Zondag 09/08/2020

Het Wonderlijke Wedervaren van MAUD VANHAUWAERT

Elke week ontmoet Maud in de achterbuurten van haar geest een vooraanstaande persoon.

Inzicht

Deze week resideerde ik in Watou, waar deze zomer weer het jaarlijkse kunstenfestival plaatsvindt. In een oude caravan schreef ik aan een nieuw boek. De caravan leek op een slakkenhuisje. Ik bewoog mij zalig sloom door de warme zomerdagen.

Op een nacht werd ik wakker door voetstappen. Ik loerde door mijn stoffige raampje en zag in de verte een vreemde gedaante. In zijn lichaam zaten grote gaten waar je dwars doorheen kon kijken. Nog vreemder was dat ik in die doorkijkjes taferelen zag die niet strookten met de omgeving. Zo zag ik plots een bolhoed en toen de gedaante even voor een boom bleef staan, donker in de nacht, zag ik die boom frisgroen, alsof het middag was.

Het leek op een figuur van René Magritte en het verwonderde mij niet (we duikelen immers alweer in een nieuwe aflevering van Het Wonderlijke Wedervaren) dat het de kunstenaar zelf was die daar in de nacht rondwaarde. Ik dacht aan het gedicht 'Rendez-Vous' van Hugo Claus, in Watou te lezen, met de regels 'Wij hebben nog dertig jaar te leven/ En daarna nog eeuwen', uit de bundel Een huis dat tussen nacht en morgen staat.

Ik nodigde René Magritte uit in mijn caravan en bood een biertje aan, maar hij bedankte met "doden staan droog". Ik vroeg hem wat hij in het rijk der levenden deed en hij vertelde dat de graszoden op zijn zerk waren losgewrikt doordat hij urenlang had liggen schuddebuiken van het lachen. Wat hij dan zo hilarisch had gevonden: "Die hele heisa rond Beaufort in Bredene, je weet wel, rond dat kunstwerk met die takken." In zijn oogwit zag ik een zeezicht en het was onduidelijk of hij de takkensprokkelaar belachelijk vond of het stadsbestuur, dat het werk had betaald.

Op mijn gemak voelde ik mij niet, met een levend lijk in mijn caravan, maar ik wilde van de gelegenheid wel profiteren om van de surrealistische meester te leren. "Stel", vroeg ik, "jij wordt de dag van vandaag uitgenodigd op een kunstenfestival. Wat maak je?"

Magritte stopte rustig zijn pijp, alsof hij inderdaad eeuwen de tijd had, en begon er dan stevig aan te lurken. "Hmm, ik zou niets maken, alleen maar weghalen.

Ik haal een schilderij weg en op die plaats schrijf ik: 'Ceci n'est pas une peinture'. Ik overschilder gedichten met: 'Ceci n'est pas un poème'. Het kost niets, en less is more, weet je wel." De rook van Renés pijp warrelde door de raampjes in zijn lichaam, waardoor hij steeds schimmiger leek.

"In Watou zou ik alle kunstwerken weghalen en in het midden van het marktplein plaats ik een gedenkteken: 'Ceci n'est pas un festival'. Misschien geef ik er zelfs een politieke kwinkslag aan, het is niet van mijn gewoonte, maar het werkt altijd.

'Ceci n'est plus un festival', schrijf ik dan met daaronder, ter verklaring, een lijstje met de afnemende subsidiebudgetten van de voorbije jaren. Mensen kunnen dan van heinde en verre komen kijken naar de indrukwekkende afwezigheid van het festival. Poëtisch toch?"

We lachten samen en het slakkenhuisje schuddebuikte mee. "En misschien plaats ik naast het gedenkteken een hotdogkraam. Ook dat werkt altijd."

Ergens tussen nacht en morgen namen we afscheid. Hij gaf mij zijn pijp ("Geef hem later maar aan Maarten", zei hij doodleuk, zijn humor zo droog als hijzelf), ik zwiepte het caravandeurtje open, en René wandelde weg. Net voor hij het hoekje omging, gaf hij mij nog een inzicht van een staalblauwe hemel, met veel, zoveel wolkjes aan de lucht.


Maud Vanhauwaert (Veurne, 1984) is een Vlaamse dichteres, die ook furore maakt met haar performances. Met haar gedicht 'Er komt een vrouw naar mij toe' won ze onlangs de Publieksprijs Herman de Coninckprijs. Haar meest recente bundel: Wij zijn evenwijdig (2015)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234