Vrijdag 24/09/2021

straatblog

Hoe ik elke dag opnieuw mijn gelaat schend aan de macadam

null Beeld geert simonis
Beeld geert simonis

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat.

Wacht maar af, luitjes: vroeg of laat beseffen die koninklijke knakkers in Laken wat ik allemaal heb gedaan voor het vaderland. Dan sjeest er stante pede een zwaantje naar mij toe met een baronnentitel op zak. Nu al onderteken ik mijn analoge correspondentie met "Baron Simonis" maar dat is gewoon om te oefenen. Om vandaag al eens te proberen hoe het later voelen zal. Bovendien verstuur ik nauwelijks nog analoge correspondentie.

In de adel opgenomen zal ik een burcht laten bouwen waar ik jonkvrouwen in kan gijzelen en everzwijnen in kan roosteren. Ik zal een blazoen laten ontwerpen met knal in het midden mijn wapenspreuk geëtst: "Sententia Latina testimonium humanitatis esse videtur."

Dat is potjeslatijn voor: "Het lijkt zeer beschaafd een Latijn motto te bezitten." Inderdaad, ik ben niet gebarsten van mijn eerste silly metagrapje. Er is een zen-wijsheid die zegt dat je de serieuze dingen des levens licht moet opvatten en dat je de lichte dingen des levens serieus moet opvatten. Misschien is dat wel de rode draad in mijn leven.

Hoe ik elke dag opnieuw over die rode draad struikel en mijn gelaat schend aan de macadam.

Gisteren bracht de macadam mij naar een rode loper en die rode loper bracht mij naar het College van Premonstreit in de Naamsestraat. Premonstreit is een of ander vaag begrip uit het katholieke geloof en dat college is - hoe kan het ook anders? - een gebouw van de KU Leuven. De tent zal weldra gerenoveerd worden en wordt in afwachting betrokken door de tweeëntwintigste editie van Ithaka.

Deze door de studentenraad LOKO georganiseerde pop-uptentoonstelling presenteert beeldende kunst in vervallen gebouwen. Deed dat overigens al jaren voor om het even wat de prefix pop-up meekreeg van de taalverminkers der natie. Jaar na jaar krijgt een horde jonge kunstenaars een ruimte toegewezen en het dwingende advies: "Doe hier iets mee" toegebeten.

De resultaten daarvan durven al eens wisselvallig te zijn maar gelukkig nooit saai. Uit het verleden herinner ik me een embryo op sterk water, een boom die hamburgers bakte en een stripverhaal dat in aan een klerenrek hing.

Mijn favoriete stuk van de huidige editie is alvast een werk het duo Danny & Timmy. Een wervelend sculptuur van papier-maché en plastic waarin populaire cultuur en highbrow art elkaar zo hard knuffelen dat er ter plekke een Siamese tweeling ontstaat. Iets dat de vijfjarige leuk zal vinden, de vijftienjarige ook en de vijfentwintigjarige even zeer.

Misschien is het minder het kopje thee van de dertigplussers maar you can't win em all. Ik heb mijn kunst graag leuk en toegankelijk en als het even kan absurd. De heren Danny & Timmy hadden dat perfect aangevoeld. Ze flaneerden de tentoonstelling op en af in een soort helwit tenue dat volgens de Codex Justinianus enkel r&b-sterren met veel bitches mogen dragen.

De Codex Justinianus is uiteraard een boek in het potjeslatijn. Het krijgt geheid een ereplaats in de bibliotheek van de burcht die ik laat bouwen eens ik baron ben. Wacht maar af, luitjes.

undefined

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234