Vrijdag 19/04/2019

Staking

"Hoelang vooraleer het weer misloopt?": het vertrouwen blijft zoek bij Ivago

De Ivago-ophalers hadden heel wat inhaalwerk voor de boeg. Beeld Eric de Mildt

"De storm is gaan liggen, maar hoelang voor we terug in hetzelfde straatje verzeilen?" De vrachtwagens rijden Ivago weer uit, maar de vertrouwensbreuk tussen personeel en directie is niet gelijmd. En kan dat nog wel?

"Wil jij daarop antwoorden, maatje?"

"Ach, ik zou er alleen maar moe van worden. Probeert u liever een andere camion."

In de opgehaalde schouders van de twee Ivago-mannen zit weinig woede of frustratie, eerder defaitisme. Kwalijk valt die energiebesparende modus hen niet te nemen. Na drie dagen staken en moeilijke onderhandelingen tussen vakbond en directie, wacht er nu een stad vol vuilnis.

Maar de vrachtwagens zijn dus wel allemaal uitgereden, want na een laatste stuiptrekking donderdagochtend ging iedereen akkoord met de voorgelegde tekst van de directie. Operationeel gezien is er aan de grootste verzuchtingen een mouw gepast: een betere hitteregeling en een extra ophaalwagen bij inhaalbewegingen moeten situaties zoals vorige week – de helft meer papier en karton moeten verslepen bij 35 graden Celsius – vermijden.

Alleen blijft het eerste punt in de tekst nazinderen: "wederzijds respect, van manager tot chauffeur". Dure woorden als 'shared leadership' of de 'methodiek van geweldloze communicatie' moeten de komende maanden een eind maken aan wat al lang sluimert: de relatie tussen leidinggevenden en personeel is helemaal bedorven, veel meer dan het afval dat elke dag in Ivago-zakken verdwijnt.

Rollenspel

"Het voelt aan alsof het publiek achter ons staat, maar de eigen directie niet. Na tien jaar begin ik mij soms af te vragen of dat een bewuste strategie is. Er is geen klik, alleen wantrouwen", zucht Peter Wieme, afgevaardigde van ACV. Het geloof in de goede intenties van de directie staat op een laag pitje. "Ik hoop op een kantelmoment, maar vrees dat de storm heel eventjes gaat liggen. Hoelang vooraleer we terug in hetzelfde straatje verzeilen?"

Dat straatje is er geen van financieel misprijzen, wel eentje van menselijke beslommeringen, met uitspraken als "werk dan gewoon een beetje harder", een spottende grimas of een agressieve toon. Ook na de staking van 2015, toen de personeelschef moest opstappen en een rollenspel met acteurs voor meer wederzijds begrip moest zorgen, spreekt Serge Meeuws (VSOA) van "een ritueel dat constant verergert: wij beslissen, jij ondergaat".

De afvalophalers gaven op donderdag voorrang aan de bedrijven. Beeld Eric de Mildt

Of die perceptie terecht is, valt wellicht onder de noemer woord-tegen-woord, maar ze heeft zich wel duidelijk genesteld. Hoe krijg je zoiets nog weg? "Dat hangt af van de aard van de vertrouwensbreuk", zegt organisatiepsycholoog Daan Sorgeloos (VUB/Antwerp Management School). Als het om een gebrek aan competentie gaat, dan is er hoop. Maar als het om integriteit gaat, dan is het een veel moeilijker verhaal. "In dat geval keert de situatie soms nooit terug tot hetzelfde niveau."

Sowieso geldt de volkswijsheid dat vertrouwen te voet komt, maar te paard gaat. "Misschien heeft de directie van Ivago de voorbije jaren veel goeds gedaan, maar eens je in zo'n situatie van wantrouwen verzeilt, is één kink in de kabel genoeg om alles weer kwijt te spelen", zegt Sorgeloos. De komende maanden is dus vooral de constante lijn cruciaal: blijven communiceren, luisteren, inlevingsvermogen tonen, en wel aan beide kanten.

Ook coachingexpert Peter De Prins (Vlerick Business School) pleit voor geduld, en geeft aan wat de fundamentele uitdaging is: begrijpen wat de normen en waarden zijn van de ander. Niet simpel in een bedrijf waar de sociale kloof tussen directie en personeel vrij groot is. 

"Het leven door de bril van een directeur is helemaal anders dan voor een arbeider", meent De Prins. "Taal is daar een goed voorbeeld van. Wie goed opgeleid is, denkt vanuit zijn omgeving dat iedereen goed Engels kan, terwijl dat in realiteit een minderheid is". Zoiets kan tot onbegrip of spot leiden. "Gevolgd door een hak in het zand."

"Het is daarom goed om tijdens zo'n herstelproces die waarden heel duidelijk te benoemen", vervolgt hij. Voor een bedrijf is dat nu eenmaal de levensvatbaarheid, voor een werknemer kan dat het gezin zijn. "Bij zo iemand kan een stom zinnetje als 'werk gewoon wat harder' heel veel schade aanrichten. In een compromis moet niet alleen ratio zitten, je moet ook rekening houden met emotie."

Maar om die emoties te leren kennen, moet je dus wel tijd met elkaar doorbrengen, zegt Sorgeloos. "Dat is een beetje hetzelfde principe als vragen aan de buren of je een feestje mag houden. Als je voordien nooit gepraat hebt, is de kans op onbegrip veel groter."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.