Zaterdag 19/10/2019

'Het zal allicht bij een droom blijven: Raúl of Fidel Castro interviewen'

Dagelijks verslaat hij de toestand van de wereld voor zijn lezers, en alsof dat niet volstaat, offerde Lode Delputte de voorbije negen maanden elke vrije dag op aan zijn eerste boek, het vandaag verschenen Cuba na Castro.

Door Brecht Decaestecker

Hoe bent u in

de media terechtgekomen?

"Na mijn Romaanse in Leuven heb ik twee jaar Europees Recht in Lissabon gestudeerd. Om daar wat brood op de plank te krijgen, ben ik aan de slag gegaan bij een Portugees tijdschrift. Aanvankelijk vertaalde ik Franse en Engelse artikels naar het Portugees. Wat later schreef ik zelf ook stukken. Dat tijdschrift heette Arte e Construção, in het Nederlands 'Kunst & Constructie'. Ik herinner me dat ik in het Portugees over Zweeds isolatiemateriaal moest schrijven (lacht). Na die studie en mijn legerdienst heb ik bij De Morgen gesolliciteerd, waar ik mocht beginnen als eindredacteur, ter vervanging van iemand die met zwangerschapsverlof was. Vijftien jaar later werk ik nog altijd op de krant."

Welke kranten en tijdschriften

werden er bij u thuis gelezen?

"De Standaard, Knack en De Bond. Als student in Leuven ben ik vertrouwd geworden met De Morgen."

Welke kranten en

tijdschriften leest u nu?

"Echt lezen? De Morgen, The Economist, Courrier International en El País. Als werkinstrument bekijk ik Le Monde, The Times, The Independent, The Financial Times, Le Figaro, de Volkskrant, NRC Handelsblad, Der Spiegel... Die titels beschouw ik eerder als bronnen van inspiratie. Het zijn prikkelmedia."

Wat was uw eerste

wapenfeit in de media?

"In 1997 heb ik in Colombia een verhaal over jonge stadsguerrilla's gemaakt. Ik moest soms schuilen achter muren en trappen, omdat het leger razzia's hield in de krottenwijken waar ik aan het werk was. Ik zat midden in een gewapende omgeving, met mensen die échte wapenfeiten begaan hadden."

Waar bent u het meest trots op?

"Vijf jaar later ging ik met parlementslid Lode Van Oost opnieuw naar Colombia. Hij was erin geslaagd een Belgische gijzelaar vrij te krijgen. We moesten die jongen terughalen bij de ELN-guerrilla in de jungle. Ik heb die laatste onderhandelingen meegemaakt. De operatie gebeurde in het grootste geheim. Niemand van mijn collega's bij De Morgen wist wat ik ging doen. Enkel toenmalig directeur Wim Coessens en hoofdredacteur Rudy Collier waren op de hoogte. Toen die jongen eenmaal vrij was, heb ik het verhaal van die laatste uren bij de guerrilla in de krant gebracht. Terug op de redactie, zei Wim Coessens: 'Laat mij jou in mijn armen nemen.' (lacht)"

Hoe omschrijft u zelf uw job?

"Ik schrijf voor De Morgen, bij voorkeur over die landen waarmee ik het meeste affiniteit heb: de Frans-Italiaans-Spaans-Portugees-Latijns-Amerikaanse wereld. Maar als buitenlandreporter moet je blik ook ruimer zijn. In geglobaliseerde tijden als deze hangt alles met alles samen: je kunt niet schrijven over de ontwikkelingen in Latijns-Amerika als je niet ook volgt wat zich pakweg in de VS, China, Rusland of Afrika afspeelt."

Wat is het leukste

aspect aan uw job?

"Het terreinwerk: arriveren in Bogotá of Havana, een notitieboekje bovenhalen, afspraken maken, mensen ontmoeten, naar ervaringen luisteren, die met elkaar vergelijken... Tot je merkt dat je het probleem begrijpt. Dan moet het op papier."

Wat is het eerste mediakanaal dat u 's morgens raadpleegt?

"France Inter. Een Franse nieuwszender die ik elke buitenlandredacteur kan aanraden."

Welk medium zou u mee

willen op een onbewoond eiland?

"Een transistorradio. Om de stem van de buitenwereld te horen. Ik heb vaak verhalen van gijzelaars gehoord die jarenlang gevangen werden gehouden en zich psychologisch recht hielden dankzij die stem. Bij Ingrid Betancourt was dat ook zo."

Weet u nog wanneer u voor het eerst op het internet gesurft hebt?

"Jazeker. Helemaal in het begin hadden we op De Morgen één computer met internetverbinding. Die stond op anderhalve meter van mijn bureau."

Wie bewondert u in de media?

"Ik vind de stukken van Jeannette Habel in Le Monde Diplomatique erg goed. Die van Jean-François Fogel ook, die blogt op elboomeran.com, een van mijn favoriete literaire blogs. Ik heb ook bewondering voor Yoani Sánchez, een blogster uit Cuba die vandaaruit kritische stukken over het regime schrijft. Daar is veel moed voor nodig."

Hebt u één ambitie die

u nog wilt realiseren?

"Tot voor kort was dat een boek schrijven. Ik heb er altijd van gedroomd ooit Fidel of nu Raúl Castro te interviewen, maar ik vrees dat ik mij erbij zal moeten neerleggen dat zoiets onmogelijk is."

Wat doet u in uw vrije tijd?

"Ik hou van talen studeren, met vrienden een glas drinken, lezend wandelen of naar muziek luisteren. Maar natuurlijk: in de journalistiek is het werk nooit af. Je moet altijd alert blijven."

Cuba na Castro. Eiland in omwenteling. Meulenhoff/Manteau, 297 p., 21 euro.

1968 geboren in Diksmuide.

1986 studeert Romaanse filologie

aan de KU Leuven.

1991 studeert Europees Recht in Lissabon.

1994 begint bij De Morgen als

eindredacteur.

1998 wordt buitenlandjournalist bij

De Morgen.

2003 behaalt Master Internationale

Politiek aan de ULB.

Niets zo leuk als arriveren in Bogotá of Havana, een notitieboekje bovenhalen en luisteren naar de verhalen van de mensen

n 'In geglobaliseerde tijden als deze kun je niet schrijven over Latijns-Amerika als je niet ook volgt wat zich pakweg in de VS, China, Rusland of Afrika afspeelt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234