Zaterdag 25/01/2020

Opinie

Het vrije onderwijs is op het rechte pad en hoeft niets te vrezen

Jonge moslima's op school. Als het van Khalid El Jafoufi afhangt, kan het perfect binnen het katholiek onderwijs. Beeld © Bob Van Mol

Khalid El Jafoufi is voorzitter van studentenvereniging Mahara.

"Khalid, sta op en lees dit artikel!" Zo sleurde mijn laaiend enthousiaste mama me woensdagochtend uit mijn slaap. Amper wakker las ik het hoopgevende signaal van het KOV om moslims een volwaardige plek op school te geven (DM 4/5). Hoopgevend is het zeker, "maar het is nog een voorstel, een intentieverklaring, een proefballon", temperde ik thuis snel de euforie.

In een ongezien tempo regende het reacties uit de politiek. De meest opzienbarende en naar mijn mening meest hemeltergende reactie kwam alweer van een onthutste Bart De Wever. Het katholiek onderwijs zou zich naar verluidt 'opheffen' indien ze de voorgestelde plannen in daden omzet. Partijgenoot Koen Daniëls spreekt zelfs over een 'schoolstrijd 2.0' die Lieven Boeve, topman van het KOV, hiermee in gang zou hebben gezet.

De snelheid waarmee politieke recuperaties woensdagochtend werden verspreid, verontrust me enorm. Maar het moralistisch paternalisme van veel politici die zich over deze kwestie uitspreken stoort me het meest. Het lijkt er wel op dat enkel bevoegd minister van Onderwijs, Hilde Crevits (CD&V), zich nog realiseert dat de vrijheid van onderwijs een onaantastbaar grondrecht is. Ze beseft dat het nog altijd de inrichtende macht van een confessioneel geïnspireerde instelling zélf toekomt om te bepalen of een andere confessie al dan niet nauwer moet worden betrokken in het pedagogisch programma.

In plaats van het welbevinden van moslimleerlingen te bevorderen, zouden we religie naar verluidt "beter uit onze schoolmuren verbannen". In plaats van zich te bekommeren om hoofddoeken en gebedstapijten, moet het KOV "vooral focussen op de nog steeds dramatischere cijfers rond schooluitval".

Met het schaamrood op de wangen vertel ik mijn kleine broer, die in het eerste middelbaar zit (in een katholieke dialoogschool) over dit beschamend schouwspel. Schaamrood. Want het onderwijsdebat gaat immers niet om het belang van ons, leerlingen en studenten. Hoe geloofwaardig zijn politici in hun poging om scholen te bevrijden van dogmatisme, als ze zelf niet willen plooien voor de maatschappelijk realiteit? De N-VA gaat hierin zelfs dermate ver, dat ze zich daarvoor desnoods ontelbare keren wenst tegen te spreken.

Wanneer er ook maar een miezerig gerucht ontstaat dat een burgerinitiatief wordt voorbereid tot het oprichten van 'islamitisch geïnspireerde' scholen, worden die initiatiefnemers onmiddellijk aan de schandpaal genageld onder het mom van 'afkeurenswaardige segregatie'. Wanneer het KOV echter inziet dat de noodzaak van aparte scholen aanzienlijk verkleint indien leerlingen in hun volledige identiteit worden geaccepteerd, dan schreeuwt diezelfde N-VA alweer moord en brand.

Hoe anders kun je de woorden van Bart De Wever eigenlijk begrijpen dan dat het een expliciete oproep is aan de moslimgemeenschap(pen) om eigen onderwijsinstellingen uit de grond te stampen? Dat zou overigens hun goed recht zijn, maar was dat niet het laatste wat de partij wil? Het lijkt er stilaan op dat de nationalisten en liberalen de uitdagingen van de huidige pluralistische samenleving gewoon niet onder ogen willen zien.

Dit academiejaar richtte ik samen met een team van geëngageerde studenten Mahara op, de eerste islamitisch geïnspireerde studentenvereniging van Vlaanderen. Wij kozen resoluut voor een project waarin onze eigen islamitische identiteit zit verankerd, maar dat tegelijk in harmonie is met het actief pluralisme.

We doen dit door ons enerzijds te richten tot een breed publiek en door onszelf anderzijds ook te verplichten om verschillende activiteiten en projecten op poten te zetten samen met andere verenigingen. Kwatongen zouden hierbij kunnen beweren dat wij daarmee onze islamitische inspiratie 'de facto opheffen'. Maar wij hoeven, net als het vrije onderwijs, helemaal niets te vrezen.

Tot een schoolstrijd 2.0 hoeft het voor mij dus niet te komen. Het ziet er immers naar uit dat het vrij onderwijs, toch nog altijd het net met het grootste aantal kinderen, eindelijk de moed vindt om de uitdagingen van de toekomst aan te gaan. Als er dan toch ooit sprake zal zijn van een schoolstrijd 2.0, dan ben ik persoonlijk bereid om die zogenaamde schoolstrijd van de 21ste eeuw zij aan zij met de katholieken aan te gaan. Het maakt me daarbij niet uit welk 'spaghettimonster' de liberalen en nationalisten daarvoor uit hun hoed willen toveren.

Beeld RV
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234