Maandag 25/10/2021

Hoe ziet de gemiddelde politieke website eruit en hoe kan het beter?

Er is een constante: in cyberspace gedraagt de politicus zich als de doorsnee sollicitant

Surfen door de Wetstraat

Het internet biedt ongekende mogelijkheden voor politici. Op een website kunnen kiezers altijd even komen aanlopen, zonder ook echt voor de deur te staan. Wetsvoorstellen, parlementaire initiatieven en tussenkomsten die de pers niet halen, kunnen van naaldje tot draadje aan de geïnteresseerde surfer uitgelegd worden. En de politicus kan er de mens achter zijn publiek imago laten zien. Geen wonder dat de politieke websites als paddestoelen uit de grond schieten. De Morgen surfte ze een voor een af, zag vaak meer van hetzelfde, vond soms iets moois en zette het allemaal voor u op een rijtje. Liesbeth Van Impe en Tine Peeters

Volgens een KUL-studie van begin dit jaar zijn intussen drie op de vier politici on line te bezoeken. Maar de vlag dekt vele ladingen: er zijn de veredelde verkiezingspamfletjes, de websites die ambitieus starten maar bij de helft van de doorklikpogingen blokkeren, de kalenders die ergens in 2002 zijn blijven steken. En vooral, er is veel middelmaat, vaak degelijk, maar weinig opwindend. Politici hebben overal elders de missie om op te vallen, maar in cyberspace is saaiheid troef.

Reden een voor die kleurloosheid: de vaste kleuren. Een socialist heeft een rode website, een liberaal een blauwe en een christen-democraat móét iets doen met oranje. Er worden dan maar ijverig sjabloontjes uitgewisseld: veel SP.A- en VLD-sites lijken verdacht veel op elkaar. Goed voor de herkenbaarheid, slecht voor de originaliteit. En soms verraden de kleuren nog een ander politiek verleden. Is het toeval dat Jacinta De Roeck en Ludo Sannen, beiden van Groen! naar SP.A gegaan, op hun websites nog steeds voor groen kiezen?

Reden twee voor de gelijkvormigheid: iedereen zet hetzelfde op zijn website. De brainstormsessies leveren telkens dezelfde bouwstenen op. Er is een constante: de politicus gedraagt zich als de gemiddelde sollicitant. Klik op de cv's en je vindt curricula die zo naar de VDAB kunnen. Ergens in een hoekje vind je de hobby's, de namen van de kinderen, het vreselijke 'gehuwd met' en 'woonachtig in'.

Een variant op het cv is het 'vertelde leven': de politicus, en in dit geval verdacht vaak de politica, vertelt in eigen woorden zijn/haar leven, van het prilste begin. Annemie Roppe (Spirit) vertelt waarom ze toch maar geen 'nonneke' werd, Greet Van Gool (SP.A) legt uit waarom ze ooit in de gevangenis woonde en Erika Thijs (CD&V) haalt herinneringen op aan de tijd dat ze de gangen van het internaat onveilig maakte. Het leest lekkerder dan de gemiddelde websitetekst, maar het risico op al te openhartige ontboezemingen of stilistische uitschuivers is nooit ver weg. Nee, de meeste websites spelen wel heel erg op veilig met hun opsommingen van 'verwezenlijkingen', 'aandachtspunten' en 'initiatieven'. Spannende lectuur levert dat zelden op.

Essentieel voor de gemiddelde website zijn de foto's. Ze komen in alle maten en vormen en soms in ontstellende hoeveelheden. Wie het bescheiden houdt, kiest meestal voor de foto die bij de recentste campagne op de affiches stond. Anderen kiezen voor een volwaardig fotoalbum: van eerste communie tot heden. Aanraders in die categorie zijn Eric Van Rompuy (CD&V) en Mark Demesmaeker (N-VA). De jonge babe gaat dan weer resoluut voor de fotoshoot: Marie-Rose Morel (VB), Hilde Claes (SP.A) en Mimount Bousakla (SP.A) kijken recht en gestileerd in de lens, al dan niet met decolleté.

Klassiekers zijn ook de traditioneel onderbelichte campagnefoto's in feesttenten en parochiezalen, waar de politicus vaak groen lachend met de ene militant na de andere poseert. Nee, dan pakken de meesten toch liever uit met andere of belangrijker BV's: zie Ludo Van Campenhout (VLD) met Tom Boonen of Stern De Meulenaere (VLD) met elke partijgenoot van belang.

En dan zijn er de muziekjes, de videobeelden, de te beluisteren persconferenties. Voor sommigen is de website een persoonlijk document geworden, waar elke dag aan gewerkt wordt. De politicus die durft én tijd wil vrijmaken voor zijn site, blogt. Leo Delcroix (CD&V) doet het al jaren, Bert Anciaux (Spirit) blijft het doen ondanks alles, Herman Van Rompuy (CD&V) doet het filosofisch, Roel Deseyn (CD&V) zette onlangs zijn eerste stapjes. Zo'n internetdagboek is nog altijd de beste garantie om Wetstraat-journalisten naar je site te lokken. Wat natuurlijk niet geheel zonder risico is.

Vermelde websites

www.jacinta.be

www.ludosannen.be

www.annemieroppe.be

www.greetvangool.be

www.erikathijs.be

www. ericvanrompuy.be

users.pandora.be/mark. demesmaeker

www.marie-rosemorel.be

www.hildeclaes.be

www.mimountbousakla.be

www.ludo-vld.be

www.stern-vld.be

www.delcroix.com

www.bertanciaux.be

hermanvanrompuy. typepad.com

www.roeldeseyn.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234