Woensdag 03/06/2020

Reconstructie

Hoe Mathieu van der Poel het WK veldrijden 2017 verloor

Mathieu van der Poel duikt als een ware evenwichtskunstenaar naar beneden in Bieles, tijdens het WK 2017. Hij werd tweede, na Wout van Aert.Beeld BELGA

Nog drie dagen trappelen van ongeduld, dan komt Mathieu van der Poel als een opgefokt paard aan de start. Nooit was een crosser er harder op gebrand om het WK te winnen dan hij. Waarom? Onversneden revanche.

Woensdagochtend, 25 januari 2017. Het is helder maar koud, amper 2 graden, wanneer de broers Van der Poel in hun Citroën C5 Tourer stappen. Hun bestemming: Bieles in Luxemburg. Over vier dagen wordt daar het WK veldrijden gereden. David, de oudste (nu 25) en rustigste van de twee, pakt het stuur - zoals altijd. Mathieu, de jongste (23) en meest getalenteerde, maakt het zich gemakkelijk op de passagiersstoel - ook zoals gewoonlijk.

Hij is de grote favoriet, maar dat is hem niet aan te zien. "Mathieu was heel ontspannen", zegt Philip Roodhooft, algemeen manager van (toen nog) Beobank-Corendon. Wanneer de broers Roodhooft donderdag in Luxemburg arriveren, treffen ze een enthousiaste kopman. Met een glimlach tot achter zijn oren maalt hij zijn rondjes. "Dit parcours is geweldig", roept hij in het passeren. Ook de bevroren ondergrond bevalt hem. Niemand is zo handig met de fiets als hij, dus het schuiven op sneeuw en ijs schrikt hem niet af.

"Op zaterdag werd het nog erger", zegt Christoph Roodhooft. "We stonden op en heel Luxemburg was bevroren. Je kon amper buitenkomen. Normaal zou ik gaan trainen met Mathieu achter de auto, maar dat ging gewoon niet."

Toch niet voor normale mensen. Lars Boom ziet vanuit het dakraam van het hotel hoe Van der Poel zich kort na de middag toch opmaakt om te gaan trainen. "Ben je gek?", roept hij. Samen met Roodhooft heeft Van der Poel een berijdbare strook van drie kilometer gevonden tussen twee ronde punten. Die rijden ze een keer of acht op en af. "Die drang, die gedrevenheid: zo herken je een winnaar", zegt Christoph Roodhooft.

Sneeuw wordt blubber

Op zaterdagavond roept Johan Lammerts, bondscoach van Oranje, zijn renners bij elkaar. De hiërarchie is duidelijk: alleen Mathieu van der Poel is kopman. Als hij voorop zit, verroert niemand nog een vin. Niet zoals twee jaar eerder in Tabor, toen Lars van der Haar in de achtervolging ging.

Mathieu leeft al een hele week in een cocon, zijn gsm staat sinds Hoogerheide af, de communicatie met de buitenwereld verloopt via David. Die extreme focus gaat terug tot het WK in Zolder, het jaar voordien. Van der Poel had daar zijn kop laten hangen nadat hij en Wout van Aert in elkaar waren gehaakt. "Achteraf besefte ik dat ik die dag niet gedaan heb wat ik moest doen", zegt Van der Poel daarover.

"Zondag rond de middag zijn we naar zijn camper gegaan, zegt Christoph Roodhooft. "Mathieu was heel rustig. Zelfzeker. Hij voelde dat hij een superdag had. Hij was ongelooflijk in conditie."

Maar buiten hangt iets in de lucht. Het weer is omgeslagen en het bevroren parcours wordt een modderpoel. Tussen de smurrie steken steenslag en scherpe keien de kop op - het parcours ligt op een oude steengroeve. Tijdens de laatste verkenning rijdt David van der Poel twee keer lek. Mathieu blijft gespaard en denkt dat hij een veilig spoor heeft gevonden.

Groene banden

Op een scherm in de materiaalpost ziet Christoph Roodhooft dat Mathieu er bij de start als een speer vandoor gaat. "Het mag niet, maar na de eerste ronde dacht ik al dat het niet meer stuk kon." En dan verliest de topfavoriet plots de helft van zijn voorsprong. In de viptent stuurt Philip Roodhooft een sms naar zijn broer: "Wat scheelt er?"

Een lekke band. Maar die is snel vervangen en Van der Poel loopt weer uit. "Een ronde later hing ik alweer met mijn broer aan de lijn", zegt Philip. "Weer lekke band. Maar nog altijd was er geen paniek. Mathieu was top, en zoiets kan geen derde keer gebeuren, toch?" Het ondenkbare volgt. Van der Poel rijdt nog twee keer lek. "Na de derde keer zag ik dat hij zich aan het opblazen was", zegt Christoph Roodhooft. "De vierde lekke band was fataal. Dat was erg ver van de materiaalpost."

Van Aert rijdt maar één keer lek. Achteraf verwijzen hij en zijn ploegleider Niels Albert naar de groene banden die hij heeft gebruikt: exemplaren van tien jaar oud die harder en taaier zijn geworden. Ze blijken bestand tegen de scherpe stenen. In het kamp-Van der Poel geloven ze nog steeds niet dat de banden het verschil hebben gemaakt. "Mathieu had gewoon meer pech", zegt Philip. "Dat hij al die lekke banden in de eerste helft van de koers had en daarna niks meer, bewijst toch dat toeval een grote rol speelt."

Van der Poel komt huilend over de finish. Wanneer de zilverenmedaillewinnaar anderhalf uur na de cross aan zijn camper toekomt, staat Philip Roodhooft hem op te wachten. "Mathieu begon opnieuw te huilen. Ik heb hem vastgepakt. Wat kon ik meer doen? Ik kon moeilijk zeggen dat het niet erg was, hé." Broer Christoph blijft bewust weg. "Omdat ik zelf te emotioneel was. Mathieu had een superdag, maar het mocht niet zijn. Het is niemands schuld, zeker niet die van Van Aert, maar daarom deed het niet minder pijn."

"De weken erna was die misgelopen titel een extra motivatie", zegt Van der Poel. "Ik wilde iedereen tonen wie de beste was." Hij wint zes crossen op rij. Pas in Oostmalle kan de wereldkampioen voor het eerst winnen in zijn regenboogtrui. "Mathieu heeft dat gevoel nog een tijdje meegedragen", zegt Christoph Roodhooft. "Ik ga niet zeggen dat hij vandaag nog op revanche rijdt, maar de ontgoocheling van Bieles is hij nooit vergeten."

"De onmacht en frustratie van die dag zijn blijven hangen", zegt ook broer Philip. "Op een manier heeft dat hem ook sterker gemaakt. Eerst was het een soort brandstof, daarna heeft het zijn honger aangescherpt. Het is drie jaar geleden dat hij die regenboogtrui heeft gedragen. Geloof me: ik wéét hoe graag hij dat opnieuw wil."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234