Donderdag 13/05/2021

'Het Walt Disney-gehalte zal heel hoog zijn'

An Pierlé leeft momenteel onder hoogspanning. Haar debuut Mud Stories wordt vier jaar na de release met goud omrand en haar tweede cd Helium Stories zorgt voor de nodige opwinding in Frankrijk en heeft zelfs in Groot-Brittannië de deur geopend. Zondag brengt ze in het kader van Les Nuits Botanique samen met het Mons Orchestra en Choraline, het meisjeskoor van de Muntschouwburg, een eenmalig en uniek project. Hoog tijd voor een gesprek.

Brussel

Van onze medewerker

Christophe Verbiest

Elk jaar heeft Les Nuits Botanique een bijzonder project in petto. Zo heeft Arno nog met een fanfare opgetreden en Venus met een orkest. Dit jaar is An Pierlé de gelukkige. Ze werkte vorig jaar al samen met het Mons Orchestra, wat resulteerde in Live Jet Set with Orchestra, een mini-cd die eind 2002 jaar verscheen. Nu komt er dus ook Choraline bij, het vijftig meisjes sterke koor van de Muntschouwburg. Een gesprek met Pierlé én haar muzikale en levenspartner Koen Gisen. Als Pierlé 'wij' zegt, is dat dus geen pluralis modestiae - laat staan een pluralis majestatis - maar gewoon 'Koen en ik'.

Wat mogen we verwachten?

An Pierlé: "We spelen een handvol songs die op Jet Set staan, maar bijvoorbeeld ook 'Anytime You Leave', een nummer dat alleen maar als b-kantje is verschenen en a capella wordt gezongen door drie meisjes. Ideaal dus om het door het hele koor te laten zingen. Dat is wel tof, want het is echt een 'stoutemeisjesliedje'. Het heeft een hoog Cria Cuervos-gehalte. Choraline is geen rockkoor en maar goed ook: dat wilden we niet."

Koen Gisen: "En het is zeker geen Scala."

Pierlé: (berispend) "Allez, Koen. (weer tegen ons) Scala mag van mij best bestaan, ik vind het alleen niet zo tof. Soit, onze benadering is heel anders. Scala is een heel koor dat samen een cover van een liedje zingt. Wij hebben echt arrangementen geschreven en gebruiken het koor als een klassiek koor. Het Walt Disney-gehalte zal wel heel hoog zijn - zeker tijdens nummer als 'Here in the Woods'. Maar ik heb het wel over de oude Walt Disney, hé: Sneeuwwitje en Bambi."

Dus een beetje: préparez vos mouchoirs.

Pierlé: "Ja, daar valt iets voor te zeggen. (lacht) We brengen zeker 'As Sudden Tears Fall', 'Sing Song Sally' en 'Sorry'. We willen ook een aantal nieuwe nummers proberen. Want we zijn toch al langzaam aan het denken aan de volgende cd. Maar ik ga niet alles verklappen."

Zal wat u zondag doet een invloed hebben op die komende cd?

Pierlé: "Dat weet ik nog niet. Jet Set was een logische én toffe stap. Maar ik denk niet dat we de volgende plaat met koor en orkest zullen opnemen. Ik vind dat je altijd moet zoeken naar wat een nummer nodig heeft. Dat neemt niet weg dat het zondag een leerrijke en boeiende oefening zal zijn. Eigenlijk is het een grote luxe dat we dit zomaar mogen proberen."

Hoe zult u het orkest gebruiken: klassiek of op een meer poppy manier?

Pierlé: "Beide. Voor sommige nummers hebben we de arrangeur vrij spel gegeven, waardoor je zo'n imposante intro krijgt. Dat is wel grappig. Maar bij andere nummers, 'Helium Sunset' bijvoorbeeld, moeten we opletten dat het niet té veel rock wordt."

Wiens idee was het om dit project op te zetten?

Pierlé: "Het plan om het koor erbij te nemen, komt van Paul-Henri (Wauters, programmeur van de Botanique, ChrV). Het idee werd een tijdje geleden gelanceerd, maar we hebben niet meteen ja gezegd. Tijdens de vorige editie van Les Nuits Botanique hadden we er gewoon geen tijd voor. Maar het feit dat het een jongerenkoor is - nu ja: vijftig knappe meisjes - maakte het aanbod nog interessanter. Ze zullen wel een knop moeten omdraaien in hun hoofd. Want je mag niet vergeten dat ze gewend zijn om pakweg Purcell te zingen. Wij zullen ze laten gillen, neuriën, percussieve geluiden maken of alleen maar ademen. Kortom, ze hebben een heel diverse opdracht."

Is het niet zonde van de moeite dat het bij één optreden blijft?

Pierlé: "Tja, dat weet je op voorhand. (lachend) Tenzij de een of andere bank een smak geld op tafel legt om een aantal concerten te financieren, is het onbetaalbaar: er werken zo'n tachtig mensen aan mee. Dat is net iets te veel om op tournee te gaan langs de culture centra."

Scala doet het wel, hoor.

Pierlé: "Haha, dat is waar. Maar even serieus: wij hebben al zo intensief getoerd dat het welletjes is geweest. Toch in België, want we hebben werk genoeg in het buitenland."

Laten we het dan eens over het buitenland hebben. Aan goede recensies in bijvoorbeeld de Franse en zelfs de Britse pers geen gebrek.

Pierlé: (vol enthousiasme) "Leuk, hé. Zeker in Frankrijk begint het goed te lopen: eind september beginnen we daar aan een tournee langs de interessante zalen, ondersteund door Les Inrockuptibles (hét toonaangevende muziektijdschrift van Frankrijk, ChrV). Dat is een gigantische promotiemachine. Alleen al het formaat van de posters! De platenverkoop is nog redelijk bescheiden, een paar duizend exemplaren, maar de cd is er ook nog maar pas uit. Je mag trouwens niet vergeten dat ik er een totaal nieuwe artiest ben: mijn eerste plaat is er niet verschenen. Daarna beginnen we aan Groot-Brittannië. Ik kijk er echt naar uit, want ik kan je met zekerheid vertellen: een viersterrenrecensie in Q blijft écht niet onopgemerkt."

Gisen: "Dat vond ik zelf ook heel bijzonder, ik lees het blad al van mijn zestiende."

Pierlé: "Aan de reacties merken we dat het blad ook internationaal veel gelezen wordt. Een Britse release heeft bovendien een grotere impact dan een release in eender welk ander land: plots is iedereen geïnteresseerd, van Zweden tot Australië. Oké, die releases zijn niet altijd even grootschalig, maar het is toch wel even kicken, hoor."

Gisen: "Het grappige is dat elke journalist andere raakpunten aanstipt. Er komen nu ook invloeden boven die kloppen maar die in België nooit zijn opgemerkt: Roxy Music bijvoorbeeld. Tja, in België zitten we nog altijd een beetje met de erfenis van de eerste plaat, waarvan iedereen zei: 'Amai, dat is Tori Amos'."

Time Out heeft zelfs Sparklehorse ontdekt.

Gisen: "De sfeer van die muziek spreekt ons wel aan. In Frankrijk hebben we een gesprek gehad met Barclay (een groot label, ChrV) - we zijn niet op het aanbod ingegaan - en dat wilde ons koppelen aan Ian Caple, bekend van Tindersticks. De andere optie was in het Frans zingen en de nieuwe Axelle Red worden."

Pierlé: (gespeeld ernstig) "Ik ben blónd."

Maar al die buitenlandse verplichtingen vertragen wel de derde cd.

Pierlé: "Mm, niet noodzakelijk. Zo zijn we niet van plan om ons dood te toeren in Engeland, want als je daar wilt doorbreken zonder dat je een wereldhit hebt - en laten we wel wezen: die hebben we niet - dan moet je er een jaar in kelders spelen. Ik geloof dat het ons nog zou lukken ook, al gaan we het niet proefondervindelijk onderzoeken. Maar omdat de reacties in Frankrijk zo goed zijn, mogen we die kans niet laten liggen, vind ik.

"En we zitten vol ideeën voor de nieuwe plaat, hoor. In november brengen we in de Vooruit drie dagen Gis & Pierlexa, een zijproject waarin we de meest uiteenlopende dingen kunnen uitproberen. Noem het onze speeltuin. Tegen dan zouden we zo'n dertien nieuwe songs moeten hebben. Pin ons niet vast op een datum, maar ik vermoed dat de volgende cd tegen de herfst van 2004 in de winkel zal liggen. Dat is toch maar tweeënhalf jaar na de vorige. Tussen Mud Stories en Helium Sunset lag een even lange periode.Van een beetje wachten zal niemand sterven."

Gisen: "Wij zijn wat in Frankrijk autoprod heet: we doen alles zoveel mogelijk zelf. Dat is tof en je kunt evengoed een plaat thuis opnemen als in een dure studio, hoewel dat wat trager gaat."

In België zit u bij multinational Warner, maar in het buitenland moet u de cd land per land in licentie geven aan een plaatselijke firma. Is het succes in bijvoorbeeld Frankrijk niet meteen ook een lange neus aan Warner?

Pierlé: "Niet aan Warner België, want hier hebben ze ongelooflijk hard gewerkt. Alleen heeft de Belgische afdeling van Warner niet de macht om de Franse of de Britse collega's te verplichten de cd uit te brengen. Maar ik denk dat ze binnenkort een mapje met alle lovende artikels naar de verschillende buitenlandse filialen zullen sturen, kwestie van hen te laten voelen wat ze missen."

An Pierlé, het Mons Orchestra en Choraline op zondag 21 september in het Koninklijk Circus, Onderrichtsstraat 81, Brussel. Kaartjes: 17/19,50 euro. Info: 02/218.20.15. Miam Monster Miam speelt in het voorprogramma. Nadien treedt Elbow op.

'Een viersterrenrecensie in 'Q' blijft echt niet onopgemerkt'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234