Vrijdag 24/01/2020

Het Vlaanderen van onder de kerktoren

Van Meir zit heel erg vast aan zijn tekst en brengt die zonder inleving en zin voor timing

Cornelius Bracke door Guido Van Meir, Jan De Smet & Arne Van Dongen HH Koning Keizer Kannibaal door Deprez, Deploige en Cappelle HH

Jan De Smet

Twee voorstellingen fietsen dezer dagen door het dorp dat Vlaanderen vaak nog is. Guido Van Meir, Jan De Smet en Arne Van Dongen wekken de biotoop van Cornelius Bracke, waarin het wemelt van archaïsmen, schoon Vlaams en uit de klei getrokken dorpelingen als Lange Rottiers en Brigitte van de Fruitkorf, tot leven. Wouter Deprez, Helder Deploige en Wannes Cappelle op hun beurt duiken in Koning, keizer, kannibaal in ons glorierijke wielrennersverleden en fietsen het geheel aan elkaar met liedjes uit de goeie ouwe tijd.

De literaire vereniging Behoud de Begeerte en Cornelius Bracke blazen allebei twintig kaarsjes uit. Het gevierde huistypetje van Humo stemde niet zomaar in met een publieke verschijning. Tot de Geletterde Mensen gerekend worden, was op zich niet genoeg eer om Corneel over de streep te trekken.

Organisator Luc Coorevits keek scheel bij het zien van de kleine lettertjes van het contract. Probeer backstage maar eens Emile Claus' Drinkende koeien aan de Leie te regelen. En dan nog stuurt de volksvriend zijn kat. Omdat hij die avond met zijn Betty mee moet naar een Tupperware-demonstratie delegeert hij zijn geestelijke vader.

Guido Van Meir vraagt 'verschoning' voor zijn poulain en bloemleest het wedervaren van ons langst levende columntypetje. Het wordt een retrospectieve van al het leed dat Corneel werd aangedaan door zijn contraire dorpsgenoten als daar zijn Baekelmans Freddy, Lange Rottiers, Irma van De Kroon. De getemperde sfeer in de zaal maakt al snel duidelijk dat de buitenlucht Bracke geen goed doet en dat hij beter gedijt binnen de covers van zijn tijdschrift. Op papier slaat Van Meirs eigentijdse vervolg op de Heren van Zichem meer aan en komen de ironie, het verbalisme, de archaïsmen, het buiten zijn oevers getreden schoon Vlaams beter tot hun recht. Dat ligt deels bij het déjà-vueffect - de meeste toeschouwers hebben de stukjes al gelezen - maar nog meer aan de gebrekkige en harkerige manier waarop Van Meir voorleest. Hij zit heel erg vast aan zijn tekst en brengt die zonder inleving en zin voor timing. Ernest Claes schreeuwt hier om een kruisbestuiving met Drs. P.

Jan De Smet en Arne Van Dongen zijn de echte stemmingmakers. Hun muzikale nummers sluiten niet naadloos aan bij het literaire voorleesgedeelte, maar de teksten van Duo De Kroon zitten helemaal in de sfeer van Corneels nonsensicale bravoure. Het combo brengt vertelliedjes op hoempapa-ritmes vol dwangrijm en gewilde gezochtheid. Met een dikke knipoog worden banaliteiten tot smartlappen en pastiche verheven.

Van de toog in De Kroon gaat het richting Puy de Dôme. Koning keizer kannibaal rijdt het gat dicht tussen Corneels favoriet Poeske Scherens en Eddy Merckx. Deprez, Deploige en Cappelle, drie jonge kerels geboren in de jaren zeventig, bouwen hun voorstelling op het 'Wat als?'-concept. Hun queeste gaat dertig jaar in de tijd terug en hun missie is onze nationale wielerheld behoeden voor de gemene slag die hem op de Puy de Dôme in 1975 een zesde Tour-overwinning kostte. En passant moet ook Jempie Monseré worden gered van die fatale aanrijding op een zondag in 1971.

Algauw blijkt dat die kapstokjes te weinig houvast bieden om anderhalf uur mee aan de slag te gaan. Via een digitale jaarteller, liedjes uit de tijd van toen, projecties, levende tableaus en sketches wordt een beeld geschetst van de prille jaren vijftig tot halverwege de seventies. De anekdotes volgen elkaar op, maar bij gebrek aan een stevige thematische onderbouw is het onduidelijk welke kant de makers uit willen. Er is een grote herkenbaarheid door songs die intussen evergreens zijn geworden. Wie een en ander van wielrennerij af weet, zal zich meer aangesproken voelen dan de rest van het publiek.

Als animatie bij het kampvuur kan Koning keizer kannibaal er nog mee door, maar als cabaret vallen de bijeen geharkte kinderachtigheden te licht uit. Een aantal geestigheden slaat aan. Van de Onafhankelijkheid van Kongo naar een zilverpapieren Elvis is een schitterende overgang.

Door zijn naturel steekt Deprez met kop en schouders boven zijn medespelers uit. De muzikale nummers van het trio zijn oké en de samenzang best leuk, maar de versprekingen van Cappelle storen op de duur. Als afgesloten wordt met 'Waarheen leidt de weg?' lijkt de vraag emblematisch voor de hele voorstelling.

WIE EN WAT Behoud de Begeerte presenteert Geletterde Mensen: Cornelius Bracke WAAR EN WANNEER Tot 15 april op tournee in diverse culturele centra. Speellijst www.begeerte.be of 03/272.40.41 WIE EN WAT Koning, keizer, kannibaal van Wouter Deprez, Helder Deploige en Wannes Cappelle WAAR EN WANNEER Tot 28 mei op tournee. Speellijst www.bisprodukties.be of 03/454.27.37

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234