Dinsdag 04/10/2022

Hippe holdings om van te houden

Hun koers is sinds begin dit jaar nog sterker gestegen dan de Bel 20, ze hebben handenvol geld op de bank en ze bieden beleggers de kans via één aandeel een gespreide portefeuille te bezitten. In plaats van verouderde machtsinstrumenten zijn holdings weer helemaal van deze tijd.

Ik had beter moeten weten. Op zoek gaan naar een interessant technologieaandeel terwijl de beurzen wereldwijd in de ban zijn van de stijging van de rente, het is geen goed idee. Wie op aanraden van de vorige aflevering van De Beursganger interesse gekregen had voor Alcatel, kon de Franse telecomleverancier begin deze week oppikken tegen een koers die zo'n 10 procent lager lag dan drie dagen eerder, voor de publicatie van de kwartaalcijfers. Nochtans waren die helemaal niet zo slecht. De omzet van de grootste leverancier van breedbandnetwerken ter wereld lag 8,8 procent hoger dan in het derde kwartaal van vorig jaar, de winst steeg met 36 procent tot 266 miljoen euro.

Dat beleggers het aandeel toch dumpten, had te maken met de vooruitzichten. Zoals sectorgenoot Cisco eerder dit jaar al had mogen ervaren, wordt de geringste bijstelling van de verwachtingen in de technologiesector zwaar afgestraft: Alcatel meldde dat door de scherpe prijsconcurrentie de winstmarge dit jaar niet 10, maar 9 procent zal bedragen. Meteen daarna ging het aandeel aan het dalen. Het verloor die dag 8 procent.

De keuze van De Beursganger voor Alcatel was een typevoorbeeld van een goede redenering maar een ellendig slechte timing. De vrees voor een nakende renteverhoging zet de meeste aandelen vandaag het mes op de keel: net als Alcatel werden onder meer Barco, Michelin en Amazon de voorbije dagen flink gestraft voor het opbiechten van (licht) tegenvallende cijfers.

Technologiewaarden zijn dus voorlopig te mijden. Wat moet een belegger dan wél kopen ? Er moeten toch aandelen zijn die het relatief goed doen te midden van al deze zenuwachtigheid? Via een dubbele redenering kwam ik uit bij holdings: ze bieden beleggers de kans de bedrijven die ze in portefeuille hebben met korting op de kop te tikken en bovendien zitten de meeste ervan dezer dagen, dankzij goed getimede verkopen, op handenvol cash. Daarmee kunnen ze allerlei leuke dingen doen, zoals het uitkeren van een extra dividend of nieuwe investeringen in beloftevolle participaties.

Vanwaar komt die korting ? Die heeft alles te maken met het zogenaamde disagio (décôte) dat elke holding meedraagt. Het disagio is het verschil tussen de marktwaarde van een holding en de intrinsieke waarde ervan, de waarde van alle participaties die de investeringsmaatschappij in portefeuille heeft. Eind oktober bedroeg de intrinsieke waarde van de Gimv bijvoorbeeld 1,18 miljard euro, of omgerekend 51,2 euro per aandeel. Op Euronext Brussel kostte een aandeel Gimv eind oktober slechts 42,87 euro: door een aandeel Gimv te kopen krijgen beleggers dus een stukje van een portefeuille in handen die eigenlijk 20 procent meer waard is. Is die korting dan automatisch een koopkans? Niet altijd. Holdings krijgen deels terecht een lagere waarde opgeplakt dan de som van hun participaties. Zo hebben ze met werkingskosten af te rekenen. Bovendien is de intrinsieke waarde meestal ook een theoretische waarde: geen enkele holding zal haar participaties daadwerkelijk onmiddellijk verzilveren en zo de volledige waarde naar boven laten komen.

Toch heeft de stijging van de beurzen sinds midden 2003 holdings weer helemaal in beeld gebracht: omdat hun koersen niet altijd de gestegen waarde van hun participaties weerspiegelden, werden ze zelf koopwaardig. Zo waren Frère-holdings NPM en GBL interessant om mee te profiteren van de koersstijging van Total, of was Ackermans een interessant aandeel om een graantje mee te pikken van de stijging van Quick.

Een extra voordeel is dat holdings in de verste verte niet meer lijken op de machtsstructuren waarmee wijlen de Generale Maatschappij ooit bijna de helft van industrieel België controleerde. Dat verwijt kan dezer dagen alleen nog Albert Frère gemaakt worden. De Waalse financier gebruikt zijn beursgenoteerde holding NPM niet alleen om participaties in wijndomeinen als Cheval Blanc of Château Rieussec te nemen, NPM wordt ook ingezet om enkele andere sleutelholdings van het Frère-imperium te verankeren. Zo controleert Frère via NPM Pargesa, de referentieaandeelhouder van GBL (de holding boven Bertelsmann, Imerys, Suez, Total).

Frère speelt dus nog graag het machtsspel. Maar andere superrijke families? Die lijken hun familiale holdings meer en meer te willen omturnen tot investeringsmaatschappijen, waar het creëren van meerwaarden belangrijker is dan het controleren van het familiebezit. Zo liet de familie Janssen, belangrijke aandeelhouder van UCB, in juni haar holding Financière d'Obourg overnemen door Financière de Tubize (een andere holding van de familie). Die fusie verhoogt in elk geval de verhandelbaarheid van het aandeel Financière de Tubize en doet de werkingskosten dalen. Ook bij Brederode, een investeringsmaatschappij die vooral belangen heeft in de financiële sector, neemt de transparantie toe. Stichter-voorzitter Pierre van der Mersch heeft de voorbije jaren onder meer de nutteloze tussenschakels Belgo-Katanga en Monceau-Zolder weggenomen. Alleen Auximines, dat 38 procent van de aandelen van Brederode bezit, staat nog apart op de beurs.

Als een goede leerling stelde ik de afgelopen dagen een lijstje met interessante holdingaandelen op. Wie veel cash in huis heeft of mooie vooruitzichten op nieuwe meerwaarden, maakte de beste kans om in mijn lijstje te komen.

1. Ackermans & van Haaren (AvH)

82 procent gestegen de voorbije twaalf maanden. Boekte in 2004 een recordwinst en zit dankzij de verkoop van Solvus op een berg cash. Heeft de helft van Quick in handen en maakte zo opnieuw kans op een mooie exit.

2. De Frère-holdings NPM en GBL

Dankzij spectaculaire meerwaarden (onder meer Taittinger en Marionnaud) is de koers van NPM het afgelopen jaar met 57 procent gestegen, die van GBL met 28 procent. NPM deelt met AvH de controle over Quick, GBL zou kunnen profiteren van de beursintroductie van Bertelsmann, voorspeld voor 2006.

3. Nord-Sumatra

Door de recente uitkering van een superdividend heeft de Frans-Belgische holding beleggers de voorbije twaalf maanden een return van 197 procent opgeleverd. Door de geleidelijke verkoop van zijn belang in buizenmaker Vallourec heeft Nord-Sumatra nu 82,7 miljoen euro op zijn zichtrekening staan, goed voor 238 euro per aandeel. Daarmee kan het aandeelhouders nog gemakkelijk verwennen.

4. Gimv

Ook de Vlaamse investeringsmaatschappij is rijk, onder meer dankzij de verkoop van 8,9 miljoen aandelen Telenet. De beursintroductie van het Vlaamse kabelbedrijf heeft de Gimv 187 miljoen cash opgeleverd. Het aandeel is het voorbije jaar 22 procent gestegen.

Met dat lijstje trok ik naar Tom Simonts, een analist die voor KBC Securities de holdings die noteren op Euronext Brussel op de voet volgt. Begin dit jaar was Simonts nog erg enthousiast over een belegging in de meeste Belgische holdings. Maar dat enthousiasme is ondertussen omgeslagen in behoedzaamheid. Natuurlijk kunnen beleggers er nog op gokken dat Ackermans mooie meerwaarden naar boven haalt door de verkoop van Quick, of dat GBL profiteert van de beursgang van Bertelsmann, zegt Simonts. "Maar tegelijk dragen dat soort exits bij tot de grootste problemen waarmee de meeste holdings geconfronteerd worden. Ze moeten voor die berg cash opnieuw rendabele beleggingen vinden. En tegen de huidige hoge overnameprijzen is dat lang niet evident."

Té veel cash als probleem dus. Simonts gelooft nog het meest in holdings die nu interessante dividendrendementen bieden. Zo berekende hij dat de Gimv tegen koersen van oktober nu aan een indrukwekkend brutodividendrendement van 7,95 procent noteert voor 2005. Voor de volgende jaren biedt een aandeel een dividendrendement van minstens 5,12 procent per jaar. Ook de Brusselse holding Bois Sauvage scoort traditioneel hoge cijfers als het om dividendrendement gaat: tussen 2000 en 2004 bedroeg het jaarlijks brutodividendrendement 5,24 procent. Door de sterke stijging van het aandeel is dat cijfer dit jaar gedaald tot een nog altijd respectabele 3,46 procent.

Een laatste tip van Simonts is Quest for Growth (QfG), een investeringsmaatschappij die zich toelegt op technologie- en biotech. QfG heeft zijn balans weer op orde gebracht en is klaar om begin volgend jaar 42 cent per aandeel als dividend uit te betalen. Omdat dat speciale dividend het resultaat is van meerwaarden (en die vooralsnog niet belast worden) haalt de Leuvense holding een nettodividendrendement van 5,17 procent over 2005.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234