Maandag 12/04/2021

Het walhalla van het wielrennen

Met de klassieker van de vallende bladeren valt deze namiddag ook het doek over het ProTourseizoen. De Ronde van Lombardije sluit naar jaarlijkse traditie de rij topwedstrijden af. Voor de honderdste keer nu al en voor de zoveelste keer ook gaat de rit langs het walhalla van het wielrennen, de Madonna del Ghisallo.

Door Tony Landuyt

COMO l RCS, organisator van de tocht door Lombardije, en de UCI leven niet op de beste voet met elkaar. De koude oorlog over de ProTour duurt voort.

Wereldkampioen en laatste winnaar Paolo Bettini showt tussen Mendrisio en Como zijn regenboogtrui. Alejandro Valverde, al sinds twee weken zeker van eindwinst in de ProTour, neemt door het conflict tussen de UCI en de RSC niet deel, maar zal wel present zijn op het UCI-gala na de wedstrijd.

Jammer dat de Ronde van Lombardije zo laat op het seizoen valt. Met uitzondering van de Italianen ziet het peloton er tegenop om op dit tijdstip van het jaar nog eens diep te gaan in de zware Lombardische ronde.

De prachtige streek rond het Comomeer biedt de Italiaanse klassieker veruit het mooiste parcours van alle klassiekers. Aan heuvels geen gebrek in deze regio en ook al zochten de organisatoren de voorbije jaren regelmatig nieuwe wegen en hellingen op, één beklimming blijft een klassieker in het parcours: de Madonna del Ghisallo, op 45 kilometer van de finish.

Het kerkje boven op de heuvel Ghasallo (754 meter) is een monument in Italië. Iedere, en zeker de Italiaanse, wielerfan kent het witte kerkje uit 1632 nabij het Comomeer. Hier ligt immers het wielerwalhalla. De Madonna del Ghisallo werd de patroonheilige van de reizigers nadat graaf Ghisallo uit de handen kon blijven van struikrovers door zijn toevlucht te zoeken in de kapel. Sinds 1949 is het het beroemdste wielermuseum. Jaarlijks komen er duizenden wielerliefhebbers en wielertoeristen over de vloer.

In 1949, volop in de Italiaanse tweestrijd tussen de legendarische Fausto Coppi en Gino Bartali, riep paus Pius XII de Madonna del Ghisallo op advies van pastoor Vigano uit tot beschermheilige van de wielerliefhebbers. Van dan af werd de kapel een wielerheiligdom waar honderden vedetten en onbekende wielrenners een aandenken aan toevertrouwden. Het kerkje puilt uit van koerstruien, trofeeën, devotieplaketten en fietsen. Daaronder de fietsen van Fausto Coppi en Gino Bartali waarmee zij de Giro wonnen en het exemplaar waarop Fabio Casartelli op de flanken van de Portet d'Aspet de dood vond in 1995. De olympische kampioen van Barcelona 1992 woonde op amper 25 kilometer van de Madonna del Ghisallo.

Ook buiten de kapel ruikt het naar wielerhistorie. Aan de ingang staan bustes van Coppi en Bartali en in het parkje ernaast bevindt zich het beeld Al Ciclisti, een juichende renner die de triomf in de wielersport uitbeeldt. Naast hem een gevallen renner, die symbool staat voor de tragiek.

De beklimming vanuit Bellagio naar het kerkje is bijna elf kilometer lang, met een stijgingsgemiddelde van 5,2 procent. De eerste twee kilometer zijn vals plat en worden niet tot de eigenlijke klim gerekend. Maar de overige kilometers zijn zwaar. Hier komen de renners stukken van 9 tot 10 procent tegen. Halfweg de klim gaat het opnieuw over een relatief vlak gedeelte en gaat het wegdek zelfs even in dalende lijn. Het laatste gedeelte is moordend met stukken van 14 procent.

De Ghisallo is de belangrijkste en zwaarste helling in het parcours. Dichtbij de aankomst in Como ligt ook nog een fikse kuitenbijter: de San Fermo della Battaglia, waar het laatste vuurwerk uit de benen kan worden geschud.

De Ronde van Lombardije werd geboren in 1905, naar een idee van Giovanni Gerbi. Gerbi, topper uit de heroïsche periode van het wielrennen, won ook de eerste editie. Onder erbarmelijke weersomstandigheden reed hij in Milaan als winnaar over de finish. De tweede volgde pas 40 veertig minuten later.

De wedstrijd geniet hoog aanzien, zeker in Italië. Dat vertaalt zich in de erelijst. Met 64 overwinningen torent Italië ver boven de andere naties uit. De Belgen waren tien keer aan het feest, waarvan maar twee keer Eddy Merckx. Merckx arriveerde in Como nochtans drie keer als primus. De laatste keer, in 1973, werd hij voor een positieve plas met efedrine als winnaar geschrapt.

Voor de laatste Belgische winnaar moeten we al teruggaan tot 1980. Toen reed Fons De Wolf het hele veld op een hoopje. En voorlopig zal hij de laatste Belg op de erelijst blijven. In dit soort wedstrijden spelen Belgen immers geen rol van betekenis meer. De meesten blijven ook thuis.

De Ronde van Lombardije is al meer dan een kwarteeuw geen spek voor de bek van de Belgen meer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234