Dinsdag 19/01/2021

Hoe corrupter, hoe groter je kansen bij de KANSSPELCOMMISSIE

roeger was Benny Asselberghs linksachter bij voetbalploeg KV Mechelen. Hij speelde aan de zijde van legenden als Raymond Jaspers, Theo Custers en Bert Cluytens. En Geert Deferm en Piet den Boer, latere leden van het team dat in 1988 de Europacup II won.

Zoals de meeste ex-profvoetballers moest Asselberghs na zijn carrière met tien jaar vertraging een echte baan vinden. Dat lukte aardig, en in 2002 startte hij met zijn eigen speelhal Victory in het Oost-Vlaamse Waarschoot. “Dat was kort na het in voege treden van de kansspelenwet. Er golden allerlei nieuwe regels. Je moest eerst een zaal zoeken en daarna de toestemming van het gemeentebestuur krijgen via een convenant. Niet te dicht bij een school, geen alcohol, registratie van de bezoekers, een maximaal speelverlies (12,39 euro per uur, DDC), niemand binnen laten onder 21 jaar.”

De wet had een helder doel: voortaan moest je in België op een eerlijke manier je brood kunnen verdienen met kansspelen. Daarop zou worden toegezien door de Kansspelcommissie, onlangs even in het nieuws door haar passieve houding ten aanzien van de vtm-belspelletjes. Er wordt vaak geklaagd over onfrisse praktijken in het Belgische voetbal. Na negen jaar is Asselberghs tot de conclusie gekomen dat niet alles in het echte leven anders is dan in het voetbal.

GEDAAN MET HET GERITSEL

De Kansspelcommissie werd opgericht in 1999. Het waren de jaren van transparantie en deugdelijk bestuur. Van weg met de oude krokodillen en weg met het geritsel. Een van de voornaamste mikpunten van de wet was Willy Michiels, alias den chipper of ‘de bingokoning’. De man uit Kerksken, bij Haaltert, was in de jaren zestig schatrijk geworden met de jackpot, de ‘eenarmige bandiet’. Hij plaatste ze in alle cafés. Toen de wetgever de jackpot verbood, schakelde hij over op de bingo. Lang voor de Wetstraat aan staatshervorming toekwam, hadden hij en twee ingeweken Italianen het land al onder elkaar verdeeld. Mario Menegalli controleerde alle bingomachines in Brussel, een tweede Italiaan deed dat in Wallonië en Willy Michiels in Vlaanderen.

Politici werden nooit graag gezien in het gezelschap van den chipper, al viel daar soms niet aan te ontkomen. In 1970, lang voor de fusie tot Groot-Haaltert, was hij burgemeester voor de CVP in zijn geboorteplaats Kerksken. Na de fusie werd hij burgemeester van Haaltert. Verkiezing na verkiezing veegde de multimiljonair de vloer aan met zijn opponenten door kwistig te sponsoren wat er te sponsoren viel. In Haaltert had je een Willy Michiels Stadion, een Orkest Willy Michiels en de jaarlijkse Grote Prijs Willy Michiels.

Halverwege de jaren tachtig belandde de man in de gevangenis. De politiediensten waren het beu om bij elke controleactie op bingomachines vast te stellen dat cafébazen waren getipt en alle illegale apparaten op de valreep hadden versleept. Een rechercheur van de Brusselse gerechtelijke politie werd ontmaskerd als goedbetaalde tipgever van de bingokoning en vloog met hem de nor in. Michiels had een goede advocaat, die zitting na zitting een procedureel argument kon ontplooien waardoor de zaak diende uitgesteld, net zo lang tot ze was verjaard.

Op 27 april 1999, enkele weken voor de nieuwe kansspelenwet zou worden gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad, werd Michiels opnieuw gearresteerd. Tijdens een huiszoeking werd bij topambtenaar Jean-Pierre W. van het ministerie van Financiën 510.000 frank cash aangetroffen in lege sigarettenpakjes. W. ging tot bekentenissen over. Hij had als expert zitting in de interministeriële werkgroep die de laatste hand legde aan de nieuwe wet op de kansspelen. Hij had het geld gekregen van Willy Michiels, die hem had gevraagd stiekem snel wat ingewikkelde clausules in de wet te loodsen om zijn handel in bingomachines te vrijwaren.

“Ik ben verbouwereerd en geschandaliseerd”, reageerde Guy Verhofstadt. Hij was in die tijd partijvoorzitter van de VLD en verwikkeld in een campagne die draaide rond propere politiek en die van hem ook de nieuwe premier zou maken. Verhofstadt kondigde aan dat hij Willy Michiels uit de partij zou zetten. Nadat de CVP zich van hem had gedistantieerd, was hij toegetreden tot de VLD, de partij van de burger.

We zijn vandaag twaalf jaar later. De inmiddels 73-jarige Willy Michiels is nog altijd lid van de Open Vld. In 2000 werd hij opnieuw burgemeester van Haaltert. In 2008 liep hij voor de omkoping van W. drie jaar gevangenisstraf op. Hij tekende beroep aan, maar liet zich in het schepencollege vervangen door Roger Coppens. Die is nu titelvoerend burgemeester, Willy Michiels is eerste schepen.

Vorige maand raakte bekend dat het hof van beroep in Gent de straf van Michiels heeft bevestigd en dat Vlaams minister van Binnenlandse Aangelegenheden Geert Bourgeois (N-VA) onderzoekt of de man kan aanblijven als eerste schepen. De gedachte dat iemand den chipper kan doen wijken, brengt de mensen in Haaltert vooral aan het lachen. Deze week nog kon je op de regiopagina’s van Het Nieuwsblad lezen over plannen voor de aankoop van gronden voor een nieuw gemeentelijk voetbalterrein. Het is in Haaltert een brandende kwestie, zo te lezen, of dat nieuwe terrein er komt of niet: “In de praktijk is het nog altijd Michiels die de politiek beheerst in Groot-Haaltert. Hij kan het beslissende duwtje in de rug geven.”

Benny Asselberghs betrok zijn speelmachines bij de nv Wimi. Wimi - van ‘Willy’ en ‘Michiels’ - bouwt, importeert en verdeelt machines met namen als Dice Spinner, Deal Or No Deal, Multi Spinner, Red Deal en Skill Dice. Het zijn alle varianten op bingo en jackpot. Als speler krijg je het gevoel dat je het verloop der dingen beïnvloedt door op het juiste knopje te drukken, maar dat is fictie. “Ik huurde mijn machines bij Michiels omdat hij nu eenmaal de modernste in de aanbieding heeft”, zegt Benny Asselberghs. “Hoe moderner je machines, hoe meer klanten.”

Volgens de kansspelenwet behoren de uitbater van de speelhal en de leverancier van de machines per apparaat een protocol op te stellen met daarin een technische fiche van het apparaat. Dat moet het mogelijk maken samen toe te kijken op hoe het ding werkt. De wet zegt dat elk apparaat een uitbetalingspercentage moet hebben “tussen 87 en de 95 procent”. De wet voorziet verder dat uitbater en leverancier de winst onder elkaar horen te verdelen volgens een 50/50-sleutel, maar dat kan alleen op basis van het protocol.

“Wij kregen dat niet te zien”, zegt Asselberghs. “Wimi weigerde ons in de machine te laten kijken. We moesten er maar op vertrouwen dat zij het correct speelden. Ik had helemaal niet het gevoel dat onze klanten de voorziene uitbetalingspercentages haalden. Ik had het gevoel dat ze meer verloren, maar kon het dus niet controleren. Onze relatie verzuurde en we begonnen aangetekende brieven te schrijven. We kondigden aan dat we desnoods het contract zouden verbreken en op zoek zouden gaan naar een andere leverancier.”

Toen kwamen ze, de winnaars. De nieuwe kansspelenwet voorziet dat elke speler aan de ingang van de speelhal zijn identiteitskaart laat inscannen. Zo kon Benny Asselberghs achteraf nagaan waar de mysterieuze winnaars vandaan kwamen. “Ze kwamen binnen, liepen naar het toilet en gingen daar wat bellen met god weet wie”, zegt hij. “Dan trokken ze naar de elektrische roulette, plaatsten hun inzet, kozen een getal en wonnen. Ze waren tien minuten binnen en 3.500 euro rijker. Op korte tijd verloren we enkele honderdduizenden euro’s. Die machines werken met een code, met een systeem. Als je, net als bij de belspelletjes, de sleutel kent, dan win je. Die mensen hadden de sleutel. Wat later kwam Willy Michiels op bezoek. Hij zei dat hij had gehoord dat mijn zaak moeilijke tijden doormaakte, wat klopte. Als ik wilde, kon ik mijn aandelen verkopen aan zijn dochter. Hij had een stapeltje documenten bij zich, ik hoefde enkel te tekenen. Ik heb hem weggestuurd.”

Asselberghs verbrak het contract met Wimi, importeerde zijn machines voortaan uit Nederland en startte een rechtszaak. “Ik had in de krant gelezen dat er een proces zou komen. Ik dacht: het is een kwestie van tijd dat Michiels van het toneel verdwijnt.”

De rechtszaak leidde tot niets. Het Gentse parket stelde een expert aan, die in een eindverslag oordeelde dat de machines van Wimi geheel en al conform de wet waren. Later bleek dat de expert een nieuwe baan had gevonden. “Hij is nu keurder van gokautomaten”, zegt Asselberghs. “De machines moeten eens per jaar worden gekeurd. Hij is nu de vaste keurder van Willy Michiels.”

HANDEL IN VERGUNNINGEN

Wie in België handel wil drijven met speelautomaten heeft een vergunning nodig, die alleen bij de Kansspelcommissie te verkrijgen is. Bedrijven die machines op de markt brengen, zoals Willy Michiels, moeten een vergunning E hebben. Mensen die een speelzaal uitbaten, zoals Asselberghs, hebben nood aan een vergunning B (voor andere vormen van kansspelen A, C of D). Om monopolievorming tegen te gaan en vooral om te beletten dat kan gebeuren wat Asselberghs in zijn speelhal zag gebeuren, is er artikel 27 van de kansspelenwet. Dat zegt: “Het is een zelfde natuurlijke rechtspersoon verboden de vergunningen klasse A, B, C en D enerzijds en de vergunning klasse E anderzijds rechtstreeks of onrechtstreeks, persoonlijk of door bemiddeling van een natuurlijke rechtspersoon te cumuleren.”

Willy Michiels is in het bezit van tien vergunningen klasse E. Hij verdeelt gokautomaten via zijn firma’s Bingolux, Van Brabant, Nobilco, Eurautomat, Michiels Willy Company, Wimi, Metropool Games, Maro Lobo, Automatic Montoise en Wallonia Matic. Veroordeeld voor corruptie of niet, de zaken gaan goed. Nagenoeg alle speelautomaten in de 180 speelzalen die België rijk is, zijn geleverd door een van die firma’s. Wat Michiels daardoor vooral níét mag doen, is zelf speelzalen uitbaten. Hij mag dat niet en ook niet “onrechtstreeks”.

Middelkerke, donderdagnamiddag. Er staat een frisse bries, op de zeedijk en in de Leopoldlaan zie je hoofdzakelijk bejaarden. Zo ook in speelzaal Lotus, tegenover het echte casino. Een vijftiger probeert zijn moeder weg te krijgen van ‘Open the Box’. Ze zit er al de hele namiddag en heeft er een kleine 100 euro door gejaagd, die ze alsnog denkt te kunnen terugwinnen. Oma is lichtelijk verslaafd. Ze zit hier elke dag. Soms wint ze, meestal niet. Als ze haar pensioen erdoor heeft gejaagd, zeurt ze bij haar zoon om geld. Overal is er gebliep en geflikker en zie je bejaarden als Pavlov-hondjes op knopjes drukken.

Blijkens het plaatje op de zijkant zijn alle automaten hier geleverd door de firma Eurautomat. De uitbater van speelhal Lotus is de bvba Lagaut, maar wie de ware eigenaar is, kun je met een paar muisklikken terugvinden op speelhal.net. Dat conglomeraat van speelhallen presenteert zich daar als een koepel, een holding. Het bedrijf zelf wordt geleid door Mieke Michiels, de dochter van de bingokoning en de jarenlange stroman van haar vader, Tom D.C. De domeinnaam speelhal.net is eigendom van de nv Loumatic uit Kortrijk. In de raad van bestuur stoot je op onbekende namen, maar één telefoontje volstaat om te weten wie de baas is in dit bedrijf: “Mieke Michiels? Jawel, dat is onze algemeen directeur.”

In 2006 realiseerden de 180 Belgische speelautomatenzalen een omzet van 139,6 miljoen euro. In 2007 werd dat 161,1, een jaar later 173,6 miljoen euro. Dit is zonder meer booming business, maar voor sommigen iets meer dan voor anderen. De kansspelenwet bepaalde dat er in België maximaal 180 speelzalen mogen komen, en er dus niet meer dan 180 vergunningen zouden worden verschaft.

We gingen kijken wie de eigenaars zijn van de 180 bedrijven die de commissie een vergunning klasse B gaf. Wat je te zien krijgt, is een flashback naar de jaren zeventig en tachtig, naar de tijd toen den chipper en twee Italianen met hun jackpots het land onder zich verdeelden. Zevenentwintig van de 180 vergunningen zijn bezorgd aan bedrijven waarin je Mieke Michiels en/of Tom D.C. terugvindt als (gedelegeerd) bestuurder. Elf andere, zoals Lotus in Middelkerke, opereren onder de koepel speelhal.net. In totaal zijn er 38 bedrijven waarvan de Kansspelcommissie op zijn minst had moeten opmerken dat er een overduidelijke zakelijke of familiale band is met de bingokoning.

BETER BIJ DE BANK VAN MEZELF

In 2004 bereikt Benny Asselberghs een akkoord met het gemeentebestuur van Maldegem. Hij had er een villa gekocht en een convenant gesloten. Hij diende bij de Kansspelcommissie een aanvraag in voor een tweede vergunning klasse B. Helaas pindakaas. Het maximum van 180 speelhallen was bereikt. Hij kreeg een plaats op de wachtlijst. Zodra ergens in het land een hal zou sluiten of haar vergunning verliezen, zou hij in Maldegem de deuren kunnen openen.

Hier en daar verdween inderdaad een speelhal, maar begin 2008 moest de ex-voetballer vaststellen dat aanvragers die achter hem op de lijst stonden haasje-over sprongen. De Kansspelcommissie gaf wel een vergunning aan de nieuwe speelhal Josan III in Halle. Die wordt uitgebaat door de nv Aloha. De gedelegeerd bestuurder is Tom D.C., de stroman van Willy Michiels.

Asselberghs begon zich samen met zijn advocaat Walter Van Steenbrugge in de materie te verdiepen, en merkte dat het ook ooit was gebeurd met de vergunning voor Josan II in Sint-Pieters-Leeuw. Hij kreeg van de commissie te horen dat hij een aantal plaatsen op de wachtlijst was gezakt omdat er een strafklacht tegen hem liep vanwege zijn echtgenote. “Het was een verzonnen klacht, die korte tijd later weer werd ingetrokken”, zegt Asselberghs. “Dit vonden ze bij de Kansspelcommissie een groot probleem, maar wat met al die E-vergunningen van Willy Michiels? Zolang een onderzoek loopt, dacht ik, geniet je het vermoeden van onschuld. Ben je veroordeeld, dan ben je veroordeeld. Willy Michiels is veroordeeld. Voor corruptie. Met betrekking tot de wet op de kansspelen dan nog. Hij krijgt wél vergunningen, ik niet.”

Van Steenbrugge wees de Kansspelcommissie op de manifeste overtredingen van artikel 27. Bij brief van 28 oktober 2008 antwoordde Etienne Marique, de voorzitter van de commissie: “Dhr. Michiels heeft geen inspraak in de vennootschappen die de speelautomaten te Ternat en Halle uitbaten.”

Het werd 2008, Asselberghs kon enkel met spanning toekijken hoe zijn positie op de wachtlijst alsnog langzaam begon te stijgen. Hij kwam op twee te staan. Nu zou het gaan gebeuren. In november 2008 publiceerde de Kansspelcommissie een “communicatienota verhuis”. Tot dan toe gold het principe dat de uitbater eerst groen licht moest krijgen bij de gemeente en daarna naar de Kansspelcommissie kon stappen voor een vergunning. De nieuwe regel maakte het nu mogelijk dat als een speelhal de deuren sluit, de uitbater met de oude vergunning een nieuwe speelhal opent in een andere gemeente.

“Die regel is op maat geschreven van Willy Michiels en de andere vergunninghouders E”, zegt Asselberghs. “Men zet nu de deur open voor een handel in vergunningen. Hij is nu master of the game. Hij koopt zich in zo veel mogelijk speelhallen in en blokkeert de toegang tot de sector voor nieuwe uitbaters. Wat de Kansspelcommissie hier doet, is hard haar best doen om het monopolie van de bingokoning te versterken.”

De jongens van Basta! probeerden ook een bank te openen, wat mislukte. Willy Michiels lukte het wel. Hij heeft, al jaren, zijn eigen Beroepskrediet Willy Michiels nv. “Dat is een privébankje waarmee hij leningen verstrekt aan uitbaters van speelzalen”, zegt Asselberghs. Het valt niet na te gaan of Michiels behalve de 38 bekende bedrijven ook nog andere controleert via zijn bank.

DE EX-STROMAN

Behalve de ex-linksachter van KV Mechelen zijn er nog anderen die in België hun brood trachten te verdienen met speelautomaten zonder in zee te gaan met Willy Michiels. Een van hen is Freddy De Nil, diens jarenlange trouwe rechterhand. De twee kregen in 2009 ruzie en De Nil ging op eigen houtje verder met zijn speelhal Josan in Ternat. Hij is nog altijd gebonden aan een exclusiviteitscontract met Michiels, maar ooit hoopt hij zijn zaak onafhankelijk te kunnen uitbouwen.

“Ik ben samen met den chipper groot geworden”, zegt De Nil. “Toen ik jong was, bouwde ik biljart- en voetbaltafels. We deden samen de cafés. Waar hij een jackpot zette, zette ik een biljart. Ik had tien à elf vennootschappen en was ook bestuurder in vennootschappen van Michiels. Het kwam tot een breuk en er gebeurde iets vreemds. We kregen een inval van de Kansspelcommissie. Onze zaak werd vier maanden gesloten, we konden heel nipt het faillissement voorkomen.”

De ex-stroman geeft toe dat hij met “een aantal zaken niet in orde” was, maar niet meer of minder dan de gemiddelde uitbater: “Af en toe gaven we een speler krediet, wat inderdaad tegen de wet is. Maar dat doen ze overal. Wat ons vooral ten kwade werd geduid, is dat er ten tijde van de inval, met de politie erbij, een minderjarige aanwezig was in onze speelzaal. En dat klopte: dat was mijn dochter, die met haar dochtertje van drie op de arm binnenkwam om te kijken wat er aan het gebeuren was. Als ze u willen pakken, dan pakken ze u, he.”

Er is speelzaal Jason I en er zijn Jason II en Jason III. Voorheen waren ze (deels) eigendom van Freddy De Nil. Hij trad toen nog op als stroman van Michiels. Door de geleden financiële verliezen na vier maanden sluiting zag hij zich verplicht alle eigen aandelen te verkopen. De zaak staat nu op naam van de nieuwe stroman, Tom D.C.

ENKELE VRAGEN

We legden de Kansspelcommissie gisterochtend in alle vroegte de voornaamste vragen voor die het voorgaande oproepen. Bij monde van Etienne Marique en Marc Callu, het hoofd van de controlecel, liet de commissie weten dat ze betreurt dat ze zo weinig tijd kreeg voor een reactie op iets wat “een uitgebreider antwoord en onderzoek vergt”.

Hoe voelt het om als Kansspelcommissie zo veel vergunningen te geven aan de man die werd veroordeeld voor omkoping van de auteur van de kansspelenwet?

Etienne Marique (per mail): “Er is een arrest geveld en een voorziening is voor het Hof van Cassatie ingesteld, de procedure is dus nog lopende, een behoorlijk bestuur eist om te wachten op het einde van deze procedure vooraleer dat de commissie de stappen die zich opdringen kan nemen. Na de definitieve uitspraak zullen de nodige maatregelen worden genomen die zich opdringen.”

Zijn leden van uw commissie ooit door Michiels benaderd met voorstellen zoals W. er in 1999 één kreeg?

“Dit is stemmingmakerij, het antwoord is nee.”

Wat belet de Kansspelcommissie om de wet te doen toepassen?

“De wet wordt toegepast, het Grondwettelijk Hof stelt in zijn Arrest 100/2001 van 13.07.2001 dat de begrippen ‘rechtstreekse of onrechtstreekse cumulatie van vergunningen’ aan het vennootschapsrecht zijn ontleend en in hun gewone betekenis moeten worden opgevat: in het vennootschapsrecht gaat men ervan uit dat een vennootschap een andere rechtstreeks of onrechtstreeks bezit indien zij feitelijk in staat is ze te controleren. Deze controle kan bijvoorbeeld blijken uit het feit dat de spelexploitant, vergunninghouder klasse E, rechtstreeks of onrechtstreeks een leidinggevende taak uitoefent over een andere vergunninghouder of een relatief groot aantal aandelen bezit in een andere vergunninghouder zodanig dat hij invloed kan uitoefenen. Men kan een invloed uitoefenen, en er is sprake van een feitelijke controle, wanneer men deelneemt aan het beheer of over meer dan 20 procent aandelen van de andere vergunninghouder beschikt. De wetgever beoogt te voorkomen dat ‘belanghebbende’ vennootschappen de controle behouden over de door de wet bedoelde vennootschappen, die in verband staan met kansspelen.”

Kunt u begrijpen dat de impressie ontstaat dat er in België slechts één manier bestaat om vergunningen te verkrijgen, namelijk door het toestoppen van smeergeld?

“Uiteraard is de perceptie van cumul in hoofde van de buitenstaander begrijpelijk - benaming, vader en dochter - en met de poging tot imagoschade door de belspellen, die nota bene onterecht was (...), doch wij dienen ons te houden aan de juridische realiteit.”

Wat gaat u ondernemen omtrent de licenties voor de 38 speelzalen?

“Zoals voor alle dossiers blijven we de wettelijke bepalingen op de voet volgen.”

Bent u van mening dat de heer Michiels, mits het aanvechten van zijn arrest bij het Hof van Cassatie, gewoon kan voortdoen?

“De heer Michiels zal mogelijk geen aandeelhouders/beheerder kunnen blijven en zoals reeds eerder gesteld zullen we de wet toepassen.”

VADERS EN DOCHTERS

Bij deze weet Willy Michiels dus wat hem te doen staat. Als het Hof van Cassatie zou vaststellen dat correct recht is gesproken en zijn straf wordt bevestigd, dan moet hij gewoon op zoek naar nieuwe stromannen. In een telefonische reactie betwist de bingokoning dat hij via zijn dochter en stromannen 38 speelzalen zou controleren. “Mijn dochter heeft er, laat eens kijken, veertien”, zegt hij. “Als u de door Tom D.C. beheerde zalen er bij telt, dan zijn het er misschien nog iets meer. Maar daar heb ik dus niets mee te maken, hé. Dat is mijn dochter. Die zaken staan los van elkaar.”

Wat met de firma Mirage in Haaltert, pal voor uw deur?

Willy Michiels: “Wij leveren daar de machines, maar die uitbater, meneer Impens, dat is een concurrent.”

We zijn er gisteren geweest en vroegen naar de baas. Antwoord: ‘Willy Michiels is er niet.’

“(lacht) In Haaltert denken vele mensen dat ik de baas ben van iets. In eer en geweten: er is nul komma nul van waar. Ik heb met die speelzaal, ook al staat ze in Haaltert, niets te maken.”

Wat met de firma’s die onder de koepel speelhal.net reclame maken?

“Wat die bedrijven met elkaar gemeen hebben, is dat ze gezamenlijk reclame maken en dat ze werken met machines die door ons zijn geleverd. Met die zalen in uw lijst (de elf onder aan de lijst, DDC) heeft ons Mieke niets te maken.”

U gaat in cassatie, maar kunt u ons uitleggen wat u in gedachten had toen u de medeauteur van de kansspelenwet 510.000 frank toestopte?

“Dit is een zaak van... hoe lang geleden? Het jaar 1999. Da’s twaalf jaar! Ja, ik ga in cassatie. Dat onderzoek viseerde 150 verdachten. Alle anderen zijn erin geslaagd hun dossier te doen verhuizen naar Luik, waar het parket alles heeft geseponeerd. Alleen wij twee (hijzelf en Jean-Pierre W., DDC) zijn voor de rechter verschenen. Het is altijd zo: als het gaat om gokken, zijn wij Vlamingen veel kritischer. Hebt u in de Franstalige pers iets gelezen over belspelletjes? In Wallonië heb je ook mensen die, zoals mijn dochter, een stuk of twintig zalen bezitten. Daar doet niemand lastig over. We hebben in België een heel strenge wet. Maar het is een goede wet, het is de beste van Europa.”

Ondanks het feit dat uw poging tot omkoping van de maker werd verijdeld, vindt u het een goede wet?

“Op het gebied van de bestrijding van gokverslaving zijn wij de rest van Europa ver vooruit. Waar ter wereld moet je 21 zijn om een goktent binnen te mogen?”

Kunt u zelf schatten hoe veel van de in Belgische speelzalen staande automaten geleverd worden door Willy Michiels?

“Bijna allemaal. Net geen honderd procent, laat ons zeggen.”

Doordat u zo’n goede zakenman bent?

“(lacht) Zoiets mag een mens natuurlijk niet over zichzelf zeggen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234