Vrijdag 18/09/2020

Column

Hoe viezer iets is, hoe meer ontwikkeld je smaakpalet moet zijn om het te waarderen

Saskia de Coster is schrijver en De Morgen-columnist. Tijdens de paasvakantie verschijnt haar column afwisselend met die van Mark Coenen.

Of ik al ooit tot drie triljoen geteld had. Dát nog niet nee, hoewel ik de laatste tijd wel al serieus zot had gedaan. Gisteren nog had ik van mijn bucketlist ‘supermarktbezoek’ kunnen afvinken en nu stond ik al klaar voor meer gekte. Een tweede winkelronde. De zoete levensmiddelen waren weer eens op en ik wilde geld uitgeven. Het kan niet op in de roes van deze crazy times. Ook de Delhaize doet mee: ongevraagd krijg je 5 procent korting aan de kassa nadat in de supermarkt alles 5 procent is opgeslagen. Zo kan je blijven tellen.

Maar nu was mij opgedragen niet te kijken, tot drie triljoen te tellen en hen dan pas te komen zoeken, de twee kindertjes onder mijn hoede. Vanachter mijn gesloten ogen zag ik dat ze regelrecht naar de snoepkast gingen. En daar de teleurstelling van hun leven aantroffen: drop.

We moesten op noodexpeditie naar de buurtwinkel. Onderweg werd beslist dat ze kaakbrekers nodig hadden (in mijn kindertijd opereerden die snoepen onder de vreedzame naam ‘toverbollen’). Ter plaatse amuseerden ze zich met ruziemaken over welke kaakbrekers de meest blauwe, de meest zure en welke de meest vieze en dus de lekkerste waren. Deze boys hanteerden tot mijn trots de principes van de fijnproever: hoe viezer iets is, meer ontwikkeld je smaakpalet moet zijn om het te waarderen. Natto, rotte sojabonen, en casu marzu, pecorinokaas met larven, zijn delicatessen voor de ware foodie.

Een uur later. We waren uit de winkel moeten gaan voor een spoedoverleg op de stoep. De twee bazen deelden me tijdens een live-persconferentie mee dat hun keuze uiteindelijk gevallen was op de groene kaakbrekers. Terwijl ik voor de tweede keer de buurtwinkel indook (‘is dit écht alles?’), amuseerden zij zich buiten met coronavrij stoepkrijt dat iemand had achtergelaten.

Onmiddellijk na het bevrijdende moment waarop ik de snoepverpakking openscheurde, rolden drie van de vijf kaakbrekers de goot in maar dat vonden de bazen niet erg want de corona’s wonen daar niet, die wonen alleen op ontsmette handen. Ik gaf hen de overgebleven twee kaakbrekers. Meteen barstte de competitie los. Het ging erom wie het langst zou doen met de zijne. Mijn zoontje had besloten die niet in zijn mond te steken, tot razernij van de tegenpartij. De vraag was of dit competitievervalsing was. Boeiende tijden, indeed. Het deuntje ‘Future Nostalgia’ van Dua Lipa deinde door mijn hoofd. Ik miste dit nu al, zo hard was ik aan het genieten van het samenzijn.

Vermoeid liet ik het hoofd zakken. Toen pas zag ik het en was ik verward en ontroerd. Niet door de horde kotsende kabouters die mij vanaf de stoeptegels begroetten. Onder een kabouter had zoontje zijn eerste woord geschreven: SAAI.

En nu ga ik dus tot drie triljoen tellen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234