Donderdag 26/11/2020

Hollow Man

Regisseur Paul Verhoeven

In een militair én dus geheim én dus ondergronds laboratorium zijn wetenschappers er bijna in geslaagd het mysterie van de onzichtbaarheid te doorgronden. Bij proefdieren is het al (min of meer) gelukt. Nu de mens nog! Sebastian Caine (rol van Kevin Bacon), de leider van het onderzoeksteam, beslist het serum bij zichzelf in te spuiten. En jawel! Het lukt! Maar terugkeren naar een toestand van zichtbaarheid blijkt niet zo eenvoudig. Maar dat lijkt Caine niet eens zo erg te vinden. Hij exploreert wat de voordelen en geneugten van die onzichtbaarheid kunnen zijn en dat blijkt voor hem in eerste instantie een soort variatie op het Big Brother-gedoe, namelijk gluren. Dat deed hij namelijk vroeger ook al, maar nu loopt hij dus niet langer het risico om bij zijn voyeuristische activiteiten betrapt te worden.

Maar daar blijft het dus niet bij! Is het een bijwerking van dat serum? Zat het reeds in zijn persoonlijkheid verborgen? Of hangt het misschien samen met de specifieke situatie van onzichtbaarheid, die door Caine als volgt omschreven wordt: "Het is verbazingwekkend wat je kunt doen als je jezelf niet meer in de spiegel hoeft te bekijken". Feit is dat Caine steeds kwaadaardiger én gewelddadiger wordt, zodat we uiteindelijk in een Tien Kleine Negertjes-situatie terechtkomen, namelijk: wie zal in welke volgorde om het leven komen en wie zal de mad scientist uiteindelijk kunnen stoppen?

Regisseur Paul Verhoeven heeft zijn bad boy-reputatie nog maar eens alle eer aangedaan, zodat de bioscopen in de States vol liepen en de Amerikaanse filmpers nog maar eens over hem heen viel. Het resultaat is een niet bepaald originele, maar wel efficiënte thriller, die ongegeneerd escaleert tot een bloederige slasher-movie. De (talrijke) speciale effecten zijn zeer indrukwekkend, onder meer bij het visualiseren van het gradueel onzichtbaar worden: eerst verdwijnt de huid, dan de bloedvaten en de spieren, dan de organen en uiteindelijk het skelet. Kortom, een anatomisch hoogstandje! Met Kevin Bacon, Elisabeth Shue, Josh Brolin, Kim Dickens, Greg Grunberg, Willem Devane, e.a.

HHHHH

American Psycho

Regisseur Mary Harron

Met zijn derde boek American Psycho zorgde de Amerikaanse auteur Bret Easton Ellis in 1991 voor een heus schandaalsucces. In die roman kregen we de waanzinnige avonturen te lezen van Patrick Bateman, een jonge Wall Street-makelaar die in het Reagan-tijdperk van de late jaren tachtig geld als slijk verdient, maar tegelijk een tweede 'carrière' als serieverkrachter en dito moordenaar cultiveert. Vooral de koele, bijna zakelijke, soms grotesk gedetailleerde beschrijvingen van de gruwelijkste folteringen die Bateman - die in de roman tegelijk als verteller fungeert - zijn talrijke slachtoffers liet ondergaan, zorgden voor heel wat beroering.

Toen bekend raakte dat de Canadese cineaste Mary Harron, van I Shot Andy Warhol-faam, plannen had om dat ijzingwekkende boek te adapteren voor het grote scherm, streden ongeloof en protest om voorrang: American Psycho zou namelijk weer één van de onverfilmbare boeken zijn. Niet dus. Harron heeft de juiste middenweg bewandeld tussen het (een beetje) tonen en het suggereren van Batemans gruweldaden, maar ze heeft vooral de perfecte toon gevonden om de yuppie-excessen van de jaren tachtig, die de essentie van de roman vormden, in beeld te brengen. Zelf omschrijft de cineaste dat als volgt: "Voor mij is American Psycho enerzijds een portret van New York in de late jaren tachtig. Dat is dan het niveau van de sociale satire en de zwarte humor. Anderzijds is er het portret van die waanzinnige seriemoordenaar, dat meer aansluit bij de klassieke horrorfilm en zeer verontrustend is. Ik denk niet dat er veel films zijn - Clockwork Orange is misschien een goed voorbeeld - die zo heen en weer springen tussen beide stijlen. Maar dat maakt dit project juist zo interesssant. Wat van Bateman een monster maakt, is dat er niets binnenin zit. Hij voelt geen normale menselijke emoties. Het is bijna alsof al zijn geweld een poging is om dat te compenseren, om toch iéts te voelen. Wat de vertolking van Christian erg goed duidelijk maakt, is dat Bateman dus een constructie is, opgebouwd uit al die beelden van glamoureuze mannelijkheid, afkomstig uit James Bond- of Tom Cruise-films, uit magazines als Playboy of GQ. Bateman fungeert als een soort samenvatting van bepaalde tendenzen in de late jaren tachtig: de verachting van de armen, de haat tegenover vrouwen, de obsessie voor merknamen, de ongebreidelde hebzucht, de nadruk op uiterlijke perfectie, enzovoort. Als je dat allemaal dan met één psychotische persoonlijkheid verbindt, dan krijg je Patrick Bateman. Hij is minder een persoon dan een fenomeen." Met Christian Bale, Willem Dafoe, Jared Leto, Reese Witherspoon, Samantha Mathis, Chloe Sevigny, e.a.

HHHHH

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234