Zaterdag 30/05/2020

Ballonsport

Het WK ballonvaren: luchtlagen lezen en zandzakjes gooien

Evert Dehandschutter is niet op het WK in Oostenrijk aanwezig, zijn vriend en stadsgenoot David Spildooren wel. Beeld Thomas Sweertvaegher

Er hangt alweer een Belgische sportmedaille in de lucht, want dit weekend strijden twee landgenoten in Oostenrijk om de wereldtitel in het, jawel, ballonvaren. Wat houdt dat precies in? "Met 40 ballonnen richting één doel is het soms duwen om in een goede positie te raken."

"Wat er met competitievaren te verdienen valt? Niets. Eigenlijk is het gewoon een hele dure hobby", lacht David Spildooren (29) uit Sint-Niklaas, die net de oversteek naar Groß-Siegharts aan het maken is. Met de auto weliswaar, niet met de heteluchtballon waarmee hij vanaf zaterdag een week lang aan het 23ste World Hot Air Balloon Championship deelneemt. Ook streekgenoot Steven Vleugels, in 2015 nog vice-wereldkampioen in Qatar, is straks een van de 141 piloten in Oostenrijk.

Neen, in het ballonvaren wordt er over contracten met de Waalse of Vlaamse topsportfederatie geen woord gerept, enkel over de eer het luchtruim te mogen delen met de besten ter wereld. Logisch ook. Hoewel onze landgenoten best medaillehoop mogen koesteren – de twee behoren beide bij de Europese top –, denkt de gemiddelde persoon bij een heteluchtballon eerder aan een cadeaubon die leidt tot een glaasje cava met geweldig uitzicht.

Contactsport

Dat zijn ook het soort vluchten die Spildooren in het dagelijkse leven met zijn ballonfirma voorziet, maar voor een kleine groepje piloten – in België een tiental – mag het af en toe wat meer vonken geven in de lucht. Wie op Youtube de zoekterm 'hot air balloon competition' intypt, krijgt taferelen te zien met slankere luchtballonnen, rondvliegende zandzakjes en grote kruistekens die op de grond zijn aangebracht.

"Het is een echt precisiesport", zegt Evert De Handschutter (28), nog zo'n jonge competitievaarder uit Sint-Niklaas. Piloten krijgen voor het opstijgen een reeks opdrachten mee, waarbij ze een bepaalde 'marker' zo dicht mogelijk bij een bepaald doel moeten krijgen. Lees: een klein zakje zand naar een groot kruis slingeren. Wel of geen punten krijgen is dan vaak een kwestie van centimeters na een vlucht van enkele kilometers. "Perfect aanvaren is de kunst, maar met een goede worp kan iemand die 20 meter naast het doel passeert nog veel goed maken", aldus De Handschutter.

Een competitiebeeld. Ballons scheren laag over de grond om zo dicht mogelijk bij het kruis te komen, maar mogen de grond niet aanraken.Beeld Andreas Biedermann

Dat die 'perfecte' vaart geen evidentie is, heeft een simpele reden: met een ballon kan je niet sturen, enkel stijgen en dalen. "De weers- en windomstandigheden zijn afhankelijk van de hoogte waarop de ballon zich bevindt. Door die hoogte te kiezen, bepaal je dus de richting", vertelt Philippe De Cock, voorzitter van de Koninklijke Belgische Ballonvaart Federatie. "Vooral 's ochtends kunnen er door inversielagen, waar de temperatuur 20 graden kan schelen, grote verschillen optreden."

Vandaar dat de heteluchtballonnen ook niet de typische traanvorm krijgen, maar spitser en kleiner van volume zijn. Zo kunnen ze sneller duiken en klimmen, terwijl de piloot in de mand de luchtlagen probeert te lezen. Vroeger was dat via een stafkaart, nu via speciale software op een laptop. "En vaak zijn er dan nog eens drie extra personen die vanop de grond windmetingen uitvoeren om accurater te zijn", zegt De Handschutter.

Die vrij gesofisticeerde omkadering zorgt ervoor dat de verschillen enorm klein zijn. Het zijn niet alleen centimeters tussen de zandzakjes op het kruis, ook tussen de ballonnen in de lucht. "Als je met 30 à 40 ballonnen richting één doel vaart, is het soms echt duwen om in een goede positie te raken", weet David Spildooren dat het er in de lucht door ballon-tegen-balloncontacten best ruw aan toe kan gaan. Al blijft het drama, in tegenstelling tot een niet nader genoemde contactsport, meestal uit. "Het moet natuurlijk veilig blijven, wie risicovol gedrag vertoont, wordt bestraft."

Gebeurt amper, dat laatste. In zo'n klein wereldje zijn er meer vrienden dan vijanden, en is de ambitie eerder bescheiden. "Top 30 zou mooi zijn", blijft ook Spildooren, huidig Belgisch kampioen, met de voeten op de grond. "Al mik je natuurlijk altijd hoger." Of lager, hangt een beetje af van de weersomstandigheden.

Evert De Handschutter in actie. Beeld Thomas Sweertvaegher
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234