Woensdag 29/01/2020

Het wauw-gevoel van een aanraking

Dit weekend wordt de Grote Prijs van het Internationaal Straattheaterfestival (ISTF) bekendgemaakt. In de Gentse straten en op de pleinen strijden de kandidaten ondertussen om de eer en de gunst van het publiek, want dat beslist over Publieksprijs. De Morgen maakte een wandeling langs enkele kanshebbers.

Gent

Van onze medewerkers

Jan De Smet en Liv Laveyne

De negende editie van het Internationaal Straattheaterfestival mag zich terecht theater in openlucht noemen. Er wordt op heel onconventionele locaties gespeeld: van de Gentse haven, via de wijk Brugse Poort (zie pag 18) en de Acec-gebouwen tot de parking van Dampoort-Station en het voetbalterrein van de Koninklijke Fusieclub Olympia Gent. Binnen het algemene aanbod aan straattheatervoorstellingen werden acht producties geselecteerd voor de Grote Prijs Internationaal Straattheaterfestival. Die bestaat al sinds 1992, maar in tegenstelling tot andere jaren opteerde organisator Fabien Audooren om meer Belgische groepen - vijf van de acht - aan bod te laten komen. Er vallen drie prijzen te verdelen. De Grote Prijs ISTF van 5.000 euro wordt toegekend door een professionele jury. Voor de Publieksprijs van 2.500 euro kan iedereen die wil een formuliertje invullen. Wie het beste de volgorde van de winnaars kan raden, maakt kans op 250 euro.

Zwijg en jongleer! van D'Irque mocht van schepen van Feestelijkheden Daniël Termont de wedstrijd inspelen. D'Irque is een woordspelletje van de naam Dirk van Boxelaere en 'cirque', wat vooral lekker bekt in het buitenland, waar hij vaker optreedt dan bij ons. Hoewel hij als straatartiest pur sang met eenwielers en fakkeltjes debuteerde, is circus helemaal zijn ding geworden. En nu brengt hij een geslaagde mix van clownerie, acrobatie en jongleerkunst. Een act die hij flink lardeert met Antwerpse welbespraaktheid. De interactie met het publiek maakt essentieel deel uit van de voorstelling. Al vraag je een menigte Gentenaars beter niet naar een beschaafd alternatief voor "kop dicht", want je wordt op je wenken bediend met een klinkend "ewd eu moale". Klap op de vuurpijl is als de artiest vier vrijwilligers zo gek krijgt dat ze zich tot een salontafeltje laten plooien. Een standje dat kennelijk tot de verbeelding spreekt van vele mama's en papa's. D'Irques Chippendale-parodie lijkt alvast minder belastend voor de rug om thuis uit te proberen. D'Irque speelt met een vette knipoog naar zichzelf en zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Er is ambiance zat onder de zowat 1.500 toeschouwers. Klein en groot, iedereen taalt naar meer. Maar dan zonder de indringende pisgeur die op het Braunplein - na een week feesten - van overal komt aanwaaien.

Nochtans, Gent en romantiek zijn twee handen op één buik en dat hebben ook de twee Belgen van compagnie Baladeu'x begrepen. Op een bankje in de schaduw van het Belfort spelen zij het spel der jong geliefden: waar elke aanraking een 'wauw'-gevoel is, waar gekibbeld en weer goedgemaakt wordt, plannen worden gemaakt voor een toekomst die nog te ver weg is en beloftes beëdigd die ze nooit zullen houden. Baladeu'x brengt met Bal à balles... musette een pas de deux met jongleerballen en accordeonmuziek. Een charmante oubollige act die door de combinatie met dans een eigenzinnig tintje krijgt. Terwijl de ballen ritmisch stuiteren, buitelen les amants débutants over elkaar als dartele veulens, strelen als onervaren minnaars. Ook het spel met het publiek blijft niet uit: drie toeschouwers worden getest op hun ritmegevoel wanneer ze met muziekinstrumenten de maat moeten aangeven. Hoewel doorgaans bij straattheater de interactie met het publiek een noodzakelijkheid is, doorbreekt het hier echter wel het sfeervolle en intieme karakter van de act.

Het Antwerpse trio Aksident haalde enkele jaren geleden drie Russische geleerden naar België om op het westerse publiek hun liefdesexperimenten uit te voeren. Geen angst: ze zijn 'theoretik not praktik'. In We No Spy brengt Aksident verbale humor met een staccato van Russisch-Vlaamse klanken. Ze komen aangereden op hun fietsjes vanuit het verre Wladivostok met als bagage een fles wodka, een 'appel'-computer, een dynamo-Kiev en elektriciteitsdraden. "Love is like electricity", beweren ze. En dat zal alvast één toeschouwster als proefkonijn geweten hebben wanneer ze haar een 'Love me tender'-serenade op zijn Wladivostoks brengen. Aksident brengt een wat clichématige straatact die in zijn communicatie met het publiek echter onmiddellijk en ongedwongen goed zit.

Sinds de beruchte Coca-Cola-reclame zijn de Tambours du Bronx, Mayumana's en Stomp-klonen niet meer te tellen. Wordt de accordeon 'de piano van de arme' genoemd, dan was het olievat dat ooit voor het slagwerk. Het is dan ook leuk als je het spektakel opnieuw in zijn oorspronkelijke setting te zien krijgt: op straat, gratis en voor iedereen ambiance! Het Canadese B.A.M. probeert dat met The Blue Barrel Show of zoals bij nader inzien blijkt een blauwe-vaten-sketch in een primitief oermenstaaltje. De show begint bijdehand met een kennismaking met Canada: ze strippen hun shirts af en we krijgen de Canadese wintermode (met borsthaar) en zomermode (zonder haar) voorgesteld. Daarna krijgen de sketches echter een steeds hoger testosterongehalte, waarin respectievelijk de viking, de stierenvechter, de cowboy en de soldaat hun gang mogen gaan. B.A.M. bezit noch de verfijnde visuele humor noch de technische virtuositeit om echt te beklijven, maar aan de groepsnaam te horen, is dat misschien niet eens de bedoeling.

Helemaal anders is de ambulante act Khalid & co van eenmanscircus Masala. Gentenaar Sven Roelants berijdt een struisdraak op spinnenpoten en zet de hele Veldstraat in rep en roer. Het is iedereen toegestaan de knuffelmutant te aaien. Kindertjes zijn stout benauwd, argeloze dames slaken gilletjes en honden blaffen zich schor tegen de bizarre steltloper. Het sprookjesbeest heeft doorgeleerd aan de hogere rijschool en schudt bewegingen uit de voortgezette dressuur als keertwending en appuyeren uit zijn poten. Ondertussen maakt het E.T.-geluidjes en jongleert het met een toverbal. Een Amerikaanse toerist vat het mooi samen: "He's so cute."

Cirque Masala met Sierk Mobiel, vandaag om 15 en 17 uur bij St.-Jacobs, Gent. Het straatheaterfestival loopt nog tot morgen. Het volledige programma vindt u op: www.istf.be. De winnaar van de ISTF-prijs wordt bekendgemaakt maandag om 16 uur aan Sint-Jacobs.

Straatacts variëren van schattige struisvogel tot romantisch liefdesspel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234