Maandag 26/10/2020

'The Interview'

Hitler had van globalisering nog geen last, maar Kim Jong-un wel

Charlie Chaplin Adenoid Hynkel in 'The Great Dictator'.Beeld rv

Het is een gat in de filmgeschiedenis: wat vond Adolf Hitler van 'The Great Dictator'? Wat zeker is: hij heeft de satire, waarin een dictator die erg veel op hem leek onder andere danst met een wereldbol, gezien. Alleen, en twee keer achter elkaar.

Wat betekent dit? En klopt het verhaal van een oud-SS'er dat Hitler er vreselijk om moest lachen? Het valt niet meer te controleren.

Wel weten we dat bedenker en hoofdrolspeler Charlie Chaplin het lachen uiteindelijk is vergaan. Had hij geweten van de omvang van de wreedheden in nazi-Duitsland, vertelde hij later, dan had hij Hitler nooit als clown geportretteerd.

Ook voor Seth Rogen en James Franco valt er weinig te lachen nu ze zwaar beveiligd over straat moeten en hun kerstfilm 'The Interview' nooit zal worden uitgebracht. Officieel valt Noord-Korea niet aan de cyberaanvallen en bedreigingen te linken die het Amerikaanse bedrijf Sony deed zwichten, maar het land heeft de schijn behoorlijk tegen. Woest was de regering toen de eerste trailers van 'The Interview' uitkwamen.

Dat zij verontwaardigd waren, is niet zo vreemd. Als ergens de macht van film wordt ingezien, is dat bij totalitaire regimes. Een beetje dictator heeft - net als Hitler - een privébioscoop waar hij al het filmvermaak laat vertonen dat hij verboden heeft.

Veilige keuze?

'The Interview' schond zo'n beetje alle ongeschreven, historisch gegroeide regels rond films die dictators bekritiseren. Uiteraard, alleenheersers leveren prachtige rollen op, met hun eigenaardigheden en wreedheid, maar liefst zijn het wel historische films uit eigen land (zoals 'Der Untergang'). Tenzij de dictator in kwestie dood is (Idi Amin in 'The Last King of Scotland' of de zoons van Saddam Hussein in 'The Double'). In ieder geval worden ze niet bij naam genoemd - ook niet in 'The Great Dictator' - of zijn ze een bewuste mengelmoes van meerdere flamboyante heersers, zoals in 'The Dictator' van Sacha Baron Cohen.

Niettemin leek Kim Jong-un een veilige keuze. Noord-Korea is een van de laatste landen waar Amerikaanse films toch al geen inkomsten van verwachten - vandaar ook dat de Noord-Koreanen de laatste jaren zo populair zijn als schurken in Hollywoods actiefilms. Kim Jong-il, Kim Jong-uns vader, werd al belachelijk gemaakt in 'Team America: World Police' (2004). Het regime deed destijds een halfslachtige, vergeefse poging de film te verbieden in Tsjechië.

Waarom reageerde Kim Jong-il zoveel laconieker? Omdat Kim Jong-un een jonge dictator is in een wereld in beweging, waarin hij door nieuwe technieken en globalisering minder dan zijn vader en diens oude collega's absolute controle heeft over wat zijn onderdanen zien.

De ironie wil dat juist het internet en de globalisering hem mogelijk de wapens hebben geboden om deze film kapot te maken.

Beeld EPA
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234