Maandag 25/05/2020

'Hier is voetbal nog onschuldig'

Wat is het dat Oud-Heverlee Leuven plots tot hipste club van het land maakt? Op YouTube populairder dan de Rode Duivels, in supportersaantal forser gegroeid dan eender welke andere Belgische eersteklasser en in de rangschikking voorlopig derde. 'Op OHL doen ze nog normaal.'

Met hun handen op de rug staan Polle en Jan tussen de spijlen van het hek door naar de zijkant van het stadion te turen. Zeventigers in 2012. Mannen die Ford Genk hebben zien opengaan en sluiten. OHL-supporters van het eerste uur. En dat mag u gerust letterlijk nemen. Straks zwaaien de poorten van Den Dreef open en dan schuifelen de boezemvrienden naar hun favoriete plekje in kantine J. Ze zijn de eersten. Zoals altijd. En ze installeren zich op twee houten stoelen vlakbij de kachel aan 'het vierde raam van rechts' met zicht op het veld. Zoals altijd. Polle en Jan herinneren zich nog hoe de spelers van Stade Leuven in vierde klasse tegen een bal stampten voor hoop en al vierhonderd supporters. Vandaag (afgelopen woensdag, JBG) is het stadion met 9.500 plaatsen uitverkocht voor de derby tegen KV Mechelen.

Tijden veranderen. Maar aan de oevers van de Dijle toch net iets harder dan elders in België. Amper twee jaar heeft het OHL gekost om zijn gemiddelde toeschouwersaantal te verdrievoudigen en zijn abonnementen met de helft te doen stijgen. Geen topklasser doet beter. En ja, dat gaat gepaard met groeipijnen - probeer op een wedstrijddag maar eens een parkeerplaats te versieren in de buurt van het stadion -, maar het zorgt vooral voor een opstoot van voetbalitis in de stad en omstreken.

Gratis drankbonnetjes

OHL is hip en een avondje aan Den Dreef een verplicht nummer voor al wie zich een rechtgeaard Leuvenaar noemt. "Het gevoel van: 'Je moet er eens geweest zijn' leeft heel sterk", zegt de 22-jarige Bram, deels supporter, deels clubmedewerker. Hij wijst studenten die hun tickets via een promoactie hebben gekocht de weg naar een loket waar ze gratis drankbonnetjes kunnen afhalen. Bram is graag gezien vanavond. "Voor veel mensen is het voetbal niet de hoofdreden waarom ze naar hier afzakken. De sfeer is minstens even belangrijk. Daarom dat men de ploeg ook niet zo snel uitfluit als het eens wat minder loopt. Zich amuseren met een groep kameraden, dat staat voorop. Velen willen vooral eens gezien hebben waar iedereen in de stad voortdurend over praat."

OHL heeft momenteel dan ook grotendeels een 'evenementpubliek'. De helft van de fans die naar de match tegen Mechelen komen kijken, wist twee jaar geleden bij wijze van spreken niet eens de weg naar het stadion. Het zorgt voor een onbevangen, bijna kinderlijk enthousiasme op de tribunes. "We zijn erbij! Hoera!" Niks vuurpijlen, niks agressieve spandoeken. Wel kartonnen drankhouders gevuld met pinten en ludieke Halloweenfiguren als opsmuk voor de lage tribunes die tot vlak aan het veld grenzen. "Gemoedelijk, zo kun je de sfeer nog het best omschrijven", zegt Dirk Tock, voorzitter van de overkoepelende supportersvereniging. "We zijn gepassioneerde supporters - en best kritisch als het moet -, maar we kappen niet op onze eigen ploeg. Toestanden zoals bij Standard maak je op OHL niet mee. Het publiek aan Den Dreef is luidruchtig, maar braaf."

Wat je zegt. Hoewel het om een derby gaat, staan Mechelse en Leuvense supporters in bepaalde tribunes kriskras door elkaar. Officieel organiseert KV Mechelen een boycot vanwege de hoge prijzen die OHL hanteert voor bezoekende fans, maar her en der duiken toch mensen met rood-gele sjaals op. Geen Leuvenaar die ernaar kraait. "Het zijn ook maar mensen, hé. Mensen die weinig van voetbal kennen, dat wel", lacht de buurman van een Mechelenfan terwijl hij hem vriendschappelijk op de schouder tikt. We zien het tijdens Lokeren-AA Gent of Charleroi-Standard niet snel gebeuren. "Het ergste wat je hier kan overkomen, is een pint in je nek", zegt Tock. "En zelfs dat gebeurt zelden of nooit, want er staan zware boetes op."

Het maakt dat er in het stadion van OHL op veel plaatsen een sfeertje hangt dat je vandaag bijna uitsluitend nog aantreft in de lagere reeksen. Met bier op de tribunes, kinderen die op de ijzeren balustrades langs de zijlijn hangen en een kantine die rechtstreeks uitgeeft op het veld. "Prachtig, toch?", glundert supporter van het eerste uur Jan, terwijl hij op zijn stoel gaat zitten en tegelijk naar de verwarming en het veld wijst. "Perfect zicht op het voetbal en geen kou, wat moet een mens nog meer?"

Als er iets is wat OHL charmant maakt, dan wel kantine J en zijn stamgasten. Simpele houten stoeltjes, een beeldbuis waarop Teletekstpagina 504 flikkert en kachels die bijna even oud zijn als de voeten die eronder geschoven worden. Business seats voor het volk, zowat. 'Loges' gevuld met oudjes die hun favoriete club - voor sommigen is het Stade Leuven, voor anderen Zwarte Duivels Oud-Heverlee - bijzonder kritisch volgen.

De gelijkenis met Statler en Waldorf, het bejaarde duo uit The Muppet Show dat vanop een balkon de wereld gadeslaat, is nooit veraf. Zelfs wanneer OHL in de tweede helft 3-1 voor staat tegen KV Mechelen en de spionkop door de tribunes danst, is er bij Polle en Jan scepsis. "Geen goed voetbal, hoor. De verdediging heeft ons rechtgehouden vandaag. En de ref. Normaal hebben we die altijd tegen, maar vandaag mogen we niet klagen. Zouden we al een grote club aan het worden zijn, Polle?"

Ze lachen hartelijk en passen op die manier perfect bij de rest van het stadion: Den Dreef is één langgerekte glimlach wanneer de ref affluit. OHL staat derde en er wordt ge-Sweet Caroline-d (de hit van Neil Diamond die na elke goal van de thuisploeg door de speakers knalt en wordt meegebruld) dat het een lieve lust is. Kinderen, mama's, dochters, vaders en zonen. Het zingt en springt allemaal door elkaar.

"Je ziet hier inderdaad een uitgebreide mix", zegt supportersvoorzitter Tock. Hij heeft de spionkop in zes jaar tijd zien groeien van een veertigtal fans naar meer dan vijfhonderd. "Maar toch komen daar geen problemen van, want zelfs in die 'harde kern' zit van alles door elkaar." Een familiale spionkop dus, die niettemin naam maakt. De huizenhoge spandoeken die OHL in sommige thuismatchen voor het supportersvak achter het doel omhoog trekt, doen van zich spreken. Zowel tegen Anderlecht als tegen Club Brugge kwamen ze uitgebreid op televisie en dat werkt blijkbaar inspirerend voor andere eersteklassers. Zo liet ook Zulte Waregem in zijn nieuwe sfeertribune onlangs een systeem met katrollen installeren zodat daar grote doeken naar boven kunnen gehesen worden.

Reclamebureau

Ook op bestuurlijk niveau is OHL voor sommigen een lichtend voorbeeld. Want zelfs de nationale ploeg vond inspiratie in Leuven voor haar internetcampagne rond de 'Duiveluitdagingen'. Boondoggle, het reclamebureau achter die campagne, is op en top Leuvens en werkt al een tijdje succesvol samen met OHL. Zo lanceerde het voor de derby tegen Mechelen een humoristisch filmpje waarin aftredend burgemeester Louis Tobback alle studenten oproept om 's nachts voor één keer zo veel mogelijk lawaai te maken. De video werd meer bekeken op YouTube en vaker leuk bevonden op Facebook dan die van de Rode Duivels. Niet slecht voor een ploegje dat in 2010 nog in tweede speelde.

"Het toont aan dat hier in Leuven véél mogelijk is", zegt voorzitter Jan Callewaert. "Ik geloof echt dat we op termijn een stadion van 11.000 mensen kunnen vullen. Zoals AA Gent nu doet, dat moet hier ook kunnen. Veel mensen zijn tot nu toe enkel sympathisant van OHL en nog geen supporter, maar daar komt snel verandering in als je één keer écht aan Den Dreef bent geweest. Want kijk eens naar hoe de mensen zich hier amuseren. Hoe ze met de hele familie naar het stadion afzakken. En hoe dicht ze bij de spelers kunnen komen? Waar in België vind je dat nog?"

Hoewel Callewaert niet de eerste clubvoorzitter zou zijn die in het aanschijn van succes begint te zwijmelen, heeft hij in deze een punt. De band tussen publiek en spelers is in Leuven bijzonder innig. Niet in het minst dankzij trainer Ronny Van Geneugden, die geen interview laat voorbijgaan zonder zijn 'fantastisch publiek' te roemen. Ook op de persbabbel na de match tegen KV Mechelen legt hij die plaat op. "Zonder hen was het niet gelukt."

Van Geneugden kent zijn pappenheimers. En reken maar dat hij zijn spelers inpompt dat ze het publiek op een deftige manier moeten groeten na iedere match. Een ereronde is op OHL dan ook écht nog een ereronde. Met spelers die eerst de vips gaan bedanken met een voorzichtig applausje, maar eens bij de staantribunes met iedere fan op de eerste rij handjeklap gaan doen en daarbij vaak half over de omheining getrokken worden. Er wordt geknuffeld en gezoend. Gelachen en gejuicht. Logisch na een 3-1-zege, zegt u? "De spelers doen dat ook na een nederlaag", verzekert OHL-persverantwoordelijke Chris Vandenbroeck. "Alleen zijn de knuffels dan eerder als ondersteuning."

Dirk Tock, voorzitter van de supportersverenigingen, beaamt. "Er is in Leuven een heel hechte band tussen spelers en supporters. Dat is gegroeid uit het verleden. Enkele jaren geleden maakten we een rotjaar mee in tweede klasse en toen zijn de spelers en het publiek naar elkaar toe gegroeid. Ondertussen is die afstand opnieuw iets groter, maar ze blijven erg bereikbaar en komen na de match ook regelmatig nog een pint drinken."

De derde helft

Ah, de derde helft. Loopt het stadion bij sommige eersteklassers na het laatste fluitsignaal in een mum van tijd leeg, dan is het aan de verschillende bars van Den Dreef zelfs anderhalf uur na de match nog gezellig druk. Jong en minder jong drinkt, praat en lacht richting middernacht. "Het is hier altijd een plezante boel", zegt Lieselot, 24 en OHL-supporter sinds vorig seizoen. "Met een aantal vriendinnen kwam ik vorig jaar eens kijken om mijn lief een plezier te doen en sindsdien miste ik nog geen enkele thuismatch." Met dat lief is het ondertussen gedaan, grijnst ze. Maar OHL heeft de breuk overleefd. "Eén avondje aan Den Dreef en je bent verkocht. Ik heb zelfs mijn vader kunnen overtuigen. En dat is een 'dikke nek' van Anderlecht."

De man lacht schaapachtig en maant zijn dochter aan 'dat het goed is'. "Wat kan ik zeggen, meneer? Mijn hart klopt voor Anderlecht, maar daar is alles zo groots en kil. Het draait er om prestige en grandeur. Eén foute pass en iedereen hangt brullend aan de hekken. Hoe ouder ik word, hoe moeilijker ik het daar mee heb. Op OHL doen ze nog normaal. Hier is voetbal nog precies zoals ik het mij als kleine jongen herinner: onschuldig."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234