Zondag 17/10/2021

Hier zingen de muren

Aan het plafond hangt een vliegend tapijt, feestelijk

verlicht met led-lampjes. ‘Op reis gaan, weg zijn, dromen’, zo legt de gastvrouw de naam van het restaurant uit.

e laten ons rijdend tapijt de autosnelweg naar Kortrijk volgen, en vlak bij de afslag ligt, langs de baan, een villaatje met het interieur van een opgeblonken bruin café. Aan de muur een ingelijste hoes van Derroll Adams, een uitvergrote pagina uit een Nero-album, een foto van Waso, portretten van Roland en Wannes Van de Velde, van Wim Opbrouck en andere nationale helden. Het was Opbrouck die me over Het Vliegend Tapijt had gesproken. “Ken je dat niet? Maar daar komt toch iederéén?” Iedereen behalve ik? Dat moest gecorrigeerd worden. Vaste klanten gaan eerst even op hoge krukken aan de toog zitten, en maken een praatje met de besnorde patron, de anderen krijgen een plaats toegewezen aan een geboende donkerhouten tafel, gedekt met grijze onderleggers en witte gesteven servetten. Het is zaterdagavond en er is een gezelschapje van acht dat al champagne heeft laten aanrukken, en vrolijk wordt in ’t West-Vlaams.

Het menu klinkt stevig Vlaams, met enkele originele toetsen. Er is een driegangenmenu voor 39,50 euro, met keuze tussen twee voor- en twee hoofdgerechten, bijvoorbeeld kabeljauw met karnemelkschuim of Schotse rib-eye met geitenkaasboter, maar wij bladeren door naar de kaart. Het is nog wildseizoen, en ik voel wel wat voor de hazenrug met schorseneren (25 euro) maar die moet je per twee personen nemen, en de Tekenaar heeft zijn gedachten al op iets anders gezet. Het zal paling worden, en dus bestellen we maar meteen een fles witte wijn, Petit Chablis (28,5 euro). Die komt ontkurkt in de ijsemmer op tafel, geen gedoe met proeven en handje-op-de-rug, je moet er hier maar op vertrouwen dat hij in orde is. En dat is hij.

Ik ga mee voor de paling - een bedreigde soort, want ook al overbevist, hoewel de Tekenaar daar niet veel geloof aan hecht - en we kiezen een verschillend voorgerecht. Het hadden kalfszwezeriken met citrusvinaigrette kunnen worden, of zeeduivel met snijboontjes en crème van aardpeer, maar we houden het sober. Voor hem wordt het pastei van de chef met pistachenoten (12,5 euro), voor mij Livar jamón de la Sierra met bloemkool en hazelnoten (17,5 euro). Er komt lekker wit brood en een rondje boter op tafel, en snel volgen de voorgerechten.

“De Spaanse ham”, had ik gevraagd, maar dat blijkt niet correct. De gastvrouw corrigeert: het is ham van ambachtelijk gekweekt Nederlands kloostervarken, die in Spanje gedroogd is, omdat de smaak grotendeels wordt bepaald door de lucht waarin hij is gerijpt. Spaans of Hollands, de dunne sneetjes met vetrand zijn erg lekker, en worden origineel begeleid door fijngehakte bloemkoolroosjes en hazelnoot. Voor de Tekenaar, die net heeft bekend dat hij per week minstens één pot pickles eet, kan de avond niet meer stuk wanneer hij bij zijn pastei een potje huisgemaakte pickles krijgt. Op een vierkant wit bord komt vervolgens de paling (25 euro), forse stukken, krokant gebakken, perfect gegaard, met enkele streepjes groene kruiden en een jus op basis van chorizo. Beter dan paling in ’t groen en beter dan gebakken paling, vat de Tekenaar samen. En als ik twee stukjes laat liggen, omdat het echt te machtig is, neemt hij ze nog met plezier op zijn bord. Voor mij volstaat het. Maar bij mijn gezelschap kan er nog een ijstaartje met speculaas en stracciatella-ijs (7 euro) bij. Ik rond deze sympathieke maaltijd af met een kopje thee (2 euro).

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234