Dinsdag 19/10/2021

Hoe een jonge vrouw de dood wil overwinnen

Voor Kim Suozzi op haar 23ste aan kanker stierf, besloot ze haar hersenen te laten invriezen. Ze hoopte dat de neurowetenschap haar brein ooit weer tot leven zou wekken.

In de ogenblikken voor Kim Suozzi zou sterven door kanker, was het aan haar vriend Josh Schisler (toen 24) om te bepalen hoe het verder moest met het plan om haar hersenen in te vriezen. Toen de hartslagmeter alarm sloeg en haar adem stokte, graaide hij naar zijn telefoon. De emotie dreigde hem te verlammen, maar toch slaagde hij erin het cryonisme-team dat in de buurt stand-by stond op de hoogte te brengen en riep hij de verpleegkundige op om de dood vast te stellen. Elk uitstel zou de mogelijkheid in gevaar brengen dat misschien, ooit, haar brein zou verrijzen.

Op die wolkeloze ochtend in januari 2013 in Arizona was het onmogelijk te voorspellen welke fragmenten van de identiteit van Kim, als die er al waren, zouden overleven. Zou ze zich hun eerste, onhandige kus in de slaapzaal van vijf jaar eerder nog herinneren? Hun privégrapjes, hun onnozele ruzies? De ziekte, de operaties, de aantrekkelijke beurs voor een opleiding neurowetenschappen die ze had laten schieten?

Ze wisten hoe bizar het klonk, de hoop dat Kims hersenen in ingevroren toestand bewaard konden worden zodat decennia of eeuwen later, als de wetenschappelijke vooruitgang dat zou toelaten, haar miljarden onderling verbonden neuronen gescand, geanalyseerd en omgezet konden worden in een computercode die zou reconstrueren hoe ze ooit werkten.

Digitale kopie

Maar het verdict dat Kim terminaal was, kwam er op het moment dat plotseling veel meer duidelijk werd over de werking van het brein. En sommige methoden en technieken die werden toegepast in neurowetenschappelijke labs begonnen enige gelijkenis te vertonen met wat vroeger alleen in sciencefictionfantasieën mogelijk was.

"Ik geloof dat we binnen pakweg veertig jaar over een methode beschikken om een digitale kopie van de hersenen van een mens te maken", zegt Winfried Denk, directeur aan het Max Planck-instituut voor Neurobiologie in Duitsland. Zelf bedacht hij een van de technieken om de hersenen in kaart te brengen. "Dat is niet mijn basismotivatie, maar het vloeit organisch voort uit ons werk."

Josh, een bachelor politieke wetenschappen, werd verliefd op Kim kort nadat hij haar had leren kennen tijdens zijn eerste jaar aan de Truman State University in Missouri. In de herfst van 2007 vonden ze elkaar in hun kritiek op de Patriot Act, de omstreden antiterreurwet.

Aan het begin van hun laatste semester vroeg Kim een beurs aan voor een opleiding neurowetenschappen in de zomer die haar toegang zou verschaffen tot een masteropleiding. Josh had een baantje als assistent van een volksvertegenwoordiger uit Missouri maar beloofde dat hij een job in de politiek zou zoeken op de plek waar zij zou belanden. De hoofdpijn begon die winter. Toen kwam de beroerte. Ze ging naar een ziekenhuis. Daarna zouden zij en Josh een paar weken in het Barnes-Jewish Hospital in St. Louis doorbrengen.

Halverwege maart 2011 meldde Kim op Facebook dat MRI-scans een tumor aan het licht hadden gebracht die volgens de artsen wellicht goedaardig was. "Slecht nieuws: er zit een tumor in mijn HERSENEN." Een paar weken later kwamen ze erachter dat de tumor een glioblastoma was, een agressieve en ongeneeslijke vorm van kanker.

In de lente van 2011, toen Kim chemotherapie onderging die haar overal uitslag bezorgde, verscheen er een vreemde brief in Cryonics Magazine. De titel was 'De Brain Preservation Technology Prize: A Challenge to Cryonicists, a Challenge to Scientists', en het artikel stelde dat als hersenen maar op een adequate manier bewaard werden, tijd nooit een probleem zou zijn.

Het magazine is een uitgave van de Alcor Life Extension Foundation, de grootste van twee Amerikaanse cryonistische verenigingen. Alcor werd gesticht in de jaren 70 en is vooral bekend omdat het het bevroren hoofd van basketbalster Ted Williams bewaart, samen met dat van zo'n 140 anderen die ooit wakker gemaakt hopen te worden.

De tientallen jaren oude praktijk van het cryonisme, waarbij mensenhersenen en -lichamen rond -150 graden Celsius bewaard worden, gebruikt sinds de jaren negentig een kleverig antivriesmiddel om het bloed en het water in de hersenen te vervangen.

Kim had al in het middelbaar interesse voor cryonisme. Ze wist dat het duur was en dat de gebruikelijke manier om het betalen, een levensverzekering, niet meteen was weggelegd voor een voorheen niet-verzekerde vrouw van 22 jaar met hersenkanker. Neuropreservering kost 80.000 dollar.

Toen een MRI in augustus aantoonde dat een experimenteel medicijn er niet in geslaagd was de groei van de tumor te stoppen, maakten Kim en Josh een filmpje voor haar blog en gebruikten ze het internetforum Reddit om donaties te vragen om cryonisme te ondergaan. Een groep van cryonisten, de Society for Venturism, ging in op de oproep, alsook de moeder van Kim, die 10.000 dollar stortte van een levensverzekering die ze op Kims naam was aangegaan.

Hoofd gescheiden van romp

Begin november stelde Kim Josh aan als haar bewindvoerder. Kim besloot water en voedsel te weigeren om haar dood te bespoedigen en te vermijden dat de tumor nog meer van haar hersenen zou innemen.

Toen Josh belde om te zeggen dat ze stervende was, verliep de procedure grotendeels zoals gepland. Met de hulp van twee verpleegkundigen van Alcor zette de medisch technicus Aaron Drake een reeks stappen om te vermijden dat de bloedbanen in de hersenen van Kim in elkaar zouden klappen. Hij verbond haar met een CPR-toestel om de bloedcirculatie weer op gang te brengen. Er werd een buisje ingebracht in haar longen om haar lucht te geven. Ze kreeg medicatie om zwelling van de hersenen tegen te gaan en bloedklonters af te breken. Vervolgens werd ze in een ijsbad gelegd en naar de bestelwagen gebracht voor het korte ritje naar de gebouwen van Alcor.

Aan het eind van de ochtend was haar hoofd gescheiden van haar romp. Josh keek door een observatievenster toe terwijl het cryoprotectiemiddel door haar hersenaders werd gepompt.

Toen alleen nog de afkoeling met stikstofgas restte, keek Josh voor de laatste keer naar haar gezicht. Ze hadden, dacht hij, gedaan wat ze konden.

©The New York Times

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234