Donderdag 13/05/2021

Hollywood-films: werk van lange adem

De Belgische cinema zendt haar zonen uit. Na hun succesvolle passage op het filmfestival van Toronto hebben zowel Black-regisseurs Adil El Arbi en Bilall Fallah als D'Ardennen-cineast Robin Pront een overeenkomst met een Amerikaans agentschap. Maar een overeenkomst is nog geen Hollywood-film.

Lyrische recensies op Vice, Indiewire en Variety: zowel Black, de nieuwe film van Adil El Arbi en Bilall Fallah, als D'Ardennen, het debuut van Robin Pront, zijn niet onopgemerkt voorbijgegaan in op het Toronto International Film Festival. Dat hebben ze ook in Hollywood gemerkt: de prijzen waren amper uitgereikt in Toronto, of El Arbi, Fallah en Pront hadden al een deal met een Amerikaans agentschap.

"In Hollywood is men altijd op zoek naar talent", legt Patrick Duynslaegher, artistiek directeur van Film Fest Gent, uit. "Dus het verbaast me niet dat deze drie regisseurs daar scoren. Ze hebben het exotische dat Hollywood zo aantrekkelijk vindt aan Europa, maar tegelijk passen hun films ook in de Hollywood-norm."

Maar dat Belgisch talent wordt opgemerkt aan de andere kant van de oceaan wil nog niet zeggen dat de Amerikaanse bioscopen weldra overspoeld worden door Belgische films. "Zo'n twintig procent van alle filmmakers op festivals wordt gecontacteerd door agents", zegt Michaël R. Roskam, die na het succes van Rundskop een geslaagde overstap naar Hollywood maakte en er The Drop draaide. "Het gaat om een paar tientallen buitenlandse regisseurs per jaar."

Bovendien is er nog niets concreets getekend: het gaat om een gentlemen's agreement. Dat verklaarde ook Fallah al in deze krant. "Een echte deal is er pas wanneer in een contract staat dat jij de regisseur bent van een film", verduidelijkt Roskam.

En dat kan even duren. Want naast talent - "en dat hebben deze drie cineasten ongetwijfeld", vindt Duynslaegher - komt er vooral heel veel networking bij kijken. "Je gaat een keer op 'meetingtour' in Amerika", herinnert Roskam zich. "Ik ben drie of vier keer voor een paar weken naar de VS getrokken, om per dag met een vijftal producenten samen te zitten. Allen tezamen heb ik er zo'n 150 ontmoet. Het is belangrijk dat je naam blijft circuleren, ook na dat eerste succes. Want geloof me: het is aanschuiven in de rij."

Vervangbare regisseurs

Soms kan het dan ook jaren duren alvorens je de kans krijgt om een goed scenario te verfilmen - als je die kans al krijgt. Roskam: "In de VS draait alles om momentum. Als dat er niet meer is, moet je soms lang wachten vooraleer dat terugkomt."

En daar komt het grootste verschil met films maken in België: dat momentum wordt niet bepaald door de regisseur, wel door producenten en filmsterren. "In Europa en Mexico staat de regisseur aan de top van de creatieve piramide", liet de Mexicaanse Hellboy-regisseur Guillermo Del Toro zich enkele jaren geleden ontvallen in de LA Times. "In Hollywood is de regisseur gewoon een elementje van het pakket. Ik heb me hier altijd vervangbaar gevoeld."

"Het is moeilijk om meteen je eigen stempel te drukken", denkt Duynslaegher. "In het 'vaderland' wordt zo'n regisseur al snel als een held beschouwd, maar in Hollywood zijn ze nog kleine spelers. Filmmakers die de overstap maken, zijn het vaak gewend om met een zeker vrijheid te werken, maar botsen dan op een erg strikt systeem. Er is veel meer inmenging door producenten."

Toch is het belangrijk om meteen je eigen visie door te drukken. "De meeste regisseurs zijn gewoon een gun for hire, die eender wat verfilmen", vertelt Roskam. "Maar ik heb meteen duidelijk gemaakt dat ik mijn eigen stem wilde bewaren." Daar liep het mis voor regisseurs als Oliver Hirschbiegel, die na het succes van Der Untergang het onbekijkbare Diana draaide. Of neem Florian Henckel von Donnersmark: het makke en alom verguisde The Tourist had niets van de kwaliteiten van diens Das Leben der Anderen. Duynslaegher: "Je moet het juiste project vinden, en de persoonlijkheid hebben om je eigen visie door te drukken."

Eigen regels maken

Daar zijn al veel regisseurs de mist in gegaan, geeft Roskam toe. "Ik ga geen namen noemen, maar ik ken veel filmmakers die zelfs niet tevreden waren met films die wel succes kenden. Omdat het niet de film was die zij wilden maken."

Uiteindelijk moeten Pront, El Arbi en Fallah de producenten en de studio ervan overtuigen dat ze op hun eigen manier een steengoede film kunnen maken, vindt Roskam. "Je moet proberen zelf je regels te bepalen. De vraag is 'Hoe past Hollywood in mijn carrière?' en niet 'Hoe pas ik in Hollywood?'"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234