Donderdag 08/12/2022

'Het zijn altijd dezelfde idioten die het verknoeien'

Vol zelfvertrouwen trokken de Antwerp-supporters zaterdag naar de Bosuil. Eerste klasse was binnen handbereik, anderhalf uur later lag die droom aan diggelen. 'Waarom zitten we nu nog eens een jaar in de hel?'

Zaterdagavond, half zes. Tram 5 zit afgeladen vol met mannen en vrouwen uitgedost in rood-wit. Vrolijk kwebbelende RAFC Antwerp-supporters, op weg naar het Bosuilstadion in Deurne voor hun match van de eeuw tegen KAS Eupen.

"Ik ben voorzitter Patrick Decuyper eeuwig dankbaar", zegt vijftiger Nicole, met rood-witte trui en dito gelakte nagels. "Vorige week stond ik uren netjes in de rij aan te schuiven voor een ticket. Toen zetten ze plots de poort open en was alles voor mijn neus uitverkocht. Dus stuurde ik de voorzitter een verontwaardigde mail. Gisteren mailde hij terug met in bijlage mijn toegangsticket. 'Jij brengt ons geluk', schreef hij. Volgend jaar neem ik een abonnement. Al zal het dan wel duurder zijn, want straks gaan we winnen."

Nicoles gesprekspartner knikt. "Decuyper is een fantastische voorzitter", zegt hij. "Hij heeft den Antwerp weer op de rails gezet. Wat kan het mij schelen waar zijn miljoenen vandaan komen? Manchester City is groot gemaakt met de miljarden van een sjeik uit Abu Dhabi. Daar kraait toch ook geen haan naar?"

Halfzeven. Voor de hoofdingang van de Bosuil steekt een kale man een stuk karton omhoog. 'Ticket te koop gevraagd.' Zwaantjes met zwaailichten en sirenes zetten de straat af. Een zwarte politiebus en een bruine touringcar rijden het stadion binnen. "De spelers van Eupen", zegt een oudere supporter in een rood-witte anorak. "Ze hebben vertraging. Uitstekend, dan zijn hun benen tijdens de wedstrijd nog stram."

In het supportersvak aan de Executive Lounge omhelzen en zoenen Antwerpse BV's, lokale businessmen en drukdoende bestuurslui elkaar. Ze toasten met pils en cava. De promotie naar eerste is een formaliteit, wat die onnozelaars van WS Brussel ook mogen beweren. Heeft voorzitter Decuyper het niet vanmorgen in de Frut - Gazet van Antwerpen - nog zelf gezegd? "In geen honderd jaar krijgt WS Brussel die punten erbij."

Ook Julien, een keurige oude heer met een stropdas in rood-wit, is zeker van de overwinning én van de overstap naar de Jupiler League. "We verdienen dat", zegt hij. "De ploeg van 't Stad zit al veel te lang in tweede klasse." Hij is het niet eens met het spandoek 'Voetbalbond maffia' op de tribune aan de overkant. "Verschrikkelijk en hoogst ongepast vind ik dat. Gerechtigheid zal geschieden en de Geschillencommissie zal WS Brussel die extra punten weer afnemen. Zij zullen geen roet in het eten gooien."

In 1947 woonde Julien voor het eerst een match van Antwerp bij. "Sindsdien heb ik maar twee wedstrijden gemist. Na mijn brugpensioen begon ik hier op het secretariaat te werken. Ik regelde 'de vreemdelingen': ik zorgde voor hun huisvesting en papieren. Mijn vrouw werd twintig jaar geleden ziek. Al die tijd is ze hier niet meer geweest. Maar omdat vandaag zo'n speciale dag is, is ze er wel bij."

Kwart voor acht. Een supportersvak volgestouwd met 'gewone' Antwerp-supporters. Onder hen zitten de tweehonderd supporters van tegenpartij Eupen. Aan de overkant ontsteken leden van de Antwerp Casuals Crew hun binnengesmokkelde, verboden staven Bengaals vuur. Meteen klinkt een bezorgde stem door de luidsprekers. "We leven nog steeds in fase 3, het op een na hoogste terreuralarm. Gelieve uw Bengaals vuur onder aan de tribunes te komen aansteken." De hooligans gehoorzamen gedwee.

Vijf minuten voor de aftrap zingt een potige kerel 'You'll Never Walk Alone' mee. Na afloop strekt hij beide armen naar voren, stampt met de voeten, slaakt een oerschreeuw en gooit zijn plastic beker vol bier de menigte in.

Rust. De stand is nul-nul. Aan de achterkant van het stadion legen verontruste Antwerp-supporters hun strakgespannen blazen tegen muren en containers. "Nul-nul. Niets!", roept een jongen. "Het komt wel goed", sust zijn buurman.

Shame on you

Vijfenveertig minuten later is de wedstrijd gespeeld en is de stand nog steeds nul-nul. Even hangt er een dreigende stilte. Een jongen van een jaar of twaalf verbijt zijn tranen, zijn vader troost hem. Jean, een hippe veertiger met rood-witte sjaal, staart met lege blik in de verte. "WS Brussel heeft zijn wedstrijd gewonnen en is kampioen", zegt hij. "Als hun licentie niet in orde komt en ze mogen niet over, speelt Eupen in eerste. Wat een ramp. Ik ga naar huis." Uit duizenden kelen galmt: "Shame on you."

Aan de overkant stormen teleurgestelde supporters van de harde kern het plein op. Ze hebben het gemunt op de vertrekkende, joelende collega's van Eupen. Politieagenten en stewards vormen een kordon en het waterkanon koelt hen tijdelijk af. Een jongeman slaat het schouwspel gade. "Dit gaat er echt los over. Het zijn hier altijd dezelfde idioten die het helemaal verknoeien."

Kwart over elf. Aan de tramhalte Antwerp Stadion staat een in rood-wit geklede vrouw van halverwege de zestig luidop te wenen. Een twintiger probeert haar te troosten. "Denk eens aan waar we vorig jaar stonden? Dat mag je toch niet vergeten? We missen een paar stevige sjotters, maar het komt goed. Volgend jaar misschien." Ze knikt en snikt. "Waarom zitten we nu nog eens een jaar in de hel?"

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234