Maandag 20/01/2020

Gele hesjes

Hoe gele hesjes steeds meer in hun eigen gelijk geloven

Beeld Wouter Van Vooren

Ze waren niet talrijk, de gele hesjes die zaterdagochtend in Brussel present gaven voor de allereerste manifestatie-met-toestemming. Maar een vertroebeld beeld van de realiteit maakt veel goed. “Dat hebben we dan toch al bereikt, de invoering van het referendum.”

Een gedenkkaarsje in een geel glas. Pour Roger, staat er. Slechts enkele uren eerder, op vrijdagavond, viel met Roger het eerste Belgische dode hesje te betreuren.

Ze zijn met ongeveer vijftig voor de ingang van het Brusselse Noordstation. “De eerste actie van gele hesjes met toestemming van de politie”, benadrukt Frédérique Emmerechts, die niet de woordvoerder van de gele hesjes is. “In je aanvraag moet je aangeven hoeveel mensen je verwacht, wat bij ons natuurlijk altijd lastig is. Wij hadden tweehonderd opgegeven. Maar ja, met dit weer...”

Het voordeel is dat er deze keer geen onenigheid met de politie hoeft te zijn over het aantal manifestanten.

Scheuring

Wat volgens Emmerechts meespeelt, is dat er een scheuring is ontstaan binnen de Brusselse gele hesjes, zoals dat zich blijkbaar ook in Frankrijk begint voor te doen. “Je hebt de rechtse gele hesjes, en dat zijn wij. Daarnaast zijn er nu gele hesjes die vooral bezig zijn met het klimaat. Zij zijn overwegend jonger en eisen dingen waar ik als handelaar met geen mogelijkheid achter kan staan. In Brussel hebben we de zaterdagen onder elkaar verdeeld. De ene week voeren wij actie, de week daarna zij. Ook al zitten we inhoudelijk op een andere lijn, we blijven allemaal gele hesjes.”

Iemand heeft op zijn hesje gestift: “Je suis pas casseur.”

De sfeer is anders dan eind november, toen in Brussel politiewagens in brand werden gestoken. Net zo vaak als het uitdoven van de beweging is aangekondigd, wisten de gele hesjes toch weer massa’s te mobiliseren. De sociale media, en de volstrekte onvoorspelbaarheid van wat daarop gebeurt, blijven de motor.

Gele hesjes kijken geen tv, ze lezen geen ‘establishment-gebonden’ nieuwssites of kranten. Tenzij om zich vreselijk hard te ergeren aan elk adjectief over wie ze zijn, wat ze zijn en met hoeveel ze zijn. Gele hesjes vertrouwen enkel de sociale media. Het eigen netwerk.

Referendum

Het verklaart mogelijk mee de euforie in de woorden van Emmerechts. Hij beschouwt het RIC als een voldongen feit. RIC staat voor référendum d’initiative citoyenne. Kennelijk is ergens op de sociale media een hey-ho-we-did-it-boodschap rondgegaan.

“Ja, dat referendum komt er”, zegt Emmerechts, met een overtuiging die doet denken aan de Flat Earth Society of mensen die niet geloven in maanlandingen. “Dat hebben we dan toch al bereikt, en daar valt niet meer op terug te komen. Het is nog slechts een kwestie van het vinden van een consensus over de juiste vorm. Het Zwitserse model is goed, maar het is ook niet de bedoeling dat we om de drie dagen een referendum gaan doen.

“Het kan ook online met de elektronische identiteitskaart, zoals Tax-on-Web. Dan kun je mensen ook wat langer de tijd geven om over een kwestie na te denken. Tien dagen bijvoorbeeld. In elk geval is het immobilisme doorbroken, heeft het volk straks geen redenen meer tot klagen over Europa.”

En ook dat is voor Emmerechts een deel van de verklaring voor de magere opkomst, dat die trofee dan toch al in de kast staat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234