Vrijdag 30/10/2020
Archieffoto. Het Zwarte Woud.Beeld thinkstock

guido everaert

Hiken in Nepal klinkt exotischer dan wandelen in Duitsland, maar uiteindelijk is het ook gewoon door bos lopen

Guido Everaert is blogger en columnist.

Ik was onlangs op vakantie. Een paar dagen wandelen met vrienden en honden. Geen kinderen. Wandelen leidt tot mijmeren. Je hebt veel tijd alleen, ook tijdens het keuvelen met anderen. De hele situatie deed mij reflecteren over een paar dingen. De verschillen tussen mijn generatie en het jong volk bijvoorbeeld. Wij gaan ergens wandelen, zij gaan 'hiken' of 'trekken'.

Om het nog erger te maken, we hebben dat gedaan in een plek die de meest onromantische naam heeft die je je kunt voorstellen. Het 'Teutoburger Wald'. Jawel, in Duitsland. Alle clichés bevestigd. 't Is proper bij den Duits. Den Duits houdt niet van verrassingen, de bewegwijzering op wandelpaden is welhaast dwingend. En uiteraard is er voorzien dat de innerlijke mens moet gesterkt worden, en niet met van die kinderachtige minihapjes. Neen, den Duits houdt van grosse bieren en gezinsporties. En alles is er proper, en de mensen zijn er vriendelijk. Ik heb er een geweldige tijd beleefd. Veel gelachen, veel gepraat, heftige discussies ook, waar oppervlakkige vriendschappen op zouden kunnen stranden. Maar als je al wat watertjes doorzwommen hebt, gebeurt dat niet. En ja, ik had het gevoel dat ik - als prille vijftiger - bij de onderkant van de Gausscurve hing, qua leeftijd.

Guido Everaert.Beeld Karin De Bruyn

Want leeftijd, dat is waar ik het over wil hebben. Ik weet niet of het per se zoveel interessanter of uitdagender is als je hetzelfde gaat doen in Canada, de States, of Nepal. Ja, het is verder, dat wel. Het klinkt exotischer, dat ook. Maar verder hebben wij ook gewoon 20, 25 km per dag door bossen gelopen, gelachen en gepuft en 's avonds op apps bekeken wat dat nu betekent in calorieën, eventueel omzetbaar in bier. Als ik door de stad fiets, dan doe ik dat op een statige herenfiets, niet op een fixie of een vintage Bianchi-racefiets. Maar ik fiets wel!

Ik werk met, tussen en voor jonge mensen. Die kijken soms wel eens raar, omdat ik onverwachte dingen doe en zeg. Ik heb mij daar nog nooit iets aan gelegen gelaten.

Er was in de Belgische politiek ooit een partijtje dat WOW heette, waardig oud worden. Die partij wilde opkomen voor de belangen van de oudere generaties in de maatschappij, omdat wij stiefmoederlijk (kijk, ik heb er mezelf al bijgerekend) behandeld worden. Rondom mij zie ik het debat over "ageism" - zijnde de discriminatie op basis van leeftijd - opflakkeren. Madonna is één van de voorvechters. En ik heb er eerlijk gezegd geen zin in. Het is een onwaarschijnlijke luxe dat ik als oude dikke vijftiger nu eindelijk eens ongegeneerd mijn gedacht mag zeggen over een discriminatie ten aanzien van mijn persoon. Ik denk er dit over: laat mij gerust en lach (of relativeer) wat meer.

Dat bleek ook nog eens toen ik een paar dagen geleden bij Van Gils en gasten Ines Rombouts haar kledinglijn zag voorstellen. Om de problematiek van de biseksualiteit aan te kaarten en breder te trekken. Ik denk daar dan niets bij. Ik vind dat mooi en ok, zonder meer, ik wist ook niet dat dat nog nodig was. Sommige t-shirts waren overigens best wel grappig. Het enige wat echter bijbleef was de grappige interventie van Alex Agnew. Dat het allemaal toch geen hol uitmaakt (sic). Ondertussen tierde op de besloten internetfora een discussie of dit nodig was, of het niet gewoon een commerciële zet was, waarbij (bi)seksualiteit voor de commerciële kar gespannen werd. Vreselijk vermoeiend allemaal.

Met leeftijd is het net hetzelfde, het heeft te maken met instelling, mentaliteit en een beetje durf. Gedraag je naar je leeftijd. Waarom zou ik? Waarom zou ik me neerleggen bij een aantal conventies die anderen voor mij hebben bedacht? Ik doe wat ik denk te moeten doen, zolang ik dat kan. Daarna zoek ik het olifantenkerkhof op, om nooit meer terug te keren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234