Donderdag 22/04/2021

Hoe sport de wereld een heel klein beetje beter maakt

Pascal Kerkhove is ex-hoofdredacteur en gewezen sportjournalist van Gazet van Antwerpen.

Zat u dinsdag- en gisteravond laat ook voor tv met een virtuele hockeystick te zwaaien om onze Red Lions aan te moedigen? Geen erg, sport doet soms rare dingen met een mens. Ik heb niets met hockey, zag nog nooit live een wedstrijd en begrijp niet alle regels, maar plots hadden die mannen met hun stok en gebogen rug mij bij de keel. Ik móést kijken. Ik blééf kijken. Ik werd fan en op het einde was ik gelukkig. Even maar, uiteraard en onmiddellijk gevolgd door die ene dwingende vraag: hoe kan dit nu? Wat is er toch van de sport?

Sinds de start van de Olympische Spelen kan geen mens eromheen: sport beheerst het nieuws. Sport is het nieuws. Radio- en tv-journaals openen hun uitzendingen met Greg Van Avermaet, Pieter Timmers of Dirk Van Tichelt. Kranten promoveren de perikelen of prestaties in het zwemmen, de zevenkamp, het judo, baanwielrennen of hockey tot verhaal van de dag. Als dat gebeurt, zijn er slechts twee mogelijkheden: een groot (doping- of gok-) schandaal steekt de kop op of ons land verkeert in een soort collectieve zegeroes, eigen aan de sport.

Wie oud genoeg is, weet nog waar hij was en wat hij deed toen Eddy Merckx in 1969 voor het eerst de Tour won of de Rode Duivels in '86 vierde werden op het WK in Mexico. Wie jong genoeg is om over dertig jaar nog te leven, herinnert zich dan wat hij vandaag deed als het goud van Nafi Thiam of Greg Van Avermaet over de tongen gaat.

Sport beitelt zich vaak een weg in hart en geheugen. Zoals ook de kunst dat kan, of de liefde. En soms het leven. Even onverwacht als genadeloos. Alle weerstand is kansloos, hoe groot ook.

Het maakt sport niet uniek, wel immens krachtig.

Sport haalt vaak het beste en soms het slechtste in de mens naar boven. Sport versterkt mensen, verscheurt mensen, verblindt of verbindt mensen. Sport doet wat het leven vaak wil en niet kan. Sport maakt soms wij van zij.

Worden we daarom nu betere Belgen? Kunnen de militairen terug naar hun kazernes? Voelen straks meer mensen minder haat? Helaas, zover reikt de kracht van sport niet, alle pogingen tot politieke recuperatie ten spijt. Hooguit is Rio een portie balsem op de vele gapende maatschappelijke wonden.

Laat sport dus maar gewoon sport zijn, een bron van inspiratie. Voor u, voor mij, voor iedereen.

Ik durf te hopen dat straks meer kinderen weer meer bewegen. Ik durf te hopen dat ook Eden, Romelu, Kevin en de rest van de Rode Duivels naar het hockey hebben gekeken. Wat zij niet waren in Frankrijk, zijn Tom Boon en maats in Rio des te meer: mannen met een missie. De nieuwe bondscoach Roberto Martinez weet meteen waar de mosterd te vinden om over twee jaar in Rusland wereldkampioen te worden en ons bruto nationaal geluk naar ongekende hoogtes te stuwen.

Nog meer durf ik te hopen dat onze jonge en genaturaliseerde taekwondo-atleet Jaouad Achab uit Wilrijk straks een voorbeeld is, blijft of wordt voor zijn vele lot- en leeftijdsgenoten. Lange tijd werd hij bespot en beschimpt in zijn hoekige zoektocht naar zichzelf en zijn plaats in ons land. Wij hielpen hem amper, de sport des te meer. Het bracht hem van hij naar wij, al dan niet met een zevende Belgische olympische medaille om de hals.

Het bracht hem waar zovelen helaas niet geraken. Het bracht ons waar zovelen helaas niet willen zijn. Samen.

Of hoe sport de wereld dan toch een heel klein beetje beter maakt...

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234