Zaterdag 06/03/2021

Histoire d’O

Mijn zus heeft een geweldige broer, maar, ik kan niet anders dan het ootmoedig toegeven, een nog geweldiger dochter. O. is twee-en-een-half en als harten stelen even strafbaar was als pakweg handtassen, verdiende ze nu al levenslang. O. is helemaal mee met haar tijd. Als ze op straat een zwarte medemens kruist, kirt ze “Obama”, een vliegend Studio100-product spreekt ze met onmiskenbare migrantentongval uit als Mècha Mindy (haar lievelingsjuf in de crèche is Marokkaanse) en occasioneel en onder lichte aansporing barst ze los in een imitatie van André Hazes: bloed, zweet en traaaaaanen. Op een lange autoreis naar de zon een keer te veel naar dezelfde kilometerverdrijvende cd geluisterd, zoiets.Bloed, zweet en tranen was de kreet die zondagavond door de Cristal Arena galmde, toen Racing Genk na een goed begin steeds dieper wegzonk tegen een leep KV Mechelen. Dat de Genkse supporters meer recht hebben op die leuze dan sommige andere harde kernen, wil ik graag geloven. Wie op een historie van steenkolen en mijnschachten kan bogen, mag eisen dat de truitjes op het veld worden natgemaakt. Alleen: het mankeert Genk niet aan inzet.De onverdroten ijver wordt het meest van al belichaamd door Dimitri Daeseleire, een jonge rechtsachter die er elke wedstrijd weer voor gaat. Zijn opdracht is duidelijk: druk zetten, lopen, goed inspelen en als het even kan af en toe eens een geweldige voorzet trappen. Daeseleire slaagt daar soms in, scoort op de eerste twee onderdelen zelfs een ruime voldoende, en is om die reden een cultheld onder de supporters. Je ziet immers aan alles wat hij doet dat hij ziel en zaligheid voor Genk zou geven. Aan de andere kant van het spectrum staat Elyaniv Barda. Diens opdracht is flink moeilijker dan die van Daeseleire. Barda moet voor de ingeving zorgen, creatief zijn in een dichtbevolkte ruimte waar overal tegenstanders opduiken die bal of benen viseren. Barda werkt zich te pletter in balbezit, maar durft bij balverlies al eens blijven staan, mijmerend over de foute uitkomst van zijn voetbalvraagstuk. Dat maakt hem tot schietschijf van de supporters, die in hem verkeerdelijk een zweetdief ontwaren. Daeseleire is de kompel die dag in dag uit met zijn houweel op de rotswand beukt, Barda de ingenieur die het ondergrondse labyrint vorm moet geven. Ze zijn allebei nodig, maar de volksgunst gaat haast unaniem naar de mijnwerker uit, omdat die een spiegel is van de waarde die dat volk kent en hoog in het vaandel draagt: werkkracht. De vox populi schreeuwt moord en brand bij een mislukte dribbel van een nummer tien, maar is blij als een verdediger de bal zonder pardon in de tribunes knalt. Voor een daad supporteren, is makkelijker dan voor een idee. De daad is duidelijk, het idee niet altijd. De echte topspeler zet ideeën om in daden, en wordt wel op handen gedragen. Bij zo’n topper worden de mislukte acties zelfs als een voorafbetaling op het latere succes gezien, het zijn mannen die krediet hebben opgebouwd, spelers die een stadion laten zuchten, die tribunes haast collectief “mooi geprobeerd” laten murmelen. Elyaniv Barda was er zo eentje, maar de zucht rond hem is verstomd. Hij lijdt, net als de wereldeconomie, onder een enorme kredietcrisis.Ik zou hier graag nog een fantastische eindzin neerpennen, maar ik mag vandaag O. van de crèche halen. Over een uur lever ik haar thuis af, als ik het goed aanleg, kweelt ze tegen dan “dribbel, steekpass en creativiteieieieit”.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234