Dinsdag 04/08/2020

Hij stond erbij en hij keek ernaar

Historisch drama > Goya's Ghosts

Goya's Ghosts vertelt alles over de tijd en de omgeving van de Spaanse schilder, maar weinig of niets over Francisco Goya zelf. Pas op het laatst krijg je enkele van zijn meesterwerken te zien.

Door Nico Krols

Dat is op zijn minst een merkwaardige beslissing van Milos Forman, die zich specialiseerde in historische biopics zoals Amadeus, The People vs. Larry Flynt en Man on the Moon. Goya's Ghosts is misschien die ene film te veel voor Forman of hij is het na alweer zeven jaar verleerd, want er is geen goede reden te bespeuren waarom hij de titelrol in de marge van het verhaal plaatst. Goya wordt geregeld plompverloren opgerakeld om als zachte held zijn muze te redden, maar we krijgen geen enkele verklaring over wie hij geweest is, waar hij voor stond of waarom hij zich zo vrij kon blijven bewegen in uiteenlopende sociale en politieke milieus. Dat is vooral jammer voor een talent als Stellan Skarsgård, die zowat de saaiste rol uit zijn carrière speelt. Interessanter is de rol van de machiavellistische broeder Lorenzo, die Javier Bardem mag invullen, maar dat met zo'n gek accent doet dat hij voortdurend over zijn woorden lijkt te struikelen.

Broeder Lorenzo heeft Goya in 1792 gevraagd hem te portretteren, maar net op dat moment valt de kunstenaar door een reeks satirische prenten in ongenade bij de Kerk. Om zijn gezicht te redden zal Lorenzo eigenhandig een missie van de inquisitie tegen Goya leiden, al wordt de schilder klaarblijkelijk niet rechtstreeks aangepakt. Wel zijn muze Inès (Natalie Portman). Zij wordt opgepakt omdat ze geen varken wilt eten. Dat betekent namelijk zoveel als meeheulen met de joden. Ze wordt opgesloten en gemarteld. Lorenzo wordt daarop door de vader van Inès op zijn beurt gegeseld in een potsierlijke scène waarin hij bekent dat hij het nageslacht is van apen. Waarom niet? Maar voor Inès is het te laat. Lorenzo's hachje zou worden gespaard als hij Inès weer kon bevrijden, maar daar slaagt hij niet in. Integendeel, hij verkracht haar nog voor hij moet vluchten en uiteindelijk, vijftien jaar later, keert hij terug, bekeerd tot een zendeling van Napoleon. Inès zit tot dan nog altijd opgesloten. Allemaal nogal ongelooflijk. Het wordt helemaal moeilijk verteerbaar wanneer Portman in een dubbelrol haar eigen dochter moet spelen die haar in gevangenschap ontnomen is.

De film kan bogen op uitstekend camerawerk. Op decors en kostuums is bij een vakman als Forman ook niks aan te merken. Maar het oogt allemaal zo conventioneel en klassiek dat het stoffig wordt. Erger nog, de personages laten ons koud.

JJ

Regie Milos Forman Met Stellan Skarsgård, Javier Bardem, Natalie Portman Land Spanje/VS Speelduur 117 minuten Niet voor wie een portret van de schilder wil zien. Voor liefhebbers van kostuumdrama's die niet noodzakelijk ergens over gaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234