Zaterdag 20/07/2019

Hoe de magie van de liefde verdampt

Je trouwring na een stevige ruzie met je partner het struikgewas in keilen. Om hem onmiddellijk erna samen terug te gaan zoeken en hem niet vinden. Die pijnlijke huwelijksshow wordt opgevoerd door Michelle Williams en Ryan Gosling in Blue Valentine, een bitter drama in een intense vérité-stijl over een relatiebreuk.

Van tristesse doorweekte songs over mislukte liefdesrelaties: de jukebox van het leven en van de muziekgeschiedenis staat er vol mee. In een van de meest betoverende scènes van het rauw naturalistisch gefilmde Blue Valentine zie je Williams tapdansen voor een schaars verlichte winkel met een slingerkrans in de vorm van een hart op de deur. Ze heeft Gosling pas leren kennen tijdens een ritje op de bus. Passie, plezier en verlangen klikken spontaan in elkaar, terwijl ze speels door de stad lanterfanten. En dan zingt Gosling met goofy stem zijn intieme nachtserenade, ukelele onder de arm, waarop Williams begint te dansen: "You always hurt / The ones you love / The one you shouldn't hurt at all."

Over die liefdespijn gaat deze Amerikaanse indie van Derek Cianfrance. Twaalf jaar was hij er mee in de weer. Zesenzestig versies van het scenario schreef hij. Met vanaf 2006 de cd Yellow House van Grizzly Bear op de achtergrond, de folkrockband waarvan de songs en nieuwe instrumentale composities de intimistische en ingetogen sfeer van de film bepalen. Het verklaart meteen de hoge graad van authenticiteit en het fragiele hippe lint dat er rond Blue Valentine hangt, een Revolutionary Road of Kramer vs Kramer (zonder het hoederechtgevecht) voor alternatievelingen.

Waarheid en realiteit

Niet alleen spelen Williams en Gosling de ziel uit hun lijf als Cindy en Dean, de echtelijke spanningen en malaise in hun relatie worden met veel precisie en emotionele eerlijkheid gevat. Net zoals indie-koning John Cassavetes - zijn invloed hangt als een mistig weefsel over Blue Valentine - geen enkele film maakte die niet voor de waarheid ging, zo kiest regisseur Cianfrance hier ook voor de oprechte waarheid en de franjeloze realiteit.

En net zoals François Ozon in 5 X 2 wrang wist te verrassen door zijn authentieke close-up van een relatiebreuk achterstevoren te vertellen (hij begint met andere woorden met de scheiding en eindigt met de ontmoeting), zo houdt Cianfrance je ook ontroerd alert door het neerslachtige heden en het idyllische verleden voortdurend verrassend door elkaar te mengen. Daarbij graaft dit melodrama niet naar wat juist de oorzaak van de huwelijkscrisis of het uit elkaar gaan is. Eigenlijk laat de film gewoon zien hoe wederzijdse liefde in de loop der jaren kan verdampen of in haat kan omslaan. En het innerlijke proces van dat besef, de confrontatie met die zure waarheid en de radeloosheid die er bij komt kijken.

We ontmoeten Cindy en Dean trouwens voor het eerst in hun bescheiden huis in Pennsylvania, tijdens het ontbijt met hun zesjarige dochtertje Frankie. Uit de toon van het gesprek blijkt al snel dat Dean een huisschilder is die niet overloopt van de ambities maar die zich gelukkig voelt in zijn rol van jongensachtige vader en relaxte echtgenoot. Cindy, een verpleegster op de gynaecologische afdeling van het ziekenhuis, heeft het moeilijk met zijn drinkgewoontes en de sleur die er in hun ouderschap en liefdesleven is geslopen.

Terug in de tijd

Terwijl ze zich opmaken voor een krampachtige poging om nieuw leven in hun relatie te blazen - een weekend in een troosteloos love motel waar ze kunnen kiezen tussen Cupid's Cove en de Future Room - springt de film zes jaar terug in de tijd naar hun eerste ontmoeting in Brooklyn toen Dean verhuizer was en Cindy medische studente. Via nauwgezet geobserveerde gebeurtenissen, stemmingen en incidenten in heden én verleden dring je vervolgens zo langzaam binnen in hun crisis en persoonlijkheden waarbij tedere onschuld, opwinding, begrip en hoopvolle projecties geleidelijk plaats gaan ruimen voor lusteloosheid, afstoting, pijn en verdriet.

Toch is het gevoelig vertolkte Blue Valentine helemaal geen sombere en anti-datefilm. Eerder een wake-up call om niet in de relationele valkuilen te trappen van gekibbel, gefrustreerde seks en eenzaamheid ondanks het feit dat je met zijn tweeën bent. Of gewoon een troosteloze herinnering aan het feit dat de magie van de liefde tussen twee mensen soms snel verdampen kan.

Blue Valentine ****
Regie: Derek Cianfrance
Met: Ryan Gosling, Michelle Williams, Faith Wladyka
Duur: 114 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden