Vrijdag 19/08/2022

'Hier kun je niet dromen van een groter leven'

Matthias M.R. Declercq en Jonas Lampens rijden voor deze rubriek lukraak door het land en klampen mensen aan met de simpele vraag: 'Meneer, mevrouw, oe is't?' Vandaag: een jobstudente in Beauraing.

Er zijn weinig plekken in België waar Onze-Lieve-Vrouw zo vereerd wordt als in Beauraing. De kleine Naamse stad telt zo'n tienduizend inwoners, én ook drie rivieren, zijtakken van de Lesse: de Hilan, de Biran en de Wimbe, maar de tienduizend inwoners noch de rivieren kunnen de stad claimen.

Dat doen de bedevaarders wel. Ze zijn jaarlijks met meer dan honderdduizend en dagelijks vragen gelovigen de weg naar Onze-Lieve-Vrouw. Dan wijzen inwoners omhoog. 'Daar, hogerop, daar vind je haar.' De oorsprong van het peloton aan bedevaarders gaat terug tot eind 1932. In amper een paar weken tijd zou Onze-Lieve-Vrouw 33 keer verschenen zijn aan vijf kinderen. Sindsdien trekken pelgrims hun wandelschoenen aan op weg naar de 'Heilige Maagd met het Gouden Hart' onder de meiboom van Beauraing.

Niet ver van het statige beeld vind je het Castel Sainte-Marie, een klein kasteel met twee torentjes dat retraites organiseert en bedevaarders een bed aanbiedt. En daar, in een keuken met een groot, houten kruis, staat een jongedame. Ze trekt zich geen bal aan van de Heilige Maagd, noch van die verschijningen. Terwijl Annaëlle Vandersmissen lakens ververst en koffiezet, prevelt ze geen weesgegroetje maar loopt ze in gedachten op Broadway.

"Als ik denk aan de Verenigde Staten, dan voel ik me goed", antwoordt Annaëlle op de vraag hoe het met haar gaat. "Daar wil ik naartoe, no matter what. In dit kasteel werk ik als jobstudente. Ik studeer Germaanse Talen: Nederlands en Engels. De eerste taal moet me toelaten mijn eigen land beter te begrijpen. De tweede taal moet me toelaten dat land te verlaten en naar de VS te trekken.

"Kijk, er is niks verkeerd met Beauraing. Ik ben hier geboren, hier opgegroeid en ik haal de bedevaarders er zo uit. Maar ik ben jong, ik heb grote dromen, en je kunt in Beauraing niet dromen van een groter leven, wat dat ook moge inhouden. Amerika staat nog altijd voor de American dream. Ik wil het daar maken. Is het niet als danseres, dan als lerares, als zakenvrouw, als whatever.

"Het leven heeft me geleerd mijn plan te trekken. Ik was elf jaar en mijn ouders scheidden. Plots woonde ik in twee steden, in twee huizen. Nu zijn dat samengestelde gezinnen geworden, heb ik halfzussen en ben ik daar best gelukkig mee.

"Maar wie lange tijd tussen twee plekken bengelt, leert te overleven en durft ook aan zichzelf te denken. Daarom: Amerika. Uiteindelijk moet je je leven zélf vormgeven. Ik keer Beauraing niet lafhartig de rug toe. Maar ik wil mezelf hier ook niet klein houden. Dus vouw ik nu lakens, om later weg te kunnen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234