van de film, evenmin als Titanic het verhaal van een schip is. De races zorgen voor alle spanning, doen alles losbarsten, er is een liefdesverhaal, een moord..."

Was uw vader er ook? Ik kan me voorstellen dat hij er behoorlijk enthousiast bij gelopen heeft.

"Meer nog dan je zou denken. Op zijn dertiende nam zijn vader hem voor het eerst mee naar een autorace: de 24 uur van Le Mans. Die dag is zijn passie geboren. Toentertijd, in de jaren dertig, kon je het wel vergeten om ooit piloot te worden als je niet rijk was. Hij beleefde die wereld door te tekenen. Meer dan zestig jaar later - hij is nu tachtig - keert hij terug naar Le Mans om er zijn wagens te zien voor een film gebaseerd op zijn creaties."

Heeft hij de film al gezien?

"Ja, een maand geleden in Parijs. Hij is zeer tevreden. Hij was er ook veel geruster op dan ik. 'Er is een film? Oké. De film is goed? Allez, tant mieux!' Voor mij is het nu mijn vak, hij is veeleer een toeschouwer geworden. Sinds twee jaar tekent hij minder. Twee keer per week komt hij naar de studio om potloodtekeningen te corrigeren, net als de grote koks die zelf niet meer koken maar de sauzen nog even proeven voor ze opgediend worden. Hij leert zijn jonge medewerkers hoe je Michel Vaillant tekent zoals Jean Graton."

Speelt de film met het stripgegeven? Michel Vaillant, dat is voor mij 'Vrooaaaaar'-onomatopeeën die van de pagina spatten.

"Inderdaad. Op het geluid is dan ook heel hard gewerkt. Ik weet niet hoeveel geluidskanalen een film normaal heeft. Zestien? Hier zijn het er in elk geval 180. Ze spraken van de 'stemmen' van de wagens. De Vaillantes hebben een stem, de Leaders een andere. Je zult geen 'Vrooaaaaars' zien, maar ik denk wel dat je ze zult horen."

Kris Jacobs

'Op Le Mans zullen er vanaf nu altijd vijftig deelnemers zijn, dankzij Michel Vaillant'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234