Vrijdag 30/10/2020

Podiumrecensie

‘Histoire(s) du théâtre II’: dansen als herinneringsarbeid ★★★☆☆

‘Histoire(s) du théâtre II’ van Faustin Linyekula gooit geen lijntje naar de toekomst.Beeld Agathe Poupeney

Faustin Linyekula stelt vragen over de houdbaarheidsdatum van een nationaal scheppingsverhaal. Maar tot een gooi naar de toekomst komt het niet: daarvoor is Histoire(s) du théâtre II te zeer een ontluisterende terugblik.

Met Histoire(d) du Théâtre zette NTGent-directeur Milo Rau een reeks op waarin de mogelijkheden van het medium worden bevraagd. Kan theater het verleden hervertellen en al doende een potentiële toekomst verbeelden? De Congolese choreograaf Faustin Linyekula zet een confrontatie op tussen de actuele lichamen van zijn performers, hun autobiografische verhalen en een van de culturele hoogtepunten uit de geschiedenis van het voormalige Zaïre: de creatie, in 1974, van het Nationaal Ballet van Zaïre door de toenmalige dictator Mobutu Sese Seko. Debuut en meteen hoogtepunt van hun oeuvre was Het epos van Lianja, een fabel die de geboorte van de volkeren van Zaïre moest weergeven, met Lianja – lees Mobutu – als krachtige patriarch. Kunst als propaganda, kortom.

De heropvoering van dit epos, in het licht van de intussen gekende geschiedenis (het land en het Ballet zonken snel weg in crisis), vormt de rode draad door Histoire(s) du théâtre II. Linyekula bracht drie originele ensembleleden samen met de Congolese acteur Papy Maurice Mbwiti en de Belg Van Rompay – dienaar van het verhaal van de anderen, maar tegelijkertijd, met zijn witte vel, symbolische aanwezigheid van de Belgische koloniale staat. Samen ensceneren ze op een klein houten podiumpje en met slechts enkele maskers en attributen opnieuw het machtige epos, met de nodige humor en een ironische bescheidenheid. Daartussenin gevlochten: hun persoonlijke levensverhalen.

Het is herinneringsarbeid: al dansend en zingend, in hun ouder geworden lichamen van nu voegen ze een nieuwe laag toe aan de verloren belofte van grootsheid en trots. De prachtige zwart-witcaptatie van het ballet door Télé Zaïre vormt een scherpe confrontatie met hun jongere ik. Tempus fugit en niet alleen lichamen maar ook illusies, helden, naties verliezen hun bekoorlijke betovering. Dat is een wrange en ontwapende vaststelling, maar een lijntje naar de toekomst gooit Linyekula daarmee niet. Daarvoor komt de vraag of het anders had kunnen lopen, gesteld door ‘outsider’ Van Rompay, te laat. In Histoire(s) du théâtre II gebruikt Linyekula het theater vooral om een stuk verleden te deconstrueren, zonder van die deconstructie de utopische en dus politieke consequenties te trekken.

Nog tot 10/3 in NTGent/Minard, daarna op tournee. NTGent.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234