Zondag 29/11/2020

Standpunt

Het zijn niet alleen die stoute vakbonden die vinden dat er iets heel erg scheef zit bij De Lijn

Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur.

‘Prettig’ zal een staking nooit worden. Prettig zijn staat dan ook haaks op het concept van een staking. Maar het blijft wel een fundamenteel recht van een werknemer om problematische arbeidsvoorwaarden aan te klagen.

Zeker in de publieke dienstverlening, waar de alternatieven vaak niet voorhanden zijn, tref je met een staking evenwel veeleer de klant in plaats van de overheid als werkgever. Dat zou werknemersorganisaties beducht moeten maken om te snel naar dit ultieme syndicale wapen te grijpen.

Of de pittige vierdaagse staking bij De Lijn ongepast is, valt niet zomaar uit te maken. De vakbonden zijn er zelf verdeeld over. De christelijke bond ziet nog voldoende marge voor onderhandeling, de socialistische niet. Het maakt dat De Lijn toch op een minimale bezetting kan voortdraaien.

Bondgenootschappen

Dat hoeft niet per se een nederlaag te zijn voor de bonden. De actie blijft voldoende vervelend voor de werkgever, terwijl de klant toch enigszins gespaard blijft. Dat biedt juist kansen voor bondgenootschappen.

Begrip opwekken bij klanten van De Lijn over zorgen om de werking van het bedrijf kan namelijk niet zo moeilijk zijn. Nog onlangs bleek uit een enquête dat de tevredenheid van klanten over stiptheid en betrouwbaarheid de diepte in duikt. Terecht.

In de grotere steden en op de drukke verkeersassen, waar De Lijn het gros van haar cliënteel hoort te vinden, is onberekenbaarheid het woord dat de dienstverlening van de bussen en trams het beste omschrijft. Over het meer afgelegen landelijke gebied zwijgen we al helemaal.

Het zijn dus niet alleen die stoute vakbonden die vinden dat er iets heel erg scheef zit bij de Vlaamse openbaarvervoermaatschappij. De klanten vinden dat ook. Zij staken met de voeten. Mettertijd is de bus in Vlaanderen een vervoersmiddel geworden dat bijna uitsluitend nog gebruikt wordt door mensen die geen alternatief hebben.

Dat is een pijnlijk gemiste kans. In de Wetstraat weten ze het nog zo niet, maar in de Dorpsstraat ondervinden vele burgers dagelijks dat de mobiliteit toch maar beter wat anders georganiseerd kan worden. Het is dat of je neerleggen bij de voortdurende realiteit van files, verkeersslachtoffers en ongezonde lucht. Een klantvriendelijke, efficiënte vervoermaatschappij is daarbij uiteraard essentieel als alternatief voor de wagen. Dat alternatief biedt De Lijn niet (meer).

Dat is niet per se de schuld van De Lijn zelf. Het is wel de verantwoordelijkheid van de regering en haar gepolitiseerde raad van bestuur. Die zetbaasjes weten zichzelf goed te soigneren, terwijl de exploitatiebudgetten voor het vervoer wel afkalven. Dan krijg je wat je verdient: moegetergde klanten, moegetergde werknemers.

Nogmaals, je kunt erover discussiëren of een noodgreep van een vierdaagse staking meteen had gemoeten. Maar soms kan een schoktherapie heilzaam zijn om los te wrikken wat vast zit. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234