Woensdag 21/04/2021

Het zijn mannen die knuffelen op de Spelen

Er wordt wat afgeknuffeld en gefeliciteerd na de wedstrijden op de Olympische Spelen. Bij de mannen althans. De vrouwelijke atleten lijken minder enthousiast om de concurrente die hen net versloeg in de armen te vallen. Vanwaar het verschil?

Het lijkt alsof geen van hen afgezien heeft. De atleten op de Olympische Spelen zijn na de wedstrijd kwistig met knuffels, schouderklopjes en ander uiterlijk vertoon van genegenheid. Het is hun manier om de medaillewinnaars proficiat te wensen. Hun manier om hun collega-sporters te tonen dat zij beseffen waar ze door moesten om de wedstrijd te winnen ook. En een manier om aan de buitenwereld nog eens te benadrukken om wat voor speciale prestatie het hier wel gaat. Er zijn zoveel disciplines op de Spelen dat iedereen graag even de eigen identiteit en die van zijn collega's benadrukt.

Alleen, de vrouwelijke atleten lijken daar maar weinig last van te hebben. Zij lopen op het eerste zicht liever nog wat om elkaar heen, om daarna alleen en zonder omhelzing voor de winnares in de kleedkamers te verdwijnen. De huilende verliezer troosten, dat kan nog net. Uithuilen bij de coach, dat ook. Maar verder blijken de vrouwen maar weinig collegialiteit te tonen.

"Daar merkte ik in onze ploeg toch nog niets van", reageert Ives Serneels. Hij was jarenlang profvoetballer en is nu bondscoach van de Rode Duivelinnen. De man kan dus vergelijken hoe sportief mannen en vrouwen na een voetbalmatch met elkaar omgaan. "Het is de bedoeling dat onze vrouwen na de match de hand van de tegenstandsters schudden en hen proficiat wensen. Ik controleer niet of iedereen dat doet, maar ik geloof niet dat vrouwen na de wedstrijd anders reageren dan mannen."

Rivaliteit blijft

Sportpsycholoog Guido Verhaeren, die vooral teams begeleidt, herkent het asociale gedrag van de sportvrouwen wel. "Een ploeg vol mannen moet je coachen tijdens de training en tijdens de wedstrijd. Op dat moment komt de rivaliteit naar boven, maar achteraf, bij pot en pint, zetten ze die zo weer aan de kant. Een ploeg vol vrouwen moet je dag in, dag uit coachen. Dat klinkt misschien harder dan ik het bedoel, maar daar komt het wel op neer", aldus Verhaeren.

Dat merk je volgens hem al tijdens de training. Valt er daar een verkeerd woord, dan zindert dat bij de dames nog lang na. Hetzelfde geldt naar Verhaerens mening tijdens een wedstrijd. Waardoor vrouwen hun appreciatie voor de tegenstander dus moeilijker meteen erna kunnen uitdrukken. "Als ze dat toch doen, is het vaak oppervlakkig", meent Verhaeren. "Onderliggend blijft de rivaliteit nog altijd spelen."

Extra knop

Terwijl mannen gemiddeld competitiever zijn ingesteld dan vrouwen en je dus zou verwachten dat net zij hun tegenstanders de overwinning misgunnen. Al kan het wel eens precies die competitiviteit zijn die maakt dat mannen hun rivalen sneller een schoudersklopje toebedelen. "Het zit in de mannelijke natuur om de strijd met elkaar aan te gaan. Daarom vergeten ze de wedstrijd ook bijna meteen", denkt sociaal psycholoog Frank Van Overwalle (VUB).

Vrouwen moeten volgens die theorie een extra knop omdraaien voor ze in strijdmodus geraken."Mogelijk duurt het daarom ook langer voor ze na een wedstrijd het competitiegevoel kunnen uitschakelen. Dat weerhoudt hen ervan om mekaar te omhelzen of om elkaar te feliciteren", vermoedt Van Overwalle.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234