Zondag 18/08/2019

10 jaar Bitcoin

Hoe staat het met úw bankrekening, na 10 jaar bitcoin? “Ik had multimiljonair kunnen zijn”

David De Vriesere: ‘Met mijn bitcoinwinst heb ik daklozen geholpen en vluchtelingen in Calais.’ Beeld Illias Teirlinck

De bitcoin bestaat 10 jaar. In die tijd heeft de virtuele munt sommige mensen stinkend rijk, andere tienduizenden euro’s armer gemaakt. Vijf cryptomunt-adepten blikken terug. ‘Bitcoin, dat is precies een religie.’

David De Vriesere, crypto-evangelist

• investeerde in 2016 in de nanocoin, een andere cryptomunt
• verloor er 75.000 euro mee

“Ik noem mezelf een crypto-evangelist. Sinds juli vorig jaar werk ik als CMO, chief marketing officer, voor CryptoTrain. Wij maken kleine zelfstandigen wegwijs in de wondere wereld van de cryptomunten en leren hen traden in bitcoins. Onze opleidingen vinden plaats in ons CryptoResort in het Spaanse Valencia. Onze CEO Gerry Janssen is dankzij de bitcoin crypto­miljonair geworden, en investeerde een deel van zijn fortuin in het resort. We weken noodgedwongen naar Spanje uit. Ik wou in België mijn eigen vennootschap oprichten, maar omdat er ‘crypto currency’ in de statuten stond, gooiden vijf banken me buiten. Zij dulden geen concurrentie. België is een ramp voor wie legaal met crypto­munten wil ondernemen. De Spaanse banken zijn veel crypto­vriendelijker.”

“Gerry is net als ik rond 2014 gaan investeren in bitcoins. Zijn 1.000 euro van toen is uitgegroeid tot een gigantisch fortuin. Op het hoogtepunt heeft hij gecasht. Ik ben zelf geen crypto­miljonair geworden, maar ik heb er wel wat centen mee verdiend. Ik leef in de filosofie van stichter Satoshi Nakamoto, wat wil zeggen dat ik mijn winst in de samenleving investeer.”

De geschiedenis van de bitcoin

In 1998 praatten internet­activisten al over de invoering van een peer-to-peer-munt, waar geen enkele bank of regering iets over te zeggen zou hebben. De financiële crisis van 2008 zette een turbo op die wilde plannen. Op 31 oktober 2008 publiceerde de tot dan onbekende Japanse computer­nerd Satoshi Nakamoto een ‘white paper’ waarin hij een blauwdruk schetste van ‘A Peer-to-Peer Electronic Cash System’ dat hij ‘bitcoin’ doopte. Nakamoto bedacht de oer-blockchaintechnologie die achter zijn cryptomunt schuilging en delfde op 3 januari 2009 de allereerste bitcoin eigenhandig op. Negen dagen later voerde hij de eerste bitcoin­transactie uit. In december 2010 verdween Satoshi Nakamoto spoorloos, zonder dat iemand hem ooit in het echt gesproken of gezien had. Zijn geesteskind de bitcoin groeide in sneltreinvaart uit tot digitaal betaalmiddel, risicovolle belegging en volgens sommigen zelfs tot een religie of een verslaving. 

“Ik heb met mijn winst daklozen geholpen en vluchtelingen in Calais. De bitcoin was een reactie op de financiële crisis van 2008 en op de banken die met ons belastinggeld gered werden. Wij draaien op voor de verliezen van de banken. Dankzij de bitcoin hebben we ze niet langer nodig. Maar de bitcoin-euforie van 2017 maakte veel mensen blind. De hebzucht regeerde, de markt werd gemanipuleerd en mensen werden massaal opgelicht, vooral in Azië. Voor mij was dat mijn ergste nachtmerrie die werkelijkheid werd. Ik had gehoopt dat zoiets nooit zou gebeuren.”

“Honderden Belgen zijn samen met burgers uit verschillende andere landen sinds 2015 voor 600 miljoen euro opgelicht door de Crypto888 Club. In 2016 veranderden ze hun naam in Octa Partners. Ze introduceerden de nano­coin, een crypto­munt die nóg meer winst zou opleveren dan de bitcoin. Ik ben een van de gedupeerden. In 2015 werd ik door Crypto888 benaderd of ik wat meer uitleg wou komen geven over blockchain-technologie. Alles leek bonafide, maar waarschijnlijk was ik te goedgelovig. Ik heb zelf in de nano, die shitcoin, geïnvesteerd en verloor 75.000 euro. Ik stapte naar de politie, maar daar hoorden ze het eerst in Keulen donderen. Die nano­coin is niets meer of minder dan een piramide­spel en misbruikt de reputatie van de bitcoin.”

Tom De Block, tester van software en blockchain solution architect

kreeg in 2009 een bitcoin voor 250 euro; het was zijn eerste
kocht ook een bitcoin voor elk van zijn drie kinderen

“Sinds 1999 specialiseer ik me in complexe softwaresystemen. Ik werkte bij Swift, de organisatie die de internationale financiële transacties in goede banen leidt. Ik ken de wereld van de banken en hun onderlinge relaties intussen vrij goed. Ik testte hun software.”

“Toen ik tien jaar geleden voor het eerst over bitcoin hoorde, schonk ik er niet veel aandacht aan. Op een dag vroeg een vriend mijn hulp. Hij is een echte geek, in de ban van digitale technologie, maar was aan lager wal geraakt. In zijn loft in Merchtem zat hij te minen. Hij had geen warm water en ik laadde zijn prepaid-elektriciteitsmeter met mijn bankkaart voor 250 euro op. Hij stelde voor me terug te betalen met zo’n bitcoin. Die was op dat moment exact 250 euro waard.

Tom De Block: ‘Het geld op je bankrekening, dát is pas virtueel!’ Beeld Illias Teirlinck

“Ik las de white paper van Satoshi Nakamoto en dook heel diep in bitcoin en blockchain. Een software­tester gelooft enkel zijn eigen ogen en nooit wat iemand anders op papier gezet heeft. Ik heb er uren slapen voor gelaten, tot ik blockchain tot in de puntjes ontrafeld had. Die technologie werkt als een notaris of een gerechtsdeurwaarder. Ze maakt alle transacties transparant en helemaal niet anoniem, zoals veel mensen lijken te geloven. Blockchain of ‘distributed ledger’ werkt als een vertrouwensmachine. In de gewone wereld kost het ontzettend veel moeite en inspanning om te laten vaststellen dat jij de geestelijke vader van een product bent. Dan moet je bijvoorbeeld langs het Benelux Merkenbureau passeren, en dat kost makkelijk 2.000 euro. De blockchain-technologie schakelt al dat soort van tussen­personen uit.”

“Ik heb er een hekel aan dat mensen bitcoins een ‘virtuele munteenheid’ noemen. Het is écht geld, in tegenstelling tot het geld op je bankrekening. Tel al het digitale geld op alle bankrekeningen samen; je zult het nergens kunnen cashen want het is er gewoon niet. Dát geld is pas virtueel en gebaseerd op geloof. Niemand kan bewijzen dat het bestaat. Van elke bitcoin daarentegen kan het bestaan wél wiskundig bewezen worden, ook al kun je hem niet vastpakken.”

“Het probleem met cryptomunten is dat de kanker van de ‘oude wereld’ er is ingeslopen. Het oude gokmodel van de beurs werkt niet bij de bitcoin. In 2017 ging de koers even kaarsrecht omhoog en iedereen sprong erop. Die gulzigheid werd afgestraft. In het begin checkte ik om de paar minuten de koers. Ik heb me daar echt tegen moeten verzetten. Ik ken veel prille twintigers die dagelijks met bitcoins bezig zijn. Ze werken niet, maar noemen zich ‘bitcoin­traders’. Zo helpen ze die oude kanker te verspreiden van gokken en speculeren die het economische systeem om zeep geholpen heeft. Die keren dat ik bitcoins verkocht, keek ik zelfs niet naar de koers. Ik had toen geld nodig en liet het in euro’s op mijn rekening storten, of haalde het uit zo’n bitcoin­automaat.

“Ik heb drie kinderen en kocht voor elk van hen een bitcoin. Iedereen zou dat moeten doen. Het is er nu zelfs het goede moment voor. Ik hoor je al zeggen: ‘Goed moment? Die munt is gecrasht.’ Maar hoe kun je nu beweren dat iets wat 3.000 euro waard is, volledig gecrasht is? In vergelijking met die topkoers van 20.000 euro wel natuurlijk, maar niet als je het over de voorbije tien jaar bekijkt. Zodra je een bitcoin koopt, moet je de HODL-filosofie omarmen: Hold On for Dear Life. Denk dan op lange termijn. Mijn kinderen zijn nu negen; hun bitcoin krijgen ze op hun achttiende.”

Niko De Jonghe, uitbater van een bitcoinmijn in Sofia, Bulgarije

ruilde zijn persoonlijke bitcoins eind 2017, op het hoogtepunt, voor euro’s

Niko De Jonghe in zijn ‘server paradise’ in Sofia. ‘Onze minecomputers zijn ondergedompeld in minerale olie, waardoor ze koel blijven en minder stroom verbruiken.’ Beeld Nikolay Doychinov

“De bitcoin heeft mijn leven veranderd. Ik verhuisde naar de Bulgaarse hoofdstad Sofia. Niet omwille van de cryptomunt, maar voor de bloeiende IT-sector. Ik stampte mijn eigen bedrijf uit de grond. Ik sprak met een paar vrienden over de bitcoin en we kregen het lumineuze idee om ze in mijn garage zelf te gaan minen. Gaandeweg is die hobby uitgegroeid tot een grote onderneming. Mijn miners staan nu opgesteld in een oude fabriek uit de communistische tijd en ik heb zestien mensen in dienst. Dat zijn vooral informatici die de hard- en software up-to-date houden. Klanten investeren een bedrag, wij minen voor hen en dagelijks krijgen ze de opbrengst in bitcoins op hun account.”

“Om als miner overeind te blijven, moet je inventief en innovatief zijn. Wij hebben onze eigen software geschreven waardoor we in staat zijn om submerged, ‘ondergedompeld’, te minen. Onze klassieke minecomputers zijn ondergedompeld in minerale olie, waardoor ze koel blijven en minder elektriciteit verbruiken. Door de hoge prijs van elektriciteit is minen in België zwaar verlies­latend. In Bulgarije lukt het dankzij onze grote inspanningen net.”

“Het aantal bitcoins is eindig: naar schatting zullen tegen 2140 alle 21 miljoen bitcoins op de markt beschikbaar zijn. Wereldwijd zijn er nu 18 miljoen opgedolven. Het wordt steeds moeilijker om nieuwe coins te minen. De rekenkundige sommen om ze te ontsluiten, worden ingewikkelder, waardoor het delven langer duurt. Ik ben het totaal oneens met al wie beweert dat de bitcoin en andere cryptomunten niet meer dan een zeepbel of piramide­spel zijn. Wereldwijd bestaat geen enkel monetair systeem dat zo eerlijk is als bitcoin. Regeringen kunnen geld blijven bijdrukken, waardoor ze zelf inflatie in de hand werken. Bitcoin is duidelijk: we weten op voorhand dat het muntenaantal beperkt is. De voorbije tien jaar is de waarde alleen maar gestegen en op lange termijn zal dat zo blijven.”

“Toen de bitcoin in 2017 een onwaarschijnlijk hoge vlucht nam, profiteerden wij daarvan. Oktober, november en december waren uitstekend. Ik heb mijn eigen bitcoins toen verzilverd in euro’s. Als er te veel goed nieuws wordt rondgebazuind, is het moment gekomen om te verkopen. En als op sociale media het slechte nieuws de overhand neemt, is het tijd om te kopen. Zoals nu. Want dan hebben de grote investeringsfondsen op Wall Street de vloggers weer tot actie aangemaand. Jawel, zij huren vloggers in om de reputatie van de bitcoin om zeep te helpen. Hun enige doel: de prijs laten zakken, zodat zij zoveel mogelijk kunnen inkopen, om later met veel winst weer te kunnen verkopen.”

“Of ik daar bewijzen voor heb? Kijk, eind 2017 noemde topman Jamie Dimon van de Amerikaanse zakenbank JPMorgan de bitcoin ‘frauduleus’, waarna de munt 30 procent naar beneden donderde. Niet veel later plaatste een aan JPMorgan gelinkt kantoor de grootste bestelling aan bitcoins ooit. Daar moet ik toch geen tekening bij maken?”

Daan Heerma Van Voss, schrijver

• kocht in november 2017 één bitcoin voor 8.000 dollar
• staat nu dus op 4.500 dollar verlies

Daan Heerma van Voss: ‘Mijn bitcoin ging van achtduizend dollar naar 3.500. Toen ik hem pas had, checkte ik continu de dagkoers. Het heeft iets verslavends.’ Beeld Bob Van Mol

“Toen de koers van de bitcoin in november 2017 op 8.000 dollar stond, heb ik er een gekocht. Die bitcoin heb ik nog steeds, alleen is hij nu geen 8.000 dollar meer waard, maar 3.500. Naast die bitcoin kocht ik een paar andere cryptomunten. Die investering liet ik over aan het cryptobedrijfje van een kennis, want van die munten snapte ik totaal niets. Alles samen was ik 10.000 euro kwijt. Niet lang nadat ik mijn bitcoin gekocht had, schoot de koers door naar 20.000 dollar. En toen kelderde hij. Ik zocht daarna troost in de historische parallellen. Want in het verleden is het nog gebeurd dat de munt een groot gedeelte van zijn waarde verloor. Alleen weet ik niet of het ook écht ooit nog wel goed komt. Ik geloof in het principe van een digitale munt, maar of dat dan de bitcoin is? Mijn aankoop was gewoon een gok, speculatie. Ik snap de hoofdlijnen van de werking van een cryptomunt, maar de finesses niet. Ik heb ook nog nooit iemand gesproken die dat systeem echt helemaal doorgrondt. Sommigen kunnen het wel uitleggen, terwijl ze het in werkelijkheid zelf niet echt begrijpen. Anderen begrijpen het wel, maar krijgen het dan weer niet uitgelegd. Daartussen is er niets. Wij weten dus niet goed wat die nieuwe technologie precies inhoudt en dat is nogal verontrustend.”

“Ik ben al lang een belegger in normale aandelen en af en toe kijk ik hoe het gesteld is met mijn portefeuille. Dat doe ik heel beheerst, maar de dagkoers van die bitcoin controleerde ik voortdurend. Het had iets verslavends. Speculeren op de koers van een munt is net als gokken. In Schotland is er intussen een afkickkliniek die mensen van hun bitcoinverslaving probeert af te helpen.”

“Volgens sommigen zijn bitcoins een zeepbel, vergelijkbaar met de handel in tulpenbollen in Amsterdam in de 17de eeuw. De mensen die dat vertellen, werken meestal toevallig bij een grote bank die net zelf een bitcoin­kantoor geopend heeft. Oorspronkelijk was de bitcoin bedoeld om de traditionele banken als tussenpersoon uit te schakelen. Daarom is de bank nu de natuurlijke vijand van de bitcoin. Dat moet je altijd in het achterhoofd houden wanneer bankiers die munt frauduleus noemen of vergelijken met de tulpen­manie. Wat wel klopt, is dat het iets van een religie heeft. Zo goed als niemand lijkt het mysterie helemaal te doorgronden. Slechts een paar mensen beweren dat ze dat wel kunnen. Naast de vele nachtmerries zijn er ook een paar grote succesverhalen. En dan is er die illustere Japanse stichter Satoshi Nakamoto van wie niemand weet of hij ook echt bestaat.”

“De ene dag heb ik spijt van mijn bitcoin­aankoop, de andere weer niet. Mijn geïnvesteerde geld is minder waard geworden. Dat is jammer, maar ik ga nu niet ineens stoppen. Het wordt beter, of ik verlies alles. Dat is best ook wel overzichtelijk. Er wordt gezegd: ‘Als je de koers van de bitcoin over de voorbije tien jaar bekijkt, stijgt hij.’ Dat is inderdaad zo voor wie hem tien jaar geleden kocht. Maar dat geldt niet voor mijn bitcoin. Het tragische is dat door de succesverhalen veel ‘gewone’ mensen eind 2017 op die bitcoin­trein sprongen. Een ervaren bitcoinbelegger zei me dat je niet meer dan 10 procent van je kapitaal in bitcoins mag beleggen. Voor gewone aandelen geven banken 30 procent als advies. Dat zegt toch iets over hoe groot het risico van gokken met crypto­munten is.”

Jo Vercammen, docent blockchain

• kreeg in 2011 een paar bitcoins cadeau
• verkocht in 2011 een deel van zijn bitcoins toen ze 10 euro noteerden
• investeerde de rest in twee blockchain-start-ups

Jo Vercammen: ‘Twee keer was ik het slachtoffer van internetcriminelen.’ Beeld Illias Teirlinck

“Via een vriend leerde ik de bitcoin in 2011 kennen. Hij had een paar artikels gelezen over die nieuwe digitale munt en had er zelf een paar gemined of opgedolven. In de beginjaren lukte dat nog met een gewone computer, nu heb je daar speciale machines of miners voor nodig. Mijn vriend gaf me een paar bitcoins cadeau. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik begon over blockchain-technologie en bitcoins te lezen en probeerde ook zelf te minen. Ik had geen flauw idee waar dat schip zou stranden, tot in datzelfde jaar de koers van de bitcoin plots begon te stijgen. Eerst klom die van één naar tien dollar. Dat was voor mij meteen hét moment om een deel van mijn bitcoins te verkopen. Ik was dolblij met de winst. Een ander deel investeerde ik samen met vrienden in een paar professionele miners. De rekenkracht van die toestellen was zo groot dat we in korte tijd véél bitcoins opdolven. Intussen explodeerde de koers van tien dollar naar honderd. Vandaag is het in Europa een heikele onderneming om nog bitcoins op te delven. De voornaamste grondstof voor het minen is elektriciteit, en die is hier veel te duur. Bitcoins opdelven is nu bijna volledig in handen van de Chinezen.”

“De ‘bitcoin-oerpaper’ van Satoshi Nakamoto vond ik zeer inspirerend. De blockchain-technologie is zo opgebouwd dat geld gecreëerd kan worden zonder dat centrale organisaties, zoals overheden of banken, een vinger in de pap hebben. Blockchain maakt transacties mogelijk zonder ‘derde partij’. Alle uitwisselingen van bitcoins zijn zwart op wit geregistreerd: daar is geen deurwaarder, notaris of bank meer voor nodig. Lang geleden werd bij het handeldrijven goud als ruilmiddel gebruikt. Mensen gaven daar hun vertrouwen aan omdat het een schaars en uniek edelmetaal was. Net als goud is ook bitcoin uniek en beperkt in volume. Het maximale aantal bitcoins is voor eeuwig en altijd vastgelegd op 21 miljoen.”

“Na een dolle rit omhoog crashte eind 2017 de bitcoinkoers. Ik lig daar niet van wakker. Dat was niets nieuws onder de zon, we hadden al verschillende crashes meegemaakt. In de maanden voor de ‘grote crash’ groeide de bitcoin door de media-aandacht uit tot een hype. De prijs was overgewaardeerd en een correctie was niet meer dan logisch. Toen in 2011 de bitcoin plots van één naar tien dollar steeg, crashte hij ook. Toen hij van tien naar honderd ging, gebeurde dat opnieuw. Daarna haalde hij tienduizend dollar en eind 2017 zelfs twintigduizend. Nu schommelt hij rond 3.500 dollar. Nog altijd zeer respectabel, vind ik.”

“Ik had er rijk van kunnen worden, maar het liep anders. Op een paar goede momenten verkocht ik. Dat geld investeerde ik in de opstart van mijn twee bedrijven. Twee keer was ik het slachtoffer van internet­criminelen. De eerste keer stalen ze mijn virtuele portefeuille of wallet, en was ik ontzettend veel geld kwijt. Zonder die diefstal was ik nu misschien multimiljonair.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden