Woensdag 25/11/2020

Hippiehoogmis vanop afstandTijdsbeeldlTaking Woodstock

Wie zich de sixties herinnert, was er waarschijnlijk niet bij. Regisseur Ang Lee werd in 1954 geboren, maar dat was in Taiwan. Hij was er niet zelf bij toen in augustus 1969 in het landelijke Bethel de Woodstock Music & Art Fair werd georganiseerd. Over de muziek maakte Michael Wadleigh indertijd de met een Oscar bekroonde documentaire Woodstock. In Taking Woodstock vertelt Ang Lee nu hoe het 40 jaar geleden begon.

Regie: Ang LeeMet: Demetri Martin, Dan Fogler, Henry Goodman, Jonathan Groff, Eugene Levy, Emile Hirsch, Liev Schreiber, Imelda Staunton, Jeffrey Dean MorganDuur: 120 minuten

Ang Lee is onder meer bekend van zijn Oscarwinnende martial arts-spektakel Crouching Tiger, Hidden Dragon, maar zijn filmografie is zo divers - van de Britse literatuurverfilming Sense and Sensibility over de stripverfilming Hulk tot de homowestern Brokeback Mountain - dat hij voldoende bewezen heeft dat hij boeiende en interessante films kan maken over periodes en personages die mijlenver verwijderd lijken van zijn Taiwanese roots.Wat men eerst en vooral moet weten, is dat Taking Woodstock absoluut géén film is over de optredens tijdens die inmiddels tot mythische proporties uitgegroeide hippiehoogmis. Naar het einde toe kan men, in de verte, wel iets horen dat als een rockconcert klinkt, maar daar blijft het dan ook bij. Voor het scenario liet James Schamus, de vaste scenarist en producent van Ang Lee, zich inspireren door Taking Woodstock: A True Story of a Riot, a Concert and a Life van schrijver Elliot Tiber. Die was er indertijd wél bij in Woodstock en blijkt zich een en ander nog goed te herinneren. Het was dan ook een bijzonder belangrijk moment in zijn jonge leven, ook al raakte hij toen niet eens in de buurt van het podium.De film vertelt dus het verhaal van Elliot (rol van stand-upcomedian Demetri Martin), die zich in de late jaren ‘60 als schilder en designer moeizaam probeert te lanceren in Greenwich Village, de artistieke wijk van New York. Maar hij moet die beginnende carrière even on hold zetten, want het El Monaco-motel van zijn ouders in de Catskills zit zwaar in de problemen en de bank dreigt met inbeslagname. Zijn vader denkt er zelfs even aan om de hele zaak in de fik te steken, maar wordt er tijdig aan herinnerd dat de verzekeringspremie ook al niet betaald werd.Wanneer Elliot verneemt dat het nabijgelegen stadje Walkill de eerder toegestane vergunning heeft ingetrokken om daar een of ander muziekfestival te organiseren, contacteert hij snel de organisatoren van Woodstock Ventures om hen een andere locatie aan te bieden. Zo’n evenement moet volgens hem toch ook wat volk naar El Monaco kunnen lokken. Drie weken later blijkt er sprake van een massale volksverhuizing: naar schatting een half miljoen toeschouwers zijn onderweg om op de weiden van White Lake naar de muziek van Janis Joplin, The Who, Jimi Hendrix en tientallen anderen te komen luisteren. De rest is geschiedenis.Taking Woodstock is niet alleen de soms hilarische reconstructie van de chaotische wijze waarop die hippiehappening georganiseerd werd. Het is ook een lichtvoetig en teder coming-of-age-verhaal, dat in het geval van Elliot ook een coming-out betekent, vermits hij zijn ouders nog steeds niet verteld heeft dat hij homo is.

Love & Peace

Dat het Woodstockfestival mettertijd is uitgegroeid tot een mijlpaal in de geschiedenis van de Amerikaanse tegencultuur, is dus niet echt het onderwerp van deze film, ook al wordt de sfeer van love & peace mooi opgeroepen via allerlei details - “In mijn hele leven nog nooit zo vaak ‘please’ en ‘thank you’ gehoord”, zegt Max Yasgur (rol van Eugene Levy), de plaatselijke boer die zijn weide aan de concertpromotors verhuurde - en door de zorgvuldige reconstructie van allerlei sequenties, zoals de glijbaan in de modder, die rechtstreeks uit de documentaire van Michael Wadleigh werden geplukt. De film concentreert zich, behalve op de seksuele bevrijding van Elliot, vooral op de logistieke perikelen van de hele organisatie: de vergunningen, de lokale tegenwerking, de financiële warboel en tenslotte de overrompeling door honderdduizenden bezoekers, die misschien wel in de buurt van het concert geraakten, maar die achteraf - net als de toeschouwers van Taking Woodstock - niet in staat waren om na te vertellen wat er op en rond het podium precies gebeurd was.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234