Donderdag 21/01/2021

Standpunt

Hoezeer het hart ook breekt van medemenselijkheid, een nieuw Calais mag geen streefdoel zijn

De Franse politie ontruimt een gedeelte van het vluchtelingenkamp in Calais.Beeld epa

Bart Eeckhout is commentator bij De Morgen.

Als in de hemel ooit prijzen voor christelijke naastenliefde worden uitgereikt, dan is de kans gering dat Carl Decaluwé, gouverneur van West-Vlaanderen, zich moet klaarhouden voor een nominatie. Zijn advies om vluchtelingen "geen eten te geven" klinkt in het beste geval onbeholpen, op het randje van het onfatsoenlijke. Alsof het hier een plaag meeuwen betreft, wordt een groep ontmenselijkt. Ze zijn louter nog probleem of gevaar, geen medemens. Bovendien doet Decaluwé groot onrecht aan de vele vrijwilligers die op eigen initiatief bijstand proberen te verlenen aan vluchtelingen in nood.

De verwoording van de heer Decaluwé is voor verbetering vatbaar, om het zacht uit te drukken. Maar maakt dat van hem een "fascistoïde onmens", zoals viroloog Marc Van Ranst op Facebook uitschreeuwt? Ook die verwoording is 'onbeholpen' en 'op het randje van het onfatsoenlijke'. Los van de kwalijke 'niet voederen'-associatie is er wel degelijk reden tot bezorgdheid.

Bart Eeckhout.Beeld Wouter Van Vooren

Waar spontane noodhulp gestructureerd wordt, is de kans reëel dat een nieuw vluchtelingenkamp ontstaat. Dat is niets om naar uit te kijken. Hoezeer het hart ook breekt van medemenselijkheid, een nieuw Calais of een nieuw Duinkerke moet geen streefdoel zijn. Ondanks sommige retoriek heeft België nog altijd een humaan en redelijk efficiënt asielbeleid. Dat is lang niet volmaakt, maar biedt een kans op legaal onthaal aan wie daar recht op heeft.

Ja, de gouverneur heeft zich onfatsoenlijk uitgedrukt, net zoals een dag eerder sp.a-voorzitter John Crombez onvoorzichtig is geweest door een plan te omarmen met nare consequenties. Uit beide stellingnames spreekt evenwel ook een oprechte radeloosheid over een crisis die zich maar niet laat bedwingen. Want van het Europese onvermogen om een menselijk, collectief gedragen antwoord op de vluchtelingencrisis te verzinnen, is Calais wel degelijk het toonbeeld. En wie de hoop stelt in een nabije toekomst met safe havens of hotspots krijgt ook in Calais te zien hoe smerig de realiteit kan worden van zulke megakampen aan de zelfkant van het continent.

In alle goed- en minder goedbedoelde ideeën om de asielcrisis te stelpen, ontbreekt één element. Een plan om de bron van de exodus droog te leggen: het hellegat Syrië. Nog altijd worden niet alle kansen benut om een diplomatiek einde te maken aan de oorlog die zovele honderdduizenden doodt, verwondt of op de vlucht jaagt. Nog altijd wordt geschipper van deze of gene toegestaan om niet aan tafel te moeten komen. Europa heeft er alle belang bij om eensgezind een eind te maken aan die poppenkast. De vraag is of we nog het moreel en politiek leiderschap hebben om die rol op te nemen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234