Dinsdag 01/12/2020

Bashir Abdi

Hoe een Somalische vluchteling een Belgische topatleet werd

Beeld BELGA

Zijn prestatie op het EK in Berlijn wordt uitzonderlijk genoemd, maar zijn levensparcours blijkt dat ook. Wie is Bashir Abdi, de man die dinsdag na lange tijd nog eens een medaille op de 10.000 meter voor België veroverde?

Als tiener droomde Bashir Abdi ervan om een tweede David Beckham te worden. Maar dat draaide anders uit: eerder deze week, op het Europees Kampioenschap in Berlijn, werd de 29-jarige man een tweede Vincent Rousseau. Net als de Belg in 1994 veroverde hij het zilver op de 10.000 meter. 

De verwezenlijking heeft de langeafstandsloper niet alleen maar blij gemaakt, zegt hij aan de telefoon vanuit Berlijn. Hij heeft gemengde gevoelens. "Er had ook een gouden medaille rond mijn nek kunnen hangen."

Maar hij besluit wel dat hij trots is. Dankbaar ook. Zijn zilver droeg hij in Berlijn, met een tricolore om het lijf, op aan België. "Ik heb veel respect voor dit land. Ik weet niet hoe mijn leven er had uitgezien als ik hier geen nieuwe kansen had gekregen."

Van Mogadishu naar Gent

Abdi was tien toen hij met zijn vader, broers en zus een vluchtelingenkamp in Mogadishu ruilde voor Gent. In België konden ze, na meer dan twee jaar, worden herenigd met zijn moeder. Zij was erkend politiek vluchtelinge hier, omdat ze door de oorlog in Somalië het land niet meer in kon. "Een heel emotioneel moment", herinnert de atleet zich de reünie. Ook zijn eerste dag hier zit nog haarscherp in zijn hoofd. "Ik weet nog dat ik wakker werd en uit het raam keek naar een wit landschap. Auto's reden heel langzaam voorbij, door iets wat leek op suiker of zout. Mijn moeder heeft me toen moeten uitleggen dat het sneeuw was."

Abdi aardde snel in ons land. Hij pikte de taal en de cultuur op, maakte vrienden op school, schreef zich in bij een voetbalclub. "Aan een andere sport heb ik nooit gedacht. In Somalië is het al voetbal wat de klok slaat." Maar bij Oostakker, de club waarvoor hij ging spelen, liep het minder vlot dan hij hoopte. Een knieblessure hield hem uiteindelijk maanden van het veld. "Tijdens het trainen was het mensen wel al opgevallen dat ik goed kon lopen. Of ik ooit aan atletiek had gedaan, vroegen ze me dan. Ik heb lang niet geweten wat ze met dat woord bedoelden."

Op zijn zestiende wist hij het wel. Hij leerde tijdens een monitorcursus Bert Misplon (voormalig wereldkampioen twintigkamp) kennen en die nam hem mee naar zijn atletiekclub. Vrij snel, zonder trainen, belandde Abdi op een wedstrijd voor de 3 kilometer. In Beckham-shirt en met voetbalschoenen aan pakte hij tot zijn eigen verrassing de derde plaats. "Dat ik bloemen en een medaille kreeg voor iets waarvoor ik bijna geen inspanning moest doen, heeft me zeker gemotiveerd om te blijven lopen." Al was het daarna nog geen grote liefde. Het ging met ups en downs. Abdi vond het lopen saai, bleef dromen van voetbal en hoorde thuis dat sport tijdverspilling is. "Alle begin is moeilijk, zeker?"

Een extra motivatie kwam er in 2008, toen hij in Brussel naar het Europees Kampioenschap veldlopen ging kijken. Daar zag hij onder meer de bekende en ook in Somalië geboren atleet Mo Farah in actie. Hij werd zo geïnspireerd door de Brit dat hij zijn trainingsschema opvoerde. Vandaag beschouwt hij 'Sir Mo' als een goede vriend. "Hij is ook mijn mental coach."

Kansarme kinderen

Abdi raakte bekend bij het grote publiek door Afspraak in Rio, een tv-programma dat hem en andere olympiërs volgde op weg naar de Spelen in 2016. De man is trouwens niet alleen in de sport actief, maar neemt ook een sociaal engagement op.

Enkele jaren geleden richtte hij samen met Bert Misplon de vzw Sportaround op. Daarmee willen ze kansarme kinderen die geen toegang hebben tot een sportclub, helpen om in beweging te komen. 27 scholen stellen vandaag dankzij hen wekelijks hun gebouwen een uur langer open, opdat honderden gratis kunnen voetballen of lopen. Abdi: "Ik heb zelf ervaren hoe het is om weinig geld te hebben. Ik begrijp nog altijd niet hoe mijn moeder ooit mijn lidgeld voor de atletiekclub heeft kunnen betalen." Na haar overlijden zag Abdi zich trouwens ook genoodzaakt zijn studies sociaal werk stop te zetten om de huishuur voor hem en zijn zus te kunnen betalen. "Misschien pik ik dat ooit weer op."

Abdi kondigde voor het EK aan dat het zijn laatste seizoen op de piste zou zijn. Hij wil zich toeleggen op de marathon. Aan dat idee houdt hij vandaag, met een medaille op zak, nog steeds vast. "Ik twijfel soms wel, moet ik toegeven."

Maar voorlopig geloof hij dat de toekomst dus vooral marathons brengt. Al heeft hij ook nog andere dromen. "Die zijn er niet alleen in de vorm van medailles hoor. In oktober verwachten mijn vrouw en ik ons eerste kindje. Ik wil ook een heel goede vader worden."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234