Donderdag 21/10/2021

Hoeveel von Trapp is te veel?

SPEKTAKEL. Music Hall haalt The Sound of Music weer uit de kast, amper vijf jaar na de vorige ronde. Waarom blijft men een 55 jaar oude musical over een non tot in het oneindige opvoeren? En vooral: waarom blijven wij kijken?

Alvast niet voor het beklijvende verhaal. Zowat iedereen kent The Sound of Music ondertussen van binnen en van buiten. Hebt u door een bizarre wending van het lot nog nooit de musical gezien, dan vast wel de gelijknamige film met Julie Andrews en Christopher Plummer. We geven wellicht geen geheime plotwending weg als we zeggen dat de kapitein op het einde met de non aan de haal gaat.

Dat de stugge von Trapp uiteindelijk toch als een blok voor Maria, de gouvernante van zijn zeven kinderen, zal vallen, is trouwens al vanaf de eerste noot overduidelijk. Akkoord, op het einde is het even spannend als het Oostenrijkse gezin moet vluchten voor de nazi's, maar ook niet meer na de twintigste keer.

Van verrassingen moet de musical het dus niet hebben. Van erg gelaagde personages evenmin: de vrolijke Maria, de wat gereserveerde kapitein/weduwnaar en de jaloerse barones zijn op het eerste gezicht vrij eendimensioneel. Een non is bovendien niet meteen het spannendste hoofdpersonage. En de liedjes zijn ondertussen zo vaak gezongen, gedraaid en herwerkt dat je 'Do-Re-Mi' en 'My Favourite Things' kunt meelippen nog voor de acteurs ze hebben ingezet.

Nóg maar eens Do-Re-Mi

Maar zo'n 55 jaar na de eerste opvoering, met muziek van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein, blijft men The Sound of Music ten tonele voeren. Vanavond gaat de versie van Music Hall en Albert Verlinde Entertainment in première in de Antwerpse Stadsschouwburg, met Charlotte Campion en Kürt Rogiers in de hoofdrollen. En dat amper vijf jaar nadat de vorige musicalversie in de Stadsschouwburg te zien was. Ook een productie van Music Hall overigens, maar dan met Peter Van de Velde als kapitein von Trapp en Deborah De Ridder als Maria. VTM had toen zelfs een hele televisieshow gemaakt rond de zoektocht naar de ideale Maria.

Redenen genoeg dus om te denken dat 'Do-Re-Mi' ons stilaan de strot uitkomt. Niet dus. Nog vóór de première zijn er al meer dan 35.000 kaartjes verkocht. Het publiek blijkt nog altijd warm te lopen voor de oerklassieker. Of wil men gewoon met eigen oren horen of Kürt Rogiers het nummer 'Edelweiss' niet verkracht?

"We hebben Kürt Rogiers er niet bij gehaald omwille van zijn naam, maar hij blijft natuurlijk een publiekstrekker", zegt Dominik Van Landeghem van Music Hall. "Door de cast te veranderen, proberen we de musical fris en nieuw te houden. Maar The Sound of Music heeft nog meer troeven. Het is een echt feel good-verhaal, ideaal voor deze kerst- en eindejaarsperiode. Een familieverhaal ook: de grootouders kennen het, maar ook kinderen van vandaag krijgen het nog altijd met de paplepel ingegoten. Elke kerst wordt de film opnieuw op televisie getoond."

Dat zowat iedereen het verhaal daardoor al door en door kent, is volgens Van Landeghem geen hinderpaal, maar net de grote kracht van de musical. "Zo is het net laagdrempelig. Zelfs mensen die niet zo'n grote musicalliefhebbers zijn, komen wel naar The Sound of Music. Omdat ze het leuk vinden dat ze de liedjes kunnen meezingen. Zwaardere stukken zijn doorgaans moeilijker te verkopen."

Funky Maria

Vraag is of je er dan niet goed aan doet om zo'n bekend en ietwat stoffig verhaal te actualiseren of vanuit een ander standpunt te belichten, zodat je er toch iets nieuws mee doet? Een beetje zoals Stany Crets deed met de musical Assepoester, het tamelijk ware verhaal. Ook dat verhaal moet zowat een triljoen keer herkauwd zijn, maar Crets gaf het alom bekende sprookje een moderne make-over en daardoor ook een verrassende twist. Als het met Assepoester lukt, waarom dan geen - we zeggen maar iets - The Sound of Music met een zeer vrijgevochten, feministische Maria?

Crets schreef zo'n vijftien jaar geleden ook een alternatieve versie van The Sound of Music met de triggerende titel Zonde van de muziek. Over een amateurgezelschap dat al jaar en dag dezelfde voorstelling speelt, tot de nieuwe regisseur plots beslist om een nogal gore, post-modernistische variant op te voeren. Crets' versie haalde nooit het podium. "The Sound of Music is toch een geval apart", vertelt Crets. "Als je niet met pek en veren overladen wilt worden, blijf je daar beter met de vingers af. (lacht) Maria plots in een ander kleedje steken of er wat functioneel naakt insteken, zou voor veel mensen heiligschennis zijn. Het gaat hier ook om een op ware feiten gebaseerd verhaal."

Zelf zou Crets een alternatieve variant wel aandurven, maar dan is er nog de kwestie van de (nogal prijzige) rechten op het verhaal. "En je moet je afvragen of het ook zou werken. Shakespeare kun je makkelijker actualiseren. Niemand die moord en brand schreeuwt als Richard III plots geen bochel meer heeft en een maatpak draagt. Maar hier zit je met een ongelofelijk bekende film die zich afspeelt in een specifieke periode met bepaalde zeden en moraal. Als je het verhaal plots naar vandaag brengt, klopt het niet meer."

Kürt Rogiers, alias kapitein von Trapp, heeft er naar eigen zeggen ook even over nagedacht: of de nieuwe productie niet te dicht bij de klassieke versie bleef? Zelf zag hij ooit een geslaagde kruising van twee op het eerste gezicht onverenigbare musicalevergreens: The Rocky Horror Picture Show en The Wizard of Oz. "Dat was heel geestig en creatief. Maar toen ik een jonge radiocollega daarover aansprak, zei die meteen: 'maar je mag The Sound of Music helemaal niet modern maken!' Dit is voor veel mensen een echte nostalgietrip en daar moet je voorzichtig mee zijn. Zeker als je een familiemusical voor een breed publiek maakt. Zelf vind ik dat thema's als liefde en ook vluchten vandaag nog altijd actueel zijn. Daarbij: het verhaal is dan wel klassiek, het decor en de omkadering hebben we wel hip gemaakt. Alleen al de vensters zijn heel gestileerd."

Niet te sexy, alsjeblief

Christopher Plummer en zeker Julie Andrews als von Trapp en Maria zitten zo in het collectieve geheugen dat elke andere acteerprestatie haast meedogenloos met hun versie vergeleken zal worden. "Dat is zo. Het komt er dus op aan niet te kopiëren, maar je eigen invulling te geven aan het personage." Rogiers kreeg vanuit de productie wel de waarschuwing mee dat hij von Trapp niet te sexy of charmant mocht maken. "Het is een personage dat iedereen kent, dus het moet wel een militair blijven. Maar ik denk dat het voor het publiek wel fijn is om een kapitein te zien die toch een beetje 'out of the box' is. Charlotte Campion, Maria, is een heel goede zangeres. Ik heb tijdens mijn studie aan het Conservatorium in Gent wel zangles gehad en nu extra coaching gekregen, maar ik ben geen zanger. Ik schreeuw dat ook uit. Maar als je een nummer als 'Edelweiss' getormenteerd en met veel inleving zingt, hoeft elke noot ook niet loepzuiver te zijn."

The Sound of Music speelt nog t.e.m. 28/12 in Stadsschouwburg Antwerpen, en van 29/12 t.e.m. 4/01 in Capitole Gent. Tickets en info: www.musichall.be of 0900 69 900

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234