Dinsdag 24/11/2020

Hollywood ontdekt eeuwige jeugd

Robert De Niro krijgt in The Irishman, de volgende film van Martin Scorsese, een 'digitale antirimpelbehandeling', zodat hij er weer uitziet als een kerel van 30. Technologie vervangt in Hollywood stilaan de urenlange make-upsessies.

Herinnert u zich nog die keer dat Leonardo DiCaprio een zestienjarige wijsneus speelde in Steven Spielbergs Catch Me If You Can, ook al was hij toen vlot twaalf jaar ouder? 't Is waar: de man heeft een eeuwige babyface, maar toch. Of misschien kent u Happy Days nog, waarin Henry Winkler de ongeloofwaardigste schoolverlater ooit speelde: The Fonz. Winkler was 29 toen de reeks begon, moest iemand spelen van tien jaar jonger, en hij zag eruit als iemand van tien jaar ouder.

Haal dan nu opgelucht adem, want de suspension of disbelief heeft er een handlanger bij gekregen: digitale verjonging. Op voorwaarde tenminste dat u er zich snel over kunt zetten dat Robert De Niro er in de volgende film van Martin Scorsese op slag - van de ene scène op de andere - veertig jaar jonger zal uitzien.

The Irishman vertelt het waargebeurde verhaal van Frank Sheeran, een Amerikaanse vakbondsleider die nauwe banden onderhield met de maffia en op zijn sterfbed in 2003 bekende dat hij in opdracht daarvan zijn vriend Jimmy Hoffa vermoorde. Pikant detail: de door en door corrupte vakbondsman Jimmy Hoffa verdween in 1975 en zijn lichaam werd nooit gevonden.

"We hebben reeds een scène met Robert De Niro ingeblikt", vertelde producent Gastòn Pavlovich afgelopen week aan de filmsite CinemaBlend, "en in geen tijd konden we hem er weer 60, 40 of zelfs 20 jaar doen uitzien. Of nog beter: precies zoals hij eruitzag in The Godfather: Part II." De ironie is natuurlijk dat De Niro zijn eerste Oscar kreeg voor zijn vertolking in The Godfather: Part II, waarin hij in de huid kruipt van een jonge Vito Corleone. Had digitale verjongingstechnologie toen al bestaan, ze hadden die rol gewoon aan Marlon Brando gegeven.

Nu ook de 74-jarige Martin Scorsese de digitale verjonging (of veroudering) omarmt, lijkt de fase van spielerei definitief voorbij. De voorbije jaren werd de techniek al af en toe gebruikt, maar toch vooral in het sciencefictionmilieu of superheldenuniversum. Michael Douglas en Robert Downey Jr. zagen er zo plots decennia jonger uit in de recente Marvel-films Ant-Man en Captain America: Civil War, en ook Anthony Hopkins oogde plots weer zo fris als een hoentje in de HBO-serie Westworld.

Al is dat klein bier met wat Peter Cushing zopas nog presteerde in de Star Wars-film Rogue One: de Britse acteur is al meer dan twintig jaar dood, maar dat belette de makers er niet van om hem digitaal weer tot leven te roepen. En nu Pavlovich zowel de motoriek als mimiek van Robert De Niro op zijn harde schijf heeft staan, heeft ook hij in feite alles in handen om tot uit den treuren films met de acteur te blijven maken - dead or alive.

Het allerbekendste voorbeeld van de nieuwe technologie blijft echter David Finchers The Curious Case of Benjamin Button uit 2008 - meteen ook de eerste keer dat de techniek zo nadrukkelijk werd ingezet. Brad Pitt wordt erin geboren als een oud, verschrompeld mannetje, en gedurende drie uur zie je hem geleidelijk aan jonger worden.

Mooier en strakker

Hoe het werkt? Pitt werd de studio ingeduwd waar hij dagenlang gekke bekken moest trekken voor een camera. Geen gezichtsspier of gelaatsuitdrukking werd ongemoeid gelaten, tot de gehele 'emotionele bibliotheek' van de acteur op een harde schijf stond. Tegelijk liet Fincher enkele oude mannen scènes inblikken met een blauw masker op het hoofd waarop dan vervolgens het digitaal verouderde gezicht van Pitt werd 'gekleefd'. Het eerste uur van de film kijk je naar niets anders dan dit.

Hollywood-insiders zeggen dat digitale animatie ook al wordt gebruikt om acteurs en actrices mooier en strakker te maken - Photoshop met video, zeg maar - en hoe dan ook lijkt de tijd van de urenlange make-upsessies voorgoed voorbij. Net als de tijd dat verschillende acteurs hetzelfde personage spelen op een andere leeftijd. Richard Linklater had daar in Boyhood natuurlijk ook iets op gevonden, alleen lijkt de techniek die Scorsese van plan is om te gebruiken net iets praktischer.

En als het een troost mag zijn: de kans dat u morgen een digitale Audrey Hepburn of Fred Astaire ziet opduiken, is... Oké, slecht voorbeeld: beiden zaten de afgelopen jaren al in een commercial. En Paul Walker werd aan het einde van Furious 7 digitaal toegevoegd, zoals ook in 1999 met Oliver Reed gebeurde in Gladiator - zij het toen nog met iets meer moeite. Maar: daarvoor was wel telkens de toestemming van de nabestaanden nodig. Of Robert De Niro in 2076 opduikt in The Godfather: Part XIII hangt dus in grote mate af van de snelheid waarmee zijn kinderen er zijn erfenis doorjagen. Komt goed.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234