Woensdag 27/01/2021
Beeld BELGA

Hans Vandeweghe

Hoe Vlaanderens mooiste stilaan Vlaanderens depressie wordt

Wat was er van de sport? Hans Vandeweghe verblijdt u elke maandagochtend op deze plek en onder deze noemer met een eigenzinnige kijk op de sport van het afgelopen weekend.

Het is dat onze bergen molshopen zijn en dus niet hoog genoeg om je er van te storten en een ongeluk te vallen, maar vanmiddag was dit landsdeel van stoempers heel even toe aan collectieve zelfmoord. Er zijn collega's die palmaressen uit het hoofd kennen, maar ik heb Wikipedia moeten raadplegen en ik zat juist met mijn vermoeden: 66 jaar is het geleden dat we drie keer op rij in Vlaanderens mooiste niét hebben gewonnen.

De Engelstaligen hebben daar een mooi woord voor: drought. Droogte is in de geschiedenis der volkeren meestal de aanleiding voor migratie. Deze droogte is geen toeval en ze heeft een reden. Misschien een suggestie voor onze kasseivreters: onze molshopen en kasseien vaarwel zeggen en andere oorden opzoeken waar je wel een compleet renner wordt. En ook een suggestie voor de wielerbonden: andere wedstrijden om andere, betere renners te kweken. Aan elke boom tussen De Panne en Maasmechelen hangen tien coureurs. In de breedte zijn we nooit breder geweest, maar aan de top nooit smaller.

Van 1949 is het geleden - toen Fiorenzi Magni hier per trein arriveerde en drie keer onze koene Vlamingen een poepje liet ruiken - dat drie jaar op rij géén Belg won. Dit jaar was het een Noor, Alexander Kristoff. Vorig jaar en het jaar daarvoor telkens een Zwitser, Fabian Cancellara geheten. Telkens zogeheten grote motoren, gasten met inhoud.

Hans Vandeweghe.Beeld Karel Duerinckx
Beeld Belga

Omdat de Zwitser er niet bij was en ook Tom Boonen niet, was dit een open Ronde van Vlaanderen. Normaal doen er tien mee die denken dat ze kunnen winnen en zijn er vijf die echt kunnen winnen, gisteren was dat anders: wel twintig van de tweehonderd hadden ambities, sommigen heimelijk.

De VRT zond de Ronde van Vlaanderen uit van voor de eerste trap was gegeven. U moet eens proberen wat ik gisteren - het paasweekend doorbrengen in het buitenland - noodgedwongen heb moeten doen: alleen de laatste vijftig kilometer de tv aanzetten (Eurosport met Duits commentaar) maar de radio in de oortjes. Internetradio natuurlijk en daar zit een beetje vertraging op, zodat je het commentaar altijd een paar honderd meter te laat krijgt. Ik heb niks gemist. Christophe Vandegoor en Carl Berteele vertellen alles."Rij maar door tot onder de vlag van de laatste kilometer Carl." "Euh, Christophe, dat mogen wij niet. Wij moeten eruit op drie kilometer van de arrivé." Een grappig, gouden duo.

Op wat stuntwerk van de Shimano neutrale volgauto en een weerspannige opblaasboog die leegliep na, viel de eerste tweehonderd kilometer niks te beleven. Wat wil je? Johan Museeuw had het zaterdag in deze krant nog zo aardig verwoord: renners mogen terecht steeds minder op medicamenteus vlak, maar de wedstrijden worden zwaarder. Dat verwijt mag ook de Ronde van Vlaanderen zich aanrekenen, al is het concept van rondjes draaien tussen de puisten van de Vlaamse Ardennen wel erg geslaagd. Wie nu nog heimwee heeft naar de Muur en de Bosberg, is van slechte wil. Of van Ninove.

Niki Terpstra, Alexander Kristoff en Greg Van Avermaet.Beeld Belga

Onze Vlamingen, waar waren ze? Greg Van Avermaet werd derde en dat is geen verrassing: sympathieke Greg zegt achteraf altijd dat hij had kunnen winnen en hij heeft nog gelijk ook. Alleen wint hij nooit, of toch heel zelden, en zit hij nooit in de goede ontsnapping in de wedstrijden waar het om te doen is.

Sep Vanmarcke deed niet mee. Hij miste de slag op de Taaienberg, probeerde naar de groep van de favorieten toe te rijden op de Hotond, dé ideale helling voor zijn power om een gat te dichten, maar hij strandde. Die Gent-Wevelgem waar hij als een dood vogeltje moest worden gereanimeerd heeft er zwaarder ingehakt dan we vermoedden. Anderzijds heeft nooit een Vlaamse renner met een kleiner palmares een groter gewicht moeten dragen dan deze Sep Vanmarcke.

Dat Niki Terpstra niet won, was terecht. Eerst meewerken om weg te geraken, vervolgens een beetje slepen (Nederlanders noemen dat linkeballen) en uiteindelijk helemaal niks meer doen, waarna die Kristoff zich op zijn 54x11 gooide en met de linkeballende Niki naar de meet reed, achternagezeten door Greg die had kunnen winnen, maar dus niet won. Niki sprintte en Kristoff sprintte harder.

De koers is de komende weken weer een jaar niet van ons.

Greg Van Avermaet.Beeld BELGA
Sep Vanmarcke.Beeld ANP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234