Zondag 13/06/2021

'Het was altijd Eendracht en ik'

Hij wist niet wat hij hoorde laatst: een fusie tussen Sporting Lokeren en Eendracht Aalst, zijn Aalst. Luckas Vander Taelen, in een vorig leven podiumanarchist, en door sommigen gevierd en door anderen uitgespuwd tv-reporter, zetelt vandaag voor de groene fractie in Brussel, hoofdstad van het grote Europa. Maar zijn wortels liggen een dertigtal kilometer verder naar het westen, in het kleine Aalst. Ook zijn grootste passie ligt in Vander Taelens geboortestad: de voetbalclub van zijn grootvader Achilles Gheys. En net die club stond vorige week op het punt opgedoekt te worden, schaamteloos geofferd te worden op het altaar van de commercie. Natuurlijk wilde Vander Taelen ons te woord staan woensdag. Ook hij wilde zijn stem laten horen in dit debat. De fusie moest tot elke prijs vermeden worden. Amper enkele uren later was het zover. Woensdagavond werd ze afgeblazen. 'Je weet niet hoe gelukkig ik ben', liet Vander Taelen gisteren weten.

Brussel

Eigen berichtgeving

Kurt Boes

Och man, ik ben zo blij", klinkt Vander Taelen oprecht. "Wat er nu moet gebeuren, is niet meteen duidelijk. Maar de fusie gaat niet door. En daar kan de rechtgeaarde supporter alleen maar blij mee zijn."

Eergisteren zat de club een eerste keer met het stadsbestuur rond de tafel. "Voor een verkennend gesprek", stelde Eendracht-voorzitter Gilbert De Jonge. "Volgende woensdag komt er een speciale gemeenteraad bij elkaar die zich over ons dossier zal buigen."

Met die manier van werken heeft Luckas Vander Taelen het zeer moeilijk. "Ik vind dat de stad niet kan en mag opdraaien voor de fouten van het management van Eendracht. Nu goed een jaar geleden heeft de stad geld opgehoest voor het basketbal en daar had ik al mijn bedenkingen bij. Je kunt niet zomaar met publiek geld putten blijven dichten zonder de vraag te stellen vanwaar die komen. Ik heb er serieus mijn bedenkingen bij. De stad en de club moeten rond te tafel gaan zitten en een meerjarenplan opstellen waarin duidelijk gestipuleerd staat wat er allemaal mogelijk is de volgende jaren. Blijkbaar zijn er de voorbije jaren een aantal fouten begaan."

En daarvoor ligt de eindverantwoordelijkheid bij manager Patrick Orlans en voorzitter De Jonge. Aalsterse supportersverenigingen eisen dan ook de kop van beide heren. "Ik beweer niet dat ik niet achter die eis sta", klinkt Vander Taelen diplomatisch, "maar voor je die eis stelt, moet je toch eerst analyseren waar het allemaal precies fout is gelopen. Ik heb veel sympathie voor Orlans, maar blijkbaar is hij toch geen goed manager. Er zijn een aantal flaters begaan die objectief onderzoek verdienen. Maar je mag nu vooral niet te emotioneel reageren. Je ziet dat al te vaak in het voetbal: de ploeg draait niet dus smijten we maar de trainer aan de deur."

'Emotioneel', het woord is gevallen. Als Vander Taelen het over Eendracht Aalst heeft is emotie nooit ver weg. Nu kan hij er wel behoorlijk droog en ontspannen - rustig onderuit gezakt, voeten op de poef in zijn kantoor acht hoog in het Altiero Spinelli-gebouw van de Europees Parlement - over praten. Soms richt hij zich op om zijn woorden kracht bij te zetten, maar voor de echte emotie moeten we verder terug in de tijd. Eind jaren '60 is het allemaal begonnen: de grote liefde voor Aalst.

"Ik ben voor het eerst naar Eendracht beginnen te kijken toen ik elf jaar was, en dat tot mijn vijftiende of zestiende. Misschien niet zo'n lange periode, maar wel heel intens. Vijf jaar die wel hun sporen hebben nagelaten, vijf jaren die er voor gezorgd hebben dat ik tot op vandaag nog steeds die emotionele betrokkenheid voel. Ze voetbalden toen nog in derde klasse en ze speelden echt slecht. Pas toen ik 17 was, zijn ze een eerste keer kampioen geworden en zijn ze naar tweede gegaan.

"Maar al die jaren ben ik dus naar een ploeg gaan kijken, die in derde speelde, tegen ploegen als Bergen, Vigor Hamme, Kortrijk Sport... Ik kan ze nog allemaal opnoemen. Ik ken zelfs nog uitslagen uit het hoofd. Eendracht-Kortrijk Sport: 6-0. Dat was natuurlijk een ongelooflijke uitslag. Maar ik heb daar als kleine jongen zeer mooie momenten meegemaakt. Soms ging ik alleen, soms met vrienden. Maar nooit maakte ik deel uit van de grote groep, die daar stond. Het was altijd Eendracht en ik." (lacht)

Sindsdien keerde Vander Taelen nog maar twee keer terug. Een keer ging hij filmen voor VTM, vorig jaar werd hij bij de wedstrijd tegen Lierse uitgenodigd door Patrick Orlans.

"Maar er gaat geen wedstrijd voorbij, of ik ken de uitslag. Overal waar ik ben, probeer ik te weten te komen wat Aalst gedaan heeft. Een paar jaar geleden was ik in Afrika en ik heb toen zelfs een kortegolfradio meegenomen. En als ik dan hoor dat Aalst verloren heeft, heb ik toch altijd iets van 'shit'. Nu nog steeds. Al heb ik absoluut zeer weinig banden met Aalst.

"Ik woon er al jaren niet meer. Mijn moeder ga ik nog wel eens opzoeken. Maar voor de rest kom ik er zelden of nooit. Ik ben geen Aalstenaar meer. Ik heb jaren een haat-liefdeverhouding gehad met die stad. Ze is te klein voor mij, maar alles is er zo authentiek: het carnaval, ongelooflijk anarchistisch. Het is ook in Aalst dat we in de punkperiode met Lavvi Ebbel (hypernervueze funk-rockband in het begin van de jaren '80 met 'Victoria' als grote radiohit, KB) ben begonnen. In die groep zat onbewust veel van dat zelf relativeren dat zo eigen is aan Aalstenaars."

En daarom ook stuitte de idee van een fusie met Lokeren de vele supporters, Vander Taelen incluis, zo tegen de borst. Een Aalstenaar wil naar het voetbal in zijn stad. En dat hoeft niet per se in hoogste klasse te zijn. "Een aantal jaren geleden was Eendracht weer niet denderend bezig", herinnert Vander Taelen zich, "en ik zei tegen een vriend van mij: 'Manneke, als dat hier zo doorgaat, dan gaan jullie zakken naar tweede.' Die gast antwoordde: 'En dan, dan worden we eindelijk weer kampioen.' Ik besefte toen dat voor hem het plezier om naar Eendracht te kunnen gaan, veel groter was dan sportief succes. En dat is geweldig belangrijk.

"Orlans heeft bijna iets kapot gemaakt. En dat neem ik de man zeer kwalijk, hoewel ik hem ook zeer apprecieer. Zijn idee met die fusie met Lokeren is gewoon ingegeven door geld. Niets anders. Als hij nu letterlijk zegt: 'De beslissing ligt bij Lambrecht van Lokeren.' Waar zijn we dan mee bezig? Die fusie is een totaal artificieel idee dat enkel ingegeven is door commercie. Ze hebben geld geïnvesteerd, steeds meer geld geïnvesteerd en nu is er een schuldenberg van 120 miljoen frank en dan verkoop je de boel maar. Schandalig.

"Het cynische is dat heel dat succesverhaal van Aalst van de afgelopen jaren waarvan Orlans altijd beweerde dat hij iets aan het opbouwen was, op los zand gebouwd was. Al die managers, wie zijn dat eigenlijk? Het is gemakkelijk om je zelf manager te noemen, maar dat wil niet zeggen dat je daarom ook een goede bestuurder bent. Er wordt een krankzinnig diepe, financiële put gecreëerd. Ik vraag mij dan af of daar dan absoluut geen controle op is. Wat is dan de rol van een raad van bestuur? Op een gegeven moment staat hij dan met zijn rug tegen de muur en het enige wat hij kan verzinnen is: 'Ik verkoop de ploeg.' Dan zeg ik nee, nee en nog eens nee. Als je ploeg niet genoeg middelen heeft om in eerste te blijven, laat ze dan naar tweede gaan, desnoods naar derde... Maar als je je identiteit moet verliezen om nog aan voetbal te kunnen zien in je stad, dan vind ik die prijs te hoog. Je supporters in bussen duwen om een thuiswedstrijd te zien, dat is belachelijk. Als ik naar Lokeren wil, moet ik eerst op een kaart kijken. Ik weet niet eens waar Lokeren ligt. Gelukkig is de fusie gekelderd."

Vander Taelen beseft wel dat er door de mondialisering van de sport almaar meer geld nodig is om mee te kunnen, maar hij stelt zich de vraag of iedereen wel mee moet. "Dit is toch Amerika niet. Je weet toch dat bijvoorbeeld de LA Lakers helemaal niet uit Los Angeles afkomstig zijn. Oorspronkelijke kwamen ze uit Minneapolis, maar een of andere rijkaard heeft de ploeg gekocht en plots moesten de supporters 3.000 km reizen om hun ploeg te zien.

"Ik snap wel dat Anderlecht en Club Brugge willen meedoen aan de Champions League en daar ook de nodige budgetten voor uittrekken. Ik vind dat zelfs belangrijk: ze hebben een voorbeeldfunctie, hun deelname is positief voor het imago van het Belgische voetbal. Maar ik denk dat de 'kleintjes' op een bepaald moment moeten kunnen en durven zeggen dat ze het zullen doen met de middelen die ze hebben.

"Het hele land stond terecht in rep en roer toen Renault Vilvoorde werd gedelokaliseerd. Je kan zelfs stellen dat Renault daar een misdaad begaan heeft. Het nam iets fundamenteel weg uit het leven van die mensen, uit de structuur van een bevolkingsgroep. Orlans' fusie is vergelijkbaar, is zelfs nog erger. Vergelijk het met het carnaval. Stel dat ze dat volgend jaar in Lokeren zouden organiseren, omdat ze daar een groter plein hebben, of een grotere parking, zodat iedereen zijn wagen kwijt kan. Vergeet het. Een voetbalploeg heeft ook een sociale functie binnen de stad.

"Het enige wat Orlans wil, is een topploeg waardoor hij nog meer geld kan produceren. Ik heb er echt geen probleem dat Aalst over enkele jaren in eerste speelt en dat daarboven nog een soort eredivisie actief is met vijf Belgische ploegen die daar de middelen voor hebben. Maar de beslissing daarover mag niet genomen worden door een aantal malafide managers over wie we niet de minste controle hebben. Uiteindelijk kunnen we enkel nog maar naar het voetbal kijken door Bill Gates te betalen.

"Het belangrijkste is dat we opnieuw tot gezonde ploegen komen met een gezond bestuur dat precies kan inschatten wat de mogelijkheden zijn. Je kunt immers niet verder springen dan je stok lang is. Anders kom je zoals Orlans plots tot de vaststelling: 'Oh shit, we moeten de ploeg verkopen.' Allez jong."

'Straks kunnen we enkel nog maar naar het voetbal kijken door Bill Gates te betalen'

Over manager Patrick Orlans: 'Een goede manager is nog altijd geen goede bestuurder'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234