Vrijdag 27/11/2020

Hitmachine zonder emotie

Rihanna hield woensdag halt voor het eerste van twee concerten in het Sportpaleis, waarvoor alle kaartjes tegen een recordtempo de deur uit waren. De fans kregen, uiteraard na het obligate uur vertraging, een oogverblindend spektakel voorgeschoteld dat het midden hield tussen een modeshow en een popconcert.

Rihanna, gezien op 6 juni in het Sportpaleis, Antwerpen

Rihanna's eerste tournee, waarbij ze in Vorst nog als wankel one-hit-wonder in het voorprogramma van de Pussycat Dolls aantrad met alle muziek op tape, is intussen niet meer dan een vage herinnering. De shows van Rihanna kunnen zich vandaag meten met die van Madonna, Beyoncé, P!nk en Christina Aguilera. De concerten in Antwerpen vormden een onderdeel van The Diamond World Tour, waar de fraai vormgegeven zangeres zich van haar meest veelzijdige kant liet zien.

De set begon enigszins verrassend met Rihanna die, geknield vooraan op het podium, een ingetogen versie van 'Mother Mary' bracht alsof het een gebed was. Het bleek de stilte voor een storm waarbij zinnenprikkelende choreografieën, vuurwerk en kostuumwissels - héél veel kostuumwissels - voor extra stootkracht zorgden.

Tape

Het podium leek zo uit het oude Rome weggeplukt, met zuilen die in een halve cirkel rond de actie waren opgetrokken. Geen idee waar die inkleding op sloeg, want songs als 'Phresh Out the Runway' - dwingende blieps, staccato gezongen - en 'Birthday Cake' hadden meer gemeen met een hevig potje rampetampen dan met een geschiedenisles over Caesar en Brutus. Zelf kronkelde Rihanna met de souplesse van een paaldanseres over het podium. De drie boven elkaar gestapelde videowalls en de outfits - de ene keer witlederen lieslaarzen, dan weer weinig verhullende shorts, en nog verder in de set een verleidelijke rode jurk - zorgden ervoor dat je ze geen moment uit het oog verloor. Eigenijk ontspon de show zich als een korte samenvatting van de modeweek in Parijs, met ontwerpen van Givency, Raf Simons, Christian Louboutin, Manolo Blahnik en, in de bisronde, Alber Elbaz. Slim gezien, want zo viel het minder op dat ze lang niet altijd even toonvast zong, en er meer dan eens een tape meeliep om haar stem wat kracht bij te zetten.

Dat was al helemaal het geval tijdens 'Talk That Talk', waar ze zich liet omringen door zeven veerkrachtige dansers. Het Caribische segment van de show werd ingeluid door een protserige solo van gitarist Nuno Bettencourt (ooit zelf een rockster met enig renommée bij de rockgroep Extreme) waarna Rihanna de teugels weer aantrok met 'You Da One'. Een beetje stoer doen kon ze ook: 'Man Down' werd opgeleukt met mugshots van de zangeres, en tijdens de reggae van 'Rude Boy' en 'What's My Name?' schemerden haar exotische roots even door.

Zoals dat hoort bij een ster van dit formaat zat de set tjokvol hits: 'Umbrella', 'Don't Stop the Music', 'We Found Love' en het als finale toegift bewaarde 'Diamonds' volgden elkaar op als waren het doelpunten tijdens Standard-AA Gent. Met zo'n repertoire was het geen kunst om het Sportpaleis te herscheppen tot één grote discotheek. En toch: het duurde opvallend lang voor het dak er echt af ging. Bovendien liet Rihanna zich gedurende de hele set niet één keer op een emotie die naam waardig betrappen. Het was een strak geregisseerde, hoogst professionele maar daardoor ook vreselijk afstandelijke, zelfs steriele show.

Na twee uur hits viel het trouwens op dat Rihanna ondanks die onophoudelijke stroom successen nooit echt een eigen stijl heeft ontwikkeld. Goeie singles, dat wel, maar muzikaal waaiden de songs met alle winden mee. Van rock tot dubstep, van spitante hiphop tot hoekige elektro, van aanstekelijke disco tot dodelijk saaie ballads: ze had het allemaal op het repertoire staan. Alsof ze een schilder was die de ene keer abstract, vervolgens impressionistisch, en dan weer klassiek werk op het canvas borstelde. Daar zit dus zeker nog een groeimarge: de dag dat de muziek evenveel persoonlijkheid ademt als haar woelige privéleven suggereert, heeft Rihanna alles in zich om een even groot icoon te worden als Madonna. Tot het zover is, blijft RiRi in de eerste plaats een hitmachine die zich laat leiden door de trends van de dag, en ondanks veel visuele hoogstandjes live maar matig weet te boeien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234