Zondag 22/05/2022

'Hij wil niet de rijkste golfer worden, wel de beste'

Nicolas Colsaerts heeft er langer over gedaan dan hij had gehoopt, maar de golfspeler uit Brussel staat er nu toch: op de 64ste plaats in de wereld. Net voldoende voor een entreeticketje voor de Accenture World Match Play in Arizona, waar woensdag alle beste golfers met elkaar in de clinch gaan. Met 8,5 miljoen dollar aan prijzengeld als inzet.

Nicolas Colsaerts begint als underdog in Arizona maar wie zich aan een beredeneerd gokje wil wagen, kan mogelijk veel geld aan hem verdienen. De 29-jarige Brusselaar moet wel meteen de green op tegen Lee Westwood (nummer twee op de wereldranking) of Rory McIlroy (nummer drie) en dat is zeker geen cadeau. Colsaerts heeft een sterke drive (gemiddeld meer dan 285m) in zijn pols en bewees met drie toptienplaatsen in 2012 dat hij op dreef is.

"Ze wisten al dat Nicolas lange ballen kan slaan maar nu weten ze ook dat hij toppers kan verslaan", zegt zijn manager Vincent Borremans. "Nicolas is geen man van flitsen meer, de anderen zien ook wel dat hij fel verbeterd is. Ze zijn onder de indruk van hoe Nicolas een bal raakt en hoe hij het traject kan bepalen. Dat is echt een gave." Een golden boy met gouden handjes, dat was Colsaerts altijd al, maar het duurde lang voor hij ook een profmentaliteit ontwikkelde. Borremans: "Nicolas heeft járen verloren. Op vlak van talent was hij een vroegbloeier, mentaal een laatbloeier."

Complimenten van Colin

Maar beter dan laat dan nooit, zo redeneert Colsaerts en aan die donkere jaren denkt hij niet te veel terug. Hij heeft zijn lesje geleerd, wat nu telt is de toekomst. En die lacht hem stralend toe. Colsaerts is naar de 64ste plaats opgeschoven, zijn hoogste ranking ooit. "Dat is mooi maar ik sta nog nergens. Ik merk wel dat ik anders bekeken word op het circuit. Niet dat ik complimenten krijg, maar Colin Montgomerie stopte onlangs wel om met mij een praatje te slaan. Hij is niet de meest toegankelijke kerel en neemt niet voor om het even wie de tijd. Aan zo'n zaken merk je dat mijn statuut is veranderd."

Het was niet zijn eerste profzege vorig jaar in de China Open die Colsaerts de knop deed omdraaien, maar wel de Volvo World Match Play waarin hij vierde werd en afrekende met toppers zoals McIlroy, Goosen en McDowell. "Ik weet nu dat ik de allerbeste spelers ter wereld kan verslaan", legt Colsaerts uit. "De eerste keer dat je van een speler uit de top vijf wint, dringt het tot je door dat je even goed bent. Ik zeg niet dat ik voorheen twijfelde aan mezelf maar plots wéét je het gewoon. Je gaat geloven dat je hen elke dag kunt verslaan."

Maar een toernooi winnen, dat is een ander verhaal. Dan moet je niet één dag maar élke dag even goed zijn. Zelfs de nummer één, Luke Donald, won op de PGA Tour slechts 4 van de 217 toernooien waaraan hij deelnam, 1,8 procent dus. In het tennis haalt Djokovic ongetwijfeld een beter percentage. Begrijpelijk, zegt Colsaerts: "In het tennis kun je met wat geluk een makkelijke loting hebben terwijl je in het golf beter moet zijn dan álle anderen. Elke week zijn er 150 spelers die om een overwinning strijden, dus je winstkansen zijn vanzelf kleiner. De nummer 100 is in het tennis kansloos als je Federer treft, maar in het golf kan je op een goeie dag om het even wie verslaan. Zelfs de nummer één." Wat Colsaerts nu nog mist om tot een echte topper uit te groeien, is ervaring en punten. "De meeste punten kun je verdienen op de majors en 'wgc's' (world golf championship-toernooien, VH), die laten je toe om snel te stijgen in het klassement. Je kunt wel mooie resultaten halen als je kleine toernooien op het Europese circuit speelt, maar je kunt er nooit zoveel punten scoren."

Het doel van Colsaerts is duidelijk: hij wil elke jaar één toernooi winnen en 2012 afsluiten in de top vijftig, wat hem automatisch de toegang verleent tot de vier majors. Dit jaar mag hij alleen aan de US PGA en de British Open meedoen. "De Masters (waarvoor je in de top vijftig moet staan, VH) komen dit jaar nog te vroeg," oordeelt Borremans. "Die volgen we wel op tv." De repliek van Colsaerts is veelzeggend: "Wanneer sluiten ze die ranking af? Een week op voorhand?" Het maakt duidelijk dat de golfer de hoop nog niet opgeeft. "Klopt maar het is en blijft wel de Masters. Daar raak je moeilijker binnen dan in Wimbledon. De Masters beslist zelf wie het uitnodigt, terwijl in Wimbledon de top 128 deelneemt en er zijn ook nog kwalificaties. In de Masters bestaat dat niet: you're in or you're out. Ik hoop de Masters wel tien of vijftien keer te kunnen spelen in mijn carrière. Ik wacht er dus beter niet te lang mee (lacht). Hoe die ranking overigens juist in elkaar steekt: daar snap ik na al die jaren nog niets van. Ik weet alleen dat rekenen geen zin heeft. Het enige wat je kunt doen, is zorgen dat je goede resultaten haalt." De Ryder Cup, de tweejaarlijkse clash tussen de twaalf beste golfers van Amerika en Europa, is volgens Colsaerts dit jaar zeker te hoog gegrepen. "Daar ben ik nog lichtjaren van verwijderd. Om te beginnen komt de top vier van de wereld uit Europa. Voor die acht andere plaatsen komen meer dan dertig anderen ook in aanmerking. Zelfs Rafael Cabrero-Bello, die vorige week in Dubai won, is lang niet zeker. Waar spreek ík dan over?"

Om een constante te leggen in zijn spel loopt Nicolas Colsaerts in de VS ook langs bij mental coach Bob Rotella, die in het verleden sterren als Fred Couples begeleidde. "Hij kan me helpen om zo ontspannen mogelijk te spelen", denkt Colsaerts. "Op één dag haal je zo'n zeventig slagen, je kunt niet bij elke slag even geconcentreerd zijn. Het probleem is dat je zo'n vier à vijf uur op de baan staat en dan heb je zeeën van tijd om over alles na te denken. Aan je avondeten, je hotelkamer, aan de broek van je tegenstander die niet bij zijn schoenen past (lacht). Het is onmogelijk om heel de tijd aan golf te denken, dan word je gek."

Ook Borremans is er zeker van dat Rotella een verschil kan maken. "Golf is een harde wereld. Nicolas heeft wel wapens maar hij heeft niet het hele arsenaal. De eerste keer dat Nicolas aan de US Open meedeed vorig jaar, kwam hij in een gigantische machine terecht. Honderdduizend toeschouwers, vijftigduizend met de Amerikaanse vlag in handen, politie-agenten overal, het mediacircus: Nicolas was dat niet gewend, hij raakte er helemaal van onder de indruk. Ze kijken ook niet naar je om als je geen Amerikaan bent, ze laten dat voelen. Die Amerikaanse golfers komen overal met veel lawaai en veel show binnen, terwijl Nicolas niet van die bling-bling houdt. Hij bekijkt alles zeer koel, vanop een afstand en hij zegt het zoals het is. Daarom zijn de Franse media zo zot van hem: hij zegt zijn gedacht, terwijl de Franse spelers veel blabla verkopen."

Schulden afgelost

Colsaerts draait inderdaad niet rond de pot. Op de vraag of hij ooit graag de trofee van Sportman van het Jaar zou winnen, reageert hij erg nuchter: "Alsof ik die ooit ga winnen. Het zou een eer zijn maar hoe moet ik rivaliseren met een beest als Gilbert? Die rijdt de komende vier jaar nog alles kapot. Ik moet al een major winnen om een kans te maken."

Borremans grijnst: "Acht ik niet uitgesloten. Het zal niet voor de eerste vijf jaar zijn maar als ik één Belg ooit in staat zie om een major te winnen, dan Nicolas wel. Hij heeft zeker de kwaliteiten om top tien van de wereld te halen." Zoals Adam Scott (31), die net als Colsaerts in 2000 als prof begon. Maar de Australiër staat wel al achtste in de wereld en streek al 25,5 miljoen euro aan prijzengeld op. Colsaerts zit na elf jaar op het circuit aan net geen 3 miljoen euro. "Ja, maar ik kan je verzekeren dat ik geen 3 miljoen op mijn bankrekening heb staan. Vergeleken met voetballers zijn we niet eens zó goed betaald. Of ik mezelf een cadeautje heb gedaan voor mijn goed jaar? Neen. Wat voor zin heeft het om een Porsche of zo te kopen: ik ben nooit in het land en ik wil mijn rijbewijs niet kwijt."

Borremans beaamt dat Colsaerts zich financieel goed gedraagt: "Vorig jaar verdiende hij 1,1 miljoen euro maar hij gebruikte dat om zijn schulden bij zijn ouders en mij af te lossen. In zijn moeilijke jaren hebben wij hem gefinancierd. Het is Nicolas niet om geld te doen. Hij voelt zich niet beter dan een ander. Hij wil niet de rijkste golfer ter wereld worden, wel de beste."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234