Dinsdag 19/10/2021

Hoed u voor beloofde landen

Soms is nieuws zo ontluisterend dat het aanvoelt als een belediging.

Didier wist het dus, van de Grieken. Dat ze de boel sinds het begin belazerden. Het was maandagochtend in La Tribune, een gespecialiseerde Franse beurskrant en dus voor niet-specialisten volslagen onbegrijpelijk. Maar je voelde meteen dat er iets niet klopte.

"Zodra Griekenland tot de euro toetrad, in 2001, wisten we dat de statistieken niet klopten. Ik was voorzitter van de Europese Unie in die tijd."

Zo, daar heb je ze, twee schijnbaar banale zinnetjes in een langer interview. Een bijkomstigheidje, haast. Toen ik ze las moest ik in een pijnlijke vlaag van introspectie concluderen dat ik maar een naïeve dwaas ben.

Het grootse Europa, dat bastion van degelijkheid vol slimme mensen in grijze pakken. De euro, een historische muntunie, de redder van onze economieën. Ze zullen er toch goed over hebben nagedacht, zeker?

Ik schijn mis te zijn. Voor de tragere leerlingen van de klas werden oogjes dichtgeknepen dat het een lieve lust was, en zij die de boel ronduit bedrogen, zoals de Grieken, mochten ook vrolijk blijven meespelen. Dat is niet langer een oogje dichtknijpen, dat is je beide ogen dichttimmeren met een voorhamer. Ik begrijp dat niet.

De hele recente geschiedenis van Europa puilt uit van gelijkaardige voorvallen. In 2005, bijvoorbeeld, hadden Frankrijk en Duitsland enige budgettaire moeilijkheden, waarop ze dan maar het stabiliteitspact lieten versoepelen. Dat is zoals de flitspalen afzetten met een afstandsbediening vanuit je auto.

Het is wat gewezen eurocommissaris Mario Monti dinsdag in de Financial Times treffend "de achilleshiel van Europa" noemde: overdreven eerbied voor de grotere lidstaten, en te veel ongezonde onderlinge beleefdheid. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, daar weet de werkende/werkloze Griek intussen alles over.

Eenzelfde realitycheck kregen we deze week geserveerd van dat andere goddelijke bestuursniveau: Vlaanderen. Herinner u het compromis over de onzalige Oosterweelverbinding. De Lange Wapper werd ingeruild voor een Lange Tunnel, maar uit de toverhoed verscheen plots ook een extra verrassing: de 'Oostelijke bretel'. Een bijkomende ontsluiting in de vorm van een lange tunnel die het verkeer vanuit Limburg (E313) rechtstreeks naar de E19 (Brussel) voert zonder de Ring te belasten. Het was het ei van Columbus, een extraatje waarover tot dan toe nauwelijks sprake was geweest, en de Vlaamse regering was er niet weinig fier op. "Buitengewoon goed nieuws", liet Bart De Wever optekenen.

Helaas. Na enig overleg en studiewerk is dinsdagavond gebleken dat het ding nu al voor onoverkomelijke moeilijkheden staat. Er is sprake van tunnelkokers onder elkaar, er moeten twee grote verkeerswisselaars komen in dichtbevolkte gebieden, en over de kostprijs is er al helemaal niks bekend. Maar als je weet dat deze tunnel meer dan drie keer zo lang is als de Oosterweeltunnel onder de Schelde, zou ik daar toch niet te veel heil van verwachten.

Met andere woorden: die bretel is zo goed als onhaalbaar. Gouverneur Cathy Berx (CD&V), die de ondankbare opdracht had gekregen die eerste studieronde uit te voeren, benadrukte dan nog dat we niet eens in de ontwerpfase zitten. Dat belooft, jongens.

Tot zover het compromis waar de Vlaamse regering zo trots op was. Een extra ontsluiting lanceren, het ding niet becijferen en het dan doorschuiven naar de provincie. Komaan, zeg.

Ik ervaar enige verbijstering bij bovenstaande voorbeelden, maar nogmaals, het zal aan mijn naïviteit liggen.

Ziedaar Vlaanderen en Europa, de overheden waarin velen hun hoop en een onwrikbaar geloof vestigen. Zijn dat de nieuwe politieke beloofde landen?

Europa ontgoochelt dezer dagen meer dan het begeestert. En wat Vlaanderen zelf doet, doet het echt niet altijd beter. Knoeiwerk en dubieuze compromissen zijn heus geen Belgische monopolies.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234